Back in time met MNM Back to the 90's & 00's

Op zaterdag 4 april toverde radiozender MNM, voor de 7de maal, het Sportpaleis om tot een grootschalige partyscene. Daarbij werd gebruik gemaakt van oldskool hits uit de jaren 90, en voor het 2de jaar op rij, de nillies. Keer op keer blijkt Back to the 90’s (and 00’s) een succesverhaal te zijn. Het muziekevenement was dan misschien niet volledig uitverkocht, maar daar was weinig van te merken éénmaal in het Sportpaleis.

Ellenlange rijen aan zowel de lockers, toiletten, als drankbonnetjesverkoop, maakte dat het reeds tegen 23u was toen we eindelijk de dansvloer betraden. Het middenplein was reeds volledig ingepalmd, dan maar een plaatsje op de tribunes.

Eenmaal binnen was Alana Dante volop bezig met haar optreden in een strakke zwarte outfit. Gedurende de optredens werden de performers bijgestaan door enkele vrouwelijke, of tijdens het optreden van Scooter mannelijke, achtergronderdansers; zo ook Alana Dante. Deze Vlaamse zangeres heeft tijdens haar carrière misschien niet erg veel hits gescoord, maar haar nummer ‘Take Me For a Ride’ was een schot in de roos.

Na Alana was het de beurt aan schaars geklede dancezangeres Jessy en dancegroep The Mackenzie. Met hun grootste hits ‘Look At Me Now’ en ‘Head Over Heels’ krijgen ze het publiek volop in beweging. En hoewel The Mackenzie een verdienstelijke, dus niet volledige geslaagde, poging doet om iedereen door de knieën te krijgen, springt iedereen wel volop mee. Jong en oud scanderen en zwaaien mee op de tonen van hun laatste song ‘Innocence’. Meteen hieropvolgend start DJ Wout aan zijn tweede djset van de avond. ‘Jump for Joy’ barst door de speakers en weer komen 5 danseressen tevoorschijn.

Iets na middernacht is het tijd voor de main act van de avond/nacht, Scooter. De Duitse Raveband laat op zich wachten. Dat de band veel populariteit heeft vergaard tijdens de jaren 90 blijkt aan de vele smartphones die de lucht in gaan om de groep z’n opkomst te filmen of fotograferen. De toon wordt meteen gezet als Scooter de melodie van ‘How much is the Fish’ begint te neuriën. De feestgangers springen hier gulzig op in aangemoedigd door zanger H.P. Baxxter, “I wanna hear you!”. Het belooft een vurig optreden te worden, zowel figuurlijk als letterlijk, als op de achterschermen vlammen worden getoond en vuur over het podium wordt gespuwd. Tijdens het nummer ‘Fire’ neemt de groep zelf een vonkenkanon in de handen. De luide bas die telkens weerklinkt, maakt dat de nummers sterk op elkaar gelijken. Sing your Song start dan ook geen moment te vroeg. MNM DJ Tom de Cock betreedt het podium voor wat Karaoke time. De meezingers ‘Nobody’s Wife’, ‘Casanova’, ‘Jij bent de zon’ en het wonderschone ‘Wonderwall’ brullen door de geluidsboxen, telkens geïntroduceerd met een geinig mopje van de Cock. De songteksten verschijnen digitaal vooraan het podium.

Dankzij deze leuke muzikale onderbreking is het publiek helemaal opgewarmd voor Vlaanderen’s populairste DJ, DJ Regi. In tegenstelling tot zijn collega DJ Wout die eerder rustig achter de DJ booth staat, loopt Regi meermaals meezingend naar voren. Ook schrikt hij er niet van terug om op zijn DJ meubel te gaan staan. Hij draait bekende popnummers van o.a. Lasgo en Sylver, waarvan de videoclips vertoond worden op de de verticale achterschermen.

Tijdens de sets van ICE MC en Kate Ryan is duidelijk voelbaar dat al veel van de gasten (vroeg)tijdig doorgaan. Was er aan het begin van de avond geen plaats op de dansvloer en was je genoodzaakt gedwongen plaats te nemen op de tribunes of aan de schuine zijkanten van het middenplein, nu was er eindelijk ademruimte. Beide dames, en heer, doen nochtans alle moeite om het publiek mee te krijgen. Vooral het optreden van Kate Ryan lijkt niet zo enthousiast ontvangen te worden als de voorgaande artiesten.

En wat mag er zeker niet ontbreken op een feestje van MNM buiten de knotsgekke, neongekleurde outfits en accessoires van de partygangers? Werelds meest geliefde radio DJ Peter Van de Veire natuurlijk. Ook hij was deze avond aanwezig om de optredens aan elkaar te praten en diverse artiesten voor te stellen. Dat deed hij telkens in een eigen gekozen kleurrijke (online bestelde, althans Peter) outfit, en met een leuke anekdote over of koosnaampje voor de artiest(e) in kwestie. Zo noemt hij o.a. Kate Ryan een discobal, Jessy een echt topwijf.

Toch ontbrak het doorheen de avond aan de echte klassiekers. Ik miste nummers van onder andere de Spice Girls, Take That, Backstreet Boys, Five, No Doubt en nog andere grote namen uit de jaren 90 en nillies. Op de radio onderweg naar huis waren deze nochtans wel te horen. Misschien een tip voor volgend jaar om te zorgen dat het gehele publiek blijft tot in de vroege uurtjes?