'Strange Way' is het tweede nummer van Ivy Falls' debuutalbum. Het laat opnieuw een verschuiving zien naar een meer indiefolk geluid en toont dat Fien een songwriter is om in de gaten te houden. De stempel van Bram Vanparys van The Bony King of Nowhere is merkbaar in de sound en de combinatie met Fien's songwriting, stem en gitaartokkel maken er iets bijzonder innemend van. Het is één van de opvallendste nummers op het album, en een nummer dat Vanparys mee overtuigde het album te producen. 'Strange Way' bezingt een cruciaal inzicht na een ietwat donkere periode. Het besef dat soms er veel tijd nodig is om wonden te helen. De uitgeklede instrumentatie zorgt dat het nummer optimaal de kans krijgt om binnen te dringen. Geïnspireerd door Sufjan Stevens, Feist en Nick Drake laat dit nummer zien wat 'Ivy Falls' is, in de meest pure vorm.

Over de video
De video voor Strange Way documenteert een ietwat gehaast en angstig beeld van Fien, terwijl ze een grasveld oversteekt. Net als het nummer is de videoclip minimalistisch en laat die alle aandacht naar de muziek en de teksten. Thema's als angst, stress en het gevoel voortdurend in één richting te worden geduwd, worden metaforisch afgebeeld als een wandeling, maar met voortdurende onderbrekingen. Een ‘walk in the park’ maar dan anders. Het visualiseert hoe het soms voelt geleefd te worden. ‘I don’t see life when I look at me, I see stress in a scrunched up dress in an always limited lapse of time.’ Deze eerste zin werd vertaald naar beeld in deze video. Gefilmd door Alexander Popelier, gegrade door Jaan Lens.

LIVE

  • 10/4, VierNulVier, Gent
  • 16/4, Amor, Antwerpen

Krijg het laatste FrontView Magazine nieuws in je Facebook nieuwsoverzicht:

Meer over