A Walk in the Park of Jazz (Middelheim 2026)

Pinkstermaandag, een zonovergoten Park den Brandt is de setting voor Jazz Middelheim 2026, de tweede editie in een nieuw jasje sinds de doorstart met  nieuwe organisatoren.  Ook al brengen de woorden : “het leek zomer, toch was het pas eind mei”, een ander muziekgenre in onze herinnering, toch kwamen deze woorden in mijn hoofd bij deze zeer stralende dag.

Middelheim Jazz is een totale beleving, een echt festival, met meer dan enkel de optredens. Zo vulde zich gedurende de dag het park niet alleen met die-hard jazzfans die de muziek willen horen én zien (gefocust, binnen in de concerthall, of op de open ruimte voor het circulaire podium van “Birdland”), maar ook met hen die verkiezen in de nabijheid van de tent, of ergens, her en der verspreid, onder bomen (in wat schaduw!), met klapstoeltje of een dekentje …  van op een afstand, lekker relax de  muziek te beluisteren en er van te genieten met een boekje, wat eten of drinken, in gezelschap of alleen.  En tot deze groep behoort ook ondergetekende : zelf ben ik niet echt een kenner van jazzmuziek, maar toch trekken jazzfestivals me telkens aan, om me onder te dompelen in deze muziek, ze te verkennen en nieuwe dingen te ontdekken.

Wat mijn aandacht trok, is dat maandag verschillende vrouwelijke muzikanten centraal op het podium stonden (voornamelijk tijdens de eerste optredens), en daarnaast ook dat de saxofoon sterk vertegenwoordigd was tijdens de hele dag.

Het kwartet van Belgische bodem, Ola Tunji, dat de muzikale reis inzette, is gevormd rond de jonge saxofoniste Ornella Noulet.  Ook in het tweede optreden, namelijk dat van Cassie Kinoshi’s Seed. stond een vrouw en altsaxofoniste centraal, en daarnaast speelden nog twee andere vrouwen in het elfkoppige ensemble.

En, in het klein (Peperkoeken-) huisje in het park, waar sinds dit voorjaar het project Follie een thuisbasis heeft voor verschillende tijdelijke artistieke interventies (zie ook hier), werden kleinschalige korte (max. 20 minuten) concerten georganiseerd. Ook hier speelden twee vrouwelijke muzikanten, Adia Vanheerentals (saxofoon) & Anke Verslype (drum), enkele van deze sessies. 

In nog twee andere optredens was de saxofoon guest of honor.  In de Concert Hall speelden zowel Chris Potter Trio (met saxofonist Chris Potter)  als Isaiah Collier.  Vooral deze 28 jarige Amerikaanse saxofonist kreeg heel veel lof voor zijn ode aan Coltrane.  Voor vele jazz fans was dit het concert waar ze het meest naar uitkeken, en de tent was dan ook meer dan tot de nok gevuld, aangevuld met talrijke stoelen buiten.

Theon Cross zette daarentegen op de Birdland stage een ander instrument in de kijker: namelijk de impressionante tuba. Dit keer was de tuba echter geen begeleidingsinstrument, maar creëerde het de muziek. (Saxofonist Collier kwam wel nog even meespelen, …)

En  voor Billy Cobham 's Time Machine, de laatste grote act in de Concert Hall, verscheen een uitgebreid drumstel  op het podium voor jazzdrummer en legende Billy Cobham, net 82 geworden.  Voor deze gelegenheid speelde hij voornamelijk werk uit de jaren zeventig, uit zijn uitgebreide muzikale repertoire.

Twee optredens die het publiek in beweging zetten, zijn nog niet vermeld; beide bands speelden op het Birdland podium, waar duidelijk wat minder intense muziek geprogrammeerd stond. 
Het Buena Vista Orchestra (een soort actieve tribute- en erfgoedband, zonder link met de legendarische Buena Vista Social Club), die dit gedeelte van het festival afsloot (want voor enkele danslustigen volgde nog de set van DJ Tereza),  zette met Cubaanse ritmes het publiek in beweging. Zij die hoopten deze laatste band zittend aan een tafel te beluisteren, waren er aan voor de moeite (om al het meubilair hier naar toe te verhuizen), want de muzikanten vroegen deze opzij te zetten, ruimte te creëren om te dansen, en die ruimte en het dansen kregen ze … 

Maar eigenlijk had ook vroeger in de namiddag had “The Herbaliser Band” verschillende festivalgangers in beweging gekregen, en deze band en hun muziek was voor mij een aangename kennismaking op Jazz Middelheim 2026. Mogelijk schudden nu sommige jazzkenners hun hoofd, … maar gelukkig heeft Jazz Middelheim voor elk wat wils.