Dead Man Ray "Over "release 5 april

Dead Man Ray is nooit gesplit. Dat was voor de groepsleden het enige duidelijke de afgelopen de- cennia. Maar dat het weerzien met de 5 originele bandleden zo vruchtbaar & vinnig ging zijn doet allen artistiek & kameradelijk enorm deugd.

17 jaar na hun laatste album volgt dus eindelijk “OVER”, de nieuwe Dead Man Ray. 14 tracks die naadloos aansluiten bij de onorthodoxe maar heel herkenbare sound van de band. Alsof tijd geen vat heeft gehad op het quintet. Vanaf de eerste jam, op 4 dec 2016, was meteen duidelijk dat er niets afgestofd of veranderd moest worden. Vreemd genoeg zit dit album nog dichter op het DNA van de groep, en had het even goed een prequel van hun debuut album Berchem kunnen zijn. De titel “OVER” verwijst niet naar wat geweest is, maar simpelweg naar de plaats van misdaad, of beter opname; Overijse, bij Daan thuis, net zoals BERCHEM en (Chi)CAGO destijds. De cas- settejams zijn ondertussen vervangen door lange computeropgenomen jams, maar het recept is onveranderd; vreemde abstracte geluiden distilleren uit alles wat voorhande is, instrument of niet, zelfs de benzinebladblazers van de tuinmannen (MONOCHROME), of de hartslag van Daan’s toen nog ongeboren dochtertje (OUT) dienden als start van een nieuwe song. De songs duurden door- heen 2017-2018 vaak nog 10 minuten, en pas de laatste maanden voor de mix werden de sound- scapes in beluisterbare songs gegoten, met alweer een glansrol voor drummer Karel De Backer en de eindmix door in-band producer Wouter Van belle. Rudy Trouvé’s en Elko Blijweert’s recen- tere uitstappen in theatervoorstellingen voegen ook een nieuwe theatralere dimensie aan het plot van het album toe.

Textueel zijn de songs misschien wèl 17 jaar ouder geworden, maar soit, 50 is de nieuwe 05. Dat leidt vaker tot absurde zelfrelativering (HOME), zelfberusting (SUNNY SIDE DOWN) dan tot het lyrisch likken van eigen wonden (BLISTERS, HOW TO FALL). Bekenden zoals DMR’s eerste drum- mer Herman Houbrechts passeren achter de micro samen met Onverwachte Belgen zoals Plastic Bertrand (MIDDLE AGED MEN), of fijne telefonische irrelevante interventies van oa Neil Fraser. Doorheen al deze levensonwijsheid primeert toch de blik vooruit, zoals in compromispamfletjes als THE LADDER of TAKE & GIVE, het vrolijke geheugenverlies van CLEAR HISTORY of het am- bigue motardslied THE WAVING SONG. Het wordt nog vreemder met songs als THE FLOCK, waarin Daan Stuyven zijn betovergrootvader’s roots deelt met coureur Jasper Stuyven in een ontsnapping van hun respectievelijke kuddes. Of HALF INCH ICE, waarin het leven in het titeldorp door een smeltende loep wordt bekeken. Alweer een plaat waar ze geen Millionnaire van gaan worden, but at least it sounds like a million bucks. En vooral; spits uw oren naar wat de band, met een bezwerende live-reputatie, hier op het podium van gaat maken.

OVER komt uit op 5 april bij [PIAS] en zal beschikbaar zijn op CD en vinyl.

LIVE:

• 25.04 Ancienne Belgique - Brussel (SOLD OUT)
• 13.07 Rock Herk - Herk-de-Stad
• 17.07 OLT Rivierenhof - Antwerpen
• 02.08 Dranouter festival
• 04.08 M-idzomer - Leuven