An Pierlé stelt voor "Cluster"

Na “Arches” is hier dan het aangekondigde tweede deel van de dyptiek “Arches/Cluster”. Het orgelconcept was nog niet uitgeput, nieuwe deuren openden, en de groep zat in een inspirationele stroom. En “Cluster” gaat inderdaad verder waar “Arches” stopte.

Vernieuwend omdat de horizonten die met de eerste plaat waren bereikt verlegd worden naar andere continenten, ja zelfs andere werelden. Het orgel wordt verder verkend, neemt soms een zeer prominente plaats in, wordt dan weer louter subtiel sfeerscheppend, verwordt soms tot een donkere drone. Er komen nieuwe uitzichten bij zonder te verliezen waar ze van kwamen. Zwart en lichtgevend tegelijk. Melancholisch en hartverheffend. Meer sensualiteit, de ritmes worden bijwijlen zelfs groovy.

“The Golden Dawn” zet de plaat meteen op cruisesnelheid met een voortstuwende drum en een oorwurm van jewelste als refrein.“Huntifix” klinkt alsof Sade een nieuwe plaat opnam in de kelder, mét cheezy maar o zo catchy sax solo. Longtime producer en medemuzikant Koen Gisen heeft de liefde voor all things horns weer opgenomen en dat resulteert in veel meer basklarinet en sax. Niels van Heertum is een welgekomen gast met zijn atmosferische trompet- en euphonium partijen. Deze blaasarrangementen passen wonderwel met de wereld van het kerorgel. “Bedroom Dust” is pure slowpop met Lana Del Rey allures, “It’s Like” weeft je zonder dat je het doorhebt langzaam in zijn web. “We Gravitate”: een felijn zingende Pierlé in een subtiel shiftend en bedrieglijk op het ritmisch verkeerde been zettend lied. “Road To Nowhere” Orgel zoals je het je voorstelt tijdens het Laatste Oordeel. “Sovereign” stuwt zichzelf voort met dwingende beat. De plaat eindigt met “Monkey”, een completatief en misterieus lied dat bijna boedhistisch en middeleeuws aandoet en zichzelf langzaam ontvouwt.

Cluster is een belevingsplaat die zich in je hart en hersenen vasthaakt. Ze exploreert in alle richtingen verder. Waar nodig is ze sober, waar het groovy moet zijn groovet ze ook echt. Zangeressen/toetsenisten Loesje Maieu en Kaat Hellings hebben hun plaats binnen de band gevonden, An plukt de maan al zingend, Karel De Wilde speelt de pijpen van het dak, en met producer/mixer Koen Gisen kan je er zeker van zijn dat de plaat ook klinkt zoals haar naam: kosmisch en hemels.