Alice Toen lanceert single Wat een Weelde!

25 juli wordt Alice Toen honderd! Hoera! De actrice en zangeres heeft er een rijke carrière opzitten. Hoe kan het ook anders? Ze begon haar carrière als zangeres aan de zijde van Bobejaan Schoepen, ze acteerde in een eindeloze reeks televisieseries (De paradijsvogels, Witse, Familie), en ze werkte als actrice en dramaturge voor theater. Ook daar verlegde ze grenzen. Ze was medeoprichter van het MMT (samen met oa Luc Philips) en ze was er tevens de eerste directeur! Daarnaast zette ze samen met Dries Wieme het jeugdtheater mee op de kaart in Vlaanderen, en werden haar stukken gespeeld in binnen- en buitenland. Een eeuw passie en een hart voor cultuur dus.

Zingen doet Toen al haar hele leven en is Alice blijven doen. Samen met haar zus Mady vormden ze duo ‘de Toentjes’ en traden op tijdens de oorlog met Bobejaan Schoepen, van wie ze haar eerste gitaar kocht. Na de bevrijding doopte een Engelse majoor hen de Tuny Tunes. Zingen is letterlijk haar ‘lang leven.’ Recent trad ze nog op in ‘haar’ Dilbeek met haar vaste gitarist Jean Van der Schueren. Vorig seizoen werd ‘Vlaanderens oudste actrice’ gefêteerd met een namiddag in een volle KVS BOL, nu brengt ze dus haar eerste échte single uit, in aanloop van haar 100e verjaardag op 25 juli.

Alice Toen dook op uitnodiging van vriend en artistiek directeur van KVS Michael De Cock de studio in. Ze werkten eerder samen in het Mechelse theater ’t Arsenaal (ooit nog het MMT dat ze zelf oprichtte). In de productie drie zusters zong Alice toen een aantal liedjes.

Alice Toen: ‘Met mijn zus had ik wel een plaatje opgenomen als de Toentjes. Het was een plaat in karton die over en weer danste tijdens het afspelen. Sindsdien heb ik nog heel veel concerten gegeven, maar niet meer opgenomen. Ik koos voor het theater, maar muziek bleef mijn grote passie. En nu is er dus dit. Ik heb van de opnames ontzettend genoten. Wat kan je beter doen voor je honderste verjaardag dan zingen, en iets moois maken?’

Michael De Cock: ‘Ik had een prachtige song vertaald voor mijn theatersolo ‘Alleen Verbeelding’ die deze zomer in première gaat en op de zomer van Antwerpen en Theater aan zee te zien is. Het is een ode aan de verbeelding en de kunsten. Toen ik het lied in de studio wilde inzingen hoorde ik het Alice vertolken. Alice is een reus. Een reus op wiens schouders wij mogen staan. Het is een triest lied, dus ik dacht: dit kan niet het enige zijn dat ze zingt na een leven van honderd jaar. Dus schreef ik ‘Wat een weelde (de eeuw van Toen).’ De opnames waren bijzonder intens. Instant kippenvel bij iedereen die er bij was. Het is ons cadeau voor haar. Een cadeau dat we samen maakten. En de tijd die we erdoor samen konden doorbrengen was bijzonder en om nooit te vergeten.’

Alice en haar fanfare zijn maar wat fier dit nummer op de wereld los te laten. Is dit een Guiness Word Records stunt? Geen flauw idee. Het is vooral een wonderelijk liedje, met liefde gezongen en gemaakt. Liefde, passie, en levenslust in een levenslied dat hopelijk in uw oor en in uw hart zal kruipen en uw dag een beetje mooier zal maken. Dat wensen wij.

Luister HIER