© Magic System @ Festival Mundial 2011
Dansen dansen met Magic System in Palais 12
Ik moet zo'n 16 jaar geweest zijn. Mijn studies gaan door in Kortrijk dat heel wat Noord-Franse invloeden kent. Tijdens mijn Franse periode luister ik uiteraard ook naar de muziek van het land. Naar hun hiphop meerbepaald. Sniper, Diam's en ook Magic System schallen meerdere malen per dag door mijn boxen. Echt begrijpen wat ze allemaal zingen lukt niet, maar ah muziek is universeel. Nu, zo'n dikke 10 jaar later krijg ik de kans om de mannen van Magic System voor 't eerst live te zien in Palais 12. Tijd om te checken of ze nog steeds zo hard kunnen shaken.
De zaal blijkt goed gevuld voor een band die toch al een 15 jaar op de planken staat. Het Ivooriaanse viertal scoorde niet voor niets al 12 gouden platen en 2 platina awards. Eigenlijk kun je stellen dat Magic System 1 van de weinige Afrikaanse bands is die het 'Polé Polé-podium' weet te overstijgen en meer gedraaid wordt dan enkel op wereldmuziekfestivals. Asalfo, de woordvoerder van de groep, zei daarover zelf ooit: 'Er zijn zo’n 850 zouglou-groepen in Ivoorkust, waar je zelden of nooit over hoort. Als je een groot succes wilt worden, is de enige manier: doe het zoals Magic System. Sla je vleugels uit. Een nieuw geluid toevoegen aan een bij de mensen vertrouwde basis.’
Wanneer ze het podium betreden weet je al meteen: van hun looks moeten ze het niet hebben. Ze zijn alle vier in hetzelfde simpele t-shirt gestoken en dragen een eenvoudige jeans. Wanneer ze daarna een noot of twee zingen weet je ook dat ze het van hun zangtalent niet moeten halen. Echte topzangers zijn het allevier niet. Zet ze in The Voice en ze raken geen ronde verder. En toch zijn de eerste beentjes al aan het bewegen na een half nummer. Daar zorgen hun aanstekelijke beats wel voor.
Twee nummers later staat zelfs heel de tent al recht. Van voor naar achter, van mensen die normaal zitten tot rolstoelgebruikers. Iedereen schudt met wat de mama hen heeft gegeven. Van bij de start van de show pakken ze dan ook uit met hun monsterhits 'Bouger Bouger' en 'Kit dit mié'. Daartussen leren ze de hele zaal ook nog even de zouglou dansen. Echt iedereen doet mee. Ik zag nog nooit zo'n enthousiast publiek. Maar dan volgen wat minder bekende nummers die iets te lang gerokken worden en de vaart verdwijnt wat.
Daarna volgt nog een vreemd momentje wanneer ze aankondigen een special guest te hebben. Een Ivoriaan die in België woont en zomaar even de Africa Cup won. De halve zaal kijkt rond. Velen hebben geen idee dat het natuurlijk gaat om Barry Boubacar Copa, de huidige keeper van Lokeren en keeper van het nationale team van Ivoorkust. Het applaus bij zijn opkomst is dus maar lauw.
Ik kijk rond en merk dat hoewel de tent daarnet in brand stond, het vuur nu in sneltreinvaart aan het doven is. Ook zij merken het duidelijk. Met wat extra aanmoedigingen en wat gevatte interacties proberen ze de keet weer tot leven te brengen. Dat lukt wonderwel. En wanneer wat later nog 'Même pas fatigué' en 'Magic in the Air' volgen staat weer iedereen de benen van onder z'n lijf te dansen.
Bijster origineel is het natuurlijk allemaal niet. En veel van de nummers zijn inwisselbaar. Plus hun nieuwste plaat en singles zijn net iets te veel gemixt met techno waardoor ze precies als carnavalsmuziek klinken. Maar 'Bouger Bouger' dat zul je doen op hun concert. Of je nu wil of niet.