Beleuvenissen 2026: van Ilse Liebens tot The Scabs

Wie nood had aan een stevige portie rock en punk, die moest zich op de derde vrijdag van Beleuvenissen naar de Oude Markt begeven. Daar bleken de meeste aanwezigen niet tot Gen Z te behoren, zoals gewoonlijk het geval is in Leuven, maar wel de ‘80s en ‘90s van op de eerste rij te hebben beleefd. Is dit soort muziek minder jouw ding, dan boden de Vismarkt en de Grote Markt dansbare beats aan, terwijl het Hogeschoolplein de ideale omgeving vormde voor rustige sfeermuziek. Voor ieder wat wils dus!

Kaat Van Stralen kreeg de eer en het vertrouwen om als eerste act op de Oude Markt het publiek warm te maken met een flinke portie punk. Starten deed ze enthousiast met Hoe Wil Je Me, eveneens de opener van haar EP Vieze Vlinder. Toegegeven, haar set kende een moeilijk begin door enkele technische problemen en een timide publiek. Vooral tijdens Projectje, het meest gevoelige nummer van eerdergenoemde EP, had ik tevergeefs de hoop dat de aandacht zou verscherpen door dit plotselinge, rustige nummer in de set. De band stopt ongefilterde emoties in hun muziek, maar helaas scheen de Oude Markt hier niet geheel klaar voor, afgezien van de fans die vooraan stonden. Zoals verwacht kon Kaat op het meeste enthousiasme van het publiek rekenen bij Aerobics en Stop Met Wenen, waarna ze de Oude Markt dankbaar verliet.  

Goldfox stond enkele jaren geleden op Tomorrowland, maar overtuigde dit jaar op de Vismarkt een hoop Gen Z-ers om nonchalant, maar stiekem toch vol genot mee te deinzen op zijn muziek. De jongeren die werden gemist op de Oude Markt zijn dus terecht! Enkele barricadeplakkers voedden voortdurend de energie van de DJ die zich omzette naar nog meer dansbare beats.

Op de Grote Markt werd gedurende heel de avond de rol van DJ vervuld door Ilse Liebens, presentatrice op Radio 1. Verwacht hier geen technobeats, maar wel sfeervolle popmuziek. De evolutie doorheen de avond was opmerkelijk; bij mijn eerste doortocht zat iedereen rustig te praten, twee uur later stond heel wat volk dichtbij elkaar te genieten van Elvis’ Jailhouse Rock, en bij een laatste inspectie rond middernacht was iedereen aan het dansen geslagen. 

De vele acts op Beleuvenissen beletten me om lange tijd naar Liebens’ DJ-prestaties te luisteren. Zo was het om 21u25 op de Oude Markt de beurt aan The Sheila Divine. De timiditeit die nog geen uur geleden kenmerkend was aan het publiek bij Kaat Van Stralen leek grotendeels verdwenen. De Amerikaanse rockgroep bewoog iedere toeschouwer tot knieknikken, ongeacht hoe ver achteraan men zich begaf. Ondertussen bleven luchtige conversaties vloeien met de mannen uit Boston op de achtergrond.

Geen hevigheid, maar wel rustige muziek in combinatie met de gezelligheid van het terras van De Werf typeerde de setting op het Hogeschoolplein. Aan de start van de avond maakte de folkgroep Thalas menig toeschouwer sprakeloos met hun accordeon en gitaar. Een dik uur later was het de beurt aan de Anglo-Ierse band Flook, waarvan de muziek je zou laten geloven dat je in de Disneyfilm Brave terecht bent gekomen. Door het speelse karakter van hun muziek werd er op het Hogeschoolplein het meest uitbundig gedanst; van links naar rechts zwierde men elkaar in het rond.

Ondertussen had Goldfox de DJ-fakkel doorgegeven aan The Hacker, die de nummers subtiel in elkaar liet overgaan en anticipatie opbouwde zonder hierbij zijn beats te laten varen. Quasi iedereen hield een nonchalante hand in de lucht en ook gefluit weerklonk langs alle kanten.  Heel even twijfelde ik of ik me op de Vismarkt of Ibiza bevond. Vanaf 23u was het de beurt aan Ellen Allien. Zij bracht de hype, die al heel de avond werd opgebouwd, tot een hoogtepunt. Bij momenten verzwakte ze de beats, om hen daarna ijzersterk te laten terugkomen. Kortom: Ellen Allien was de ideale afsluiter van een avondje Vismarkt.

Over ideale afsluiters gesproken; het blije weerzien met The Scabs verraadde dat de Oude Markt al heel de avond had uitgekeken naar dit moment. De band speelde hun nummers zonder daarbij de interactie en speelsheid met het publiek uit het oog te verliezen. Verschillende mensen verkondigden onderling dat Guy Swinnen nog geen spat veranderd is en inderdaad, hij heeft het nog altijd. Niet alleen zijn stem, maar ook de ruwe gitaren brachten heel wat nostalgie naar het Leuvense publiek. Voor een duet verscheen Naomi Sijmons op het podium, dochter van overleden bassist Fons Sijmons. Niet alleen tijdens dat nummer, maar gedurende heel hun set konden The Scabs rekenen op vrouwelijke bijstand door hun achtergrondzangeressen, die vooral bij het nummer Little Lady fenomenaal klonken. Bij hun bekendste nummer Hard Times brulde heel de Oude Markt mee met de tekst. Aan het einde van hun set was duidelijk dat een zee van mensen vanaf de McDonalds tot het podium strekte en meezong. De allerlaatste noot werd beloond door langdurig gefluit en applaus, waarna The Scabs dankbaar buigden.

Na deze slotact koos de meerderheid om moe maar voldaan huiswaarts te keren terwijl Ilse Liebens nog even de pannen van het dak draaide. Hoewel de bescheidenheid op de Oude Markt gaandeweg verdween, zou de prijs voor meest enthousiaste publiek toch eerder gaan naar een van de andere podia. Desalniettemin was ook op de derde vrijdag van Beleuvenissen bewezen dat het charmante Leuven met vier podia aan talent het ideale recept vormde voor een avond vol plezier.