De zanger en zijn (moeder’s) idolen : « Les Jours Heureux » van Julien Clerc

Julien Clerc trad zaterdag- en zondagavond op in De Roma als deel van zijn tournee « Les Jours Heureux – Acoustique ». En het was dan ook zijn laatste album, met dezelfde naam dat het centrale gedeelte uitmaakte van het concert.

Julien Clerc bracht een eerbetoon aan de grote chansonlegendes, die hij eerst voornamelijk via zijn moeder - wiens idolen het waren – had leren kennen. De verschillende nummers waarvan hij een cover speelde waren allen uitgekomen voor hij zelf op de planken kwam te staan als 21-jarige debutant, in de herfst van 1968.

Boum (Charles Trenet Cover) - 1938

La bicyclette (Yves Montand cover) - 1968

Comme à Ostende (Léo Ferré cover) - 1960

Dis, quand reviendras-tu ? (Barbara cover) - 1962

For me formidable (Charles Aznavour cover) - 1963

Mon manège à moi (Édith Piaf cover) - 1958

L’important c’est la rose (Gilbert Bécaud cover) - 1967

Met het nummer « Derrière le rideau », enigszins verstopt, zonder eigen titel op de CD, naadloos aansluitend op de cover van «Vienna» van Barbara, introduceerde de chansonnier deze set. Hierin, alsook in de bindteksten tussen de nummers, vertelde hij over hun ontmoetingen (hij heeft ze allen gekend, behalve Piaf die toen al was overleden), over hoe heeft van hen geleerd, hen bewonderd, met hen gezongen, samengewerkt, hoe ze hebben hem geïnspireerd, ...

Je les croisais dans les coulisses,

A l’école de ma vie d’artiste

Maar ook hij, Julien Clerc, kan nu zonder twijfel aan het lijstje van dit Franse sterrendom worden toegevoegd. Zijn carrière begon in de herfst van 1968, toen hij met Adamo op tournee mocht. En, al in 1969 stond hij voor de eerste keer in L’Olympia, als voorprogramma van Gilbert Bécaud. Zijn rol in de Franse versie van de musical Hair, in Parijs (1969-1970) waaruit later in het concert ook het « Laisser entrer le soleil » gebracht werd, maakte hem nog bekender en populairder, waardoor hij op zijn 24ste al een grote ster was die talloze hits had, en ook al internationale bekendheid had.

Vijfenvijftig jaar als zanger hebben dus heel wat hits voortgebracht, en Julien Clerc deed een ruime greep van 20 nummers uit zijn uitgebreid repertoire – ondertussen reeds 27 albums - voor en na de nummers uit « Jours Heureux ».

De Roma was gevuld met een publiek dat de zanger met veel applaus en enthousiasme verwelkomde, van zodra hij op het podium stapte. En dit ging alsmaar crescendo door ... bijvoorbeeld bij de chansons « Si on chantait », « Ma préférence », « This Melody », « Ce n’est rien », « Mon manège à moi ». Bij het rocknummer « Coeur du rocker » kwam zelfs een staande ovatie. Misschien dacht men dat dit het einde was, maar nee hoor, « Fais-moi une place » volgde nog. En tenslotte ook nog een encore.

Vele herkenbare nummers, waarbij het ritme werd meegeklapt, (bvb bij « Double enfance ») mensen meezongen of alleen zongen, terwijl Julien Clerc naar hen luisterde ... Hij kreeg zelfs naar het einde toe, mensen aan het dansen. Zonder twijfel was dit weer “un jour heureux” voor velen!

Derrière le rideau

Et ils sont là dans mon dos

Le grand Jacques, le vieux Léo

Aznavour, Gilbert Bécaud,

Barbara à son piano

Ils sont derrière le rideau

Trenet avec son chapeau

Et je chante comme un cadeau

Leurs mélodies, leurs crédos,

Tous ces soldats de L’Alhambra

De Bobino, de l’Olympia

Je les voyais, les écoutais

je les aimais comme ils étaient

Je les croisais dans les coulisses,

A l’école de ma vie d’artiste

Trois mots de félicitations

Légion d’honneur pour une chanson

Moi j’étais simple spectateur

Sous le soleil des projecteurs

Chaque fois que je les entends

Je redeviens ce débutant

Et ils sont là dans mon dos

Le grand Jacques, le vieux Léo

Aznavour, Gilbert Bécaud,

Barbara à son piano

Ils sont derrière le rideau

Trenet avec son chapeau

Et je chante comme un cadeau

Leurs mélodies, leurs crédos,

Ces voltigeurs de poésie

Que le public avait choisis

Fallait les voir entrer en scène

Comme des gladiateurs dans l’arène

Quoi de mieux que regarder faire

Ces généreux, ces solitaires

Quoi de mieux quand on a 20 ans

que se frotter à ces talents

Moi j’étais simple spectateur

Sous le soleil des projecteurs

Chaque fois que je les entends

Je redeviens ce débutant

Et ils sont là dans mon dos

Le grand Jacques, le vieux Léo

Aznavour, Gilbert Bécaud,

Barbara à son piano

Ils sont derrière le rideau

Trenet avec son chapeau

Et je chante comme un cadeau

Leurs mélodies, leurs crédos,

Et ils sont là dans mon dos

Ils sont derrière le rideau

Setlist

Comment tu vas? – Mademoiselle - Le patineur – Utile - Danse s’y - Double Enfance - Si on chantait - Partir - Derrière le rideau - Boum (Charles Trenet Cover) - La bicyclette (Yves Montand cover)

- Comme à Ostende (Léo Ferré cover) - Dis, quand reviendras-tu ? (Barbara cover) - For me formidable (Charles Aznavour cover) - Mon manège à moi (Édith Piaf cover) - L’important c’est la rose (Gilbert Bécaud cover) - Ma préférence - This melody - La Californie - Mon refuge - Femmes ... je vous aime - Ce n’est rien - Laissons entrer le soleil (James Rado cover) - Lili voulait aller danser - Mélissa - Cœur de rocker - Fais-moi une place - Encore : Le phare des vagabondes