Dinsdagavond, 10 oktober. Daan in een uitverkocht Depot. Daar stelde hij zijn jongste plaat ‘Nada’ voor, die hij vorig jaar uitbracht. Een plaat vol emoties, die zijn oorsprong vindt in de soundscapes die hij tijdens zijn reis in Spanje gemaakt en opgenomen heeft. Tijdens het draaien van deze gelijknamige documentaire liet Stuyven zich door de verlaten omgevingen inspireren, met een album als gevolg. Volgens velen geen plaat zoals zijn andere, maar wel eentje waarin we een kleinere en minder ironische Daan te zien krijgen. Een optreden met nieuwe en oude nummers, zonder ook maar een lied uit het recentste album onbespeeld te laten. “Sorry, we hebben er gewoon teveel goesting in”, klonk het aan de overkant.

Gehuld in een zwarte vest en met een donkere zonnebril kwam hij het podium op. Na de muzikale intro Fermavida, die al met een luid applaus onthaald werd, ging hij over in Wrong Heart, rustig en intens tegelijkertijd. “Het is een gigantisch plezier om hier weer terug thuis te zijn”, zei Daan in Leuven. En nadat hij vroeg naar de stand van de Rode Duivels zette hij zijn show verder. Dat heeft de grote Rode Duivelfan nog een paar keer gedaan die avond. Met de nodige humor wist hij steeds een plezante overgang te maken tussen zijn liedjes. Met zijn lage en doorleefde stem (soms zelfs wat hijgerig) hield hij het publiek helemaal in de ban. Na zijn cover van Johnny Cash bij radiozender Studio Brussel, zullen velen me niet ongelijk geven als ik zeg dat hij iets wegheeft van deze countryman.

Elk, maar dan ook élk lied van zijn nieuwste plaat kwam aan bod. “We hebben goesting om alle nummers van ons album te spelen, dankjewel voor je begrip”, grapte hij. Aan elk lied hing een uniek verhaal vast, waarvan hij er voor ons enkele uit de doeken deed. Het waren bovendien echt interessante verhalen, want hij had wel wat ervaring opgedaan daar in Spanje. Een plaat vol emoties, die hij goed wist over te brengen op zijn publiek. Zo vertelde hij voor ‘King of Nothing’ dat in het kleine dorpje waar zij zaten (de naam was hij vergeten) megafoons werden gebruikt voor onnozele aankondigingen. Zo heeft hij zelf een eigen liedje door het dorpje zonder naam laten galmen na een gesprek met de plaatselijke burgemeester. Ook ‘Damaged Goods’ was zo’n lied. Naar eigen zeggen krijgt Stuyven het niet over zijn hart om dingen we te gooien en kadert hij alles in wat gebroken is. Die duiding bij elke song maakte dat het publiek zich helemaal kon inleven in zijn muziek.

“Wat is de stand nu? Mag ik nog een nummer spelen?” Daar zei het publiek natuurlijk geen nee tegen. Wie dacht dat Daan geen portie klassieke hits zou spelen had het grondig mis. Nadat hij al tweemaal onder luid gejuich het podium was op-en afgewandeld, kregen we (eindelijk) zijn klassiekers te horen. Een moment waar iedereen zo te zien toch lichtjes naar verlangde. ‘Icon’, ‘Exes’ en ‘Victory’ zijn knalnummers en zullen dat altijd blijven. Dat zijn momenten waarop je merkt hoe breekbaar de nieuwe Daan is in vergelijking met vroeger. Nog even voor de duidelijkheid: niet enkel zijn vroegere hits, maar ook zijn nieuwste nummers werden enthousiast onthaald. Op het einde sloot Daan af met een duet samen met drumvrouw (of droomvrouw) Isolde Lasoen, die erg geliefd bleek te zijn bij het publiek. De chemie tussen de frontman en Isolde werkt nog steeds, en in die zin was Bala Perdida de perfecte afsluiter.

Daan, ofwel tokkelend op zijn gitaar ofwel met de tamboerijn in de hand, wist zijn publiek te bekoren. Hij toonde zijn vele gedaantes aan een publiek dat vrij rustig bleef, maar de muziek overduidelijk appreciëerde. Een dik anderhalf uur heeft hij de zaal geboeid weten te houden. Hij had er duidelijk heel veel zin in, zoals hij zelf een paar keer vermeldde. En door deze performance krijgen wij al zin in een volgend optreden. Liefst eentje zoals deze avond.

Krijg het laatste FrontView Magazine nieuws in je Facebook nieuwsoverzicht:

Praktische informatie

Artiest / titel:: 
Daan
Datum: 
10/10/2017
Locatie: 
Depot (Leuven)
Meer over