Catbug releaset nieuwe single 'vervliegt' en tekent bij Japans label Diskunion/Think! Record

Vandaag laat Catbug een nieuwe single op de wereld los. De track is tevens te vinden op Catbug's meest recente studioalbum ‘slapen onder een hunebed’ (release oktober 2021). Sinds de release van dat album schopte Catbug het ook tot Japan.

Volgens Spotify is Tokio de tweede stad ter wereld waar de luisteraars van de Vlaamse folkartieste zich schuilhouden. En dus tekende Catbug bij Japans label Diskunion/Think! Record voor een gelimiteerd aantal CD’s en vinyls van ‘slapen onder een hunebed’.

Catbug staat voor lofi-songs die grillig, introvert en fragiel klinken. Geluiden van artiesten à la Joanna Newsom, Ane Brun en Sam Amidon loeren om de hoek. Neem je tijd en duik mee in dit wondermooi nummer. De video van 'vervliegt' ging gisteren in première via daMusic:

"De tekst is minimaal en Rondou lijkt haar stem eerder als instrument te gebruiken dan om een boodschap over te brengen. Haar lyrics zijn poëtisch, maar zelfs wie ze niet begrijpt, kan genieten van het samenspel tussen instrumenten en zang. Ons doet ze denken aan Joni Mitchell en Vashti Bunyan, wat alleen maar bewijst dat dit soort schoonheid tijdloos is."

VERVLIEGT

“streepje zon, geeuw de slaap achterna

zoek naar een plek om te begraven

plaats van pracht waar mijn zwarte ik vervliegt

staar naar de wilde ganzen

net voelde je je nog leeg

zoek naar een plek om te begraven

plaats van pracht waar mijn zwarte ik vervliegt”

Pauliens boerderij is de geschikte plek om aan introspectie te doen. Ze is er vaak alleen buiten aan het werk en heeft veel tijd om na te denken. ‘vervliegt’ gaat over spontane momenten van klaarte tijdens donkere impasses. “Ik leerde dat heel gevoelig zijn zowel een vloek als een zegen kan zijn en probeer elke dag een evenwicht te vinden tussen deze twee”, vertelt Paulien Rondue. “De spontane momenten van klaarte in dit nummer zijn het streepje zon, dat bij zonsondergang steeds op dezelfde plek door het raam naar binnen schijnt en een warme afgebakende gloed tekent op de muur, en de wilde ganzen die voorbij vliegen. Beide zijn prachtige verschijningen die heel plots mijn gedachtestroom onderbreken en me terugtrekken naar het ‘hier en nu’.” Hoewel Paulien vandaag erg gelukkig is, is ‘het op zoek zijn naar iets ontastbaar’ de leidraad in haar volwassen leven. “Het zorgt er enerzijds voor dat ik me vaak een tikkeltje droevig voel om niet makkelijk te benoemen redenen, maar anderzijds ook dat ik door iets kleins ontroerd geraak, dat mijn verdrietig gevoel verbreekt en van het verdriet iets kostbaar en breekbaar maakt.”