Coal Chamber laat de temperatuur in Antwerpen stijgen

In de jaren 90 was Coal Chamber een van de bands die nu-metal mee vorm heeft gegeven. Na een break van zo’n 10 jaar zijn de bandleden van Coal Chamber toch weer bij elkaar gekomen voor een aantal optredens, waaronder in 2013 ook hun passage op Graspop Metal Meeting. De band gaf toen al aan dat ze aan nieuw materiaal gingen werken. 13 jaar na het verschijnen van hun laatste album, is dan nu in mei 2015 hun langverwachte CD “Rivals” gereleased. We zijn dan ook meer dan benieuwd of we veel nieuwe nummers te horen zullen krijgen.

Voordat we dit kunnen ontdekken, is het eerst nog tijd voor het uitgebreide voorprogramma. De eerste band die zijn opwachting maakt in Trix is Blood Runs Deep. Ze komen uit Zwitserland en met hun doomrock zijn ze vanavond toch wel het buitenbeentje. Terwijl de andere bands gekend staan om hun energie, hangt er bij deze heren eerder een duistere sfeer. Het is eerder muziek waarvoor je rustig wil gaan zitten opdat je jezelf kan laten meevoeren. Goed gebracht, maar niet meteen de meest geschikte band om het toestromende publiek van Trix wakker te schudden.

Terwijl de zaal verder gevuld raakt, mogen de mannen van Diablo Blvd een poging wagen om de menigte in actie te krijgen. Voor hen is in Trix spelen een thuismatch. Alex Agnew probeert zowel tijdens als tussen de nummers interactie te krijgen met het publiek en hen aan te zetten tot actie. Naarmate hun set vordert slaagt hij hier ook steeds beter in. De echte moshpit bleef dan misschien wel uit, maar hier en daar was er toch al een eerste aanzet. Headbangen werd er wel stevig gedaan. Het halfuur vloog voorbij en een daverend applaus volgde.

Nu het publiek goed werd wakker geschud, is het aan SOiL om de avond verder te zetten. Deze Amerikaanse band is net als de headliner gestart in de jaren 90. Na enkele wissels binnen de band, treden ze sinds enkele jaren weer aan in de originele bezetting. De setlist bevatte vooral gekende nummers zoals “Halo”, “Redefine” en “Breaking Me Down”. Het publiek weet de energieke en krachtige aanpak van de band wel te smaken. Eindigen doet SOiL met een originele cover van “Black Betty”. Hun tijd zit er veel te snel op en we hopen hen vooral snel nog eens terug te zien.

En dan mogen we eindelijk Coal Chamber verwelkomen op het podium. Beginnen doen ze zeer stevig met “Loco” en “Big Truck”, 2 nummers uit de begin periode van de band. Het publiek gaat dan ook meteen volledig uit zijn dak en de moshpits zijn een feit. Nadat Fafara het publiek kort heeft toegesproken en verteld heeft over het nieuwe album “Rivals”, brengen ze een nieuw nummer getiteld “I.O.U. Nothing”. Verder op de avond zullen ze ook nog de titelsong “Rivals” brengen. Op deze 2 nummers na krijgen we allemaal ouder werk van de band te horen.

Na een rondvraag door Fafara blijkt, tot grote vreugde van de zanger, het grootste gedeelte van het publiek wel vertrouwd te zijn met het 1e album van de band. Er wordt dan ook zeer enthousiast meegedaan met nummers als “Clock” en “Oddity”. Voor we het goed en wel beseffen zijn we al aan het laatste nummer van de avond toegekomen. Volgens de band draait alles om de muziek en niet hoe lang ze in de coulissen kunnen wachten om nog een extra nummer te brengen. Dus zonder het podium te verlaten brengen ze hun bis nummer “Sway”. Iedereen gaat nog een laatste keer uit zijn dak om daarna Coal Chamber met een oorverdovend applaus te belonen.