Een succesvolle verrijzenis van Sinner's Day!

Na de donkere, mistige dagen van Allerheiligen, was het terug verbroederen van new wave en punk in zwarte dressonde, in de Ethias Arena op Sinner’s Day. De 7000 tieners van weleer deden hun uiterste best voor een succesvolle revival met originele, soms uitdagende kleding. De punkers met flashy hanenkam, die we in Camden Town niet meer tegenkomen, huisden afgelopen zondagnamiddag even vredevol in de Ethias Arena. Enkele die-hards zweren trouw aan deze levensstijl.

De line-up van 20 november werd zorgvuldig gekozen en paste als een puzzel in elkaar.

The Cassandra Complex mocht in pole-positie openen, voor hen was het nog ‘early in the morning’ omstreeks 13 uur, doch was stevige rock op dat tijdstip hen niet vreemd met ‘The War Against Sleep’. Het keyboard liet het even afweten, maar zanger Rodney Orpheus lost dit subliem op met “How cool is that!”. Zoals de andere groepen verwijzen ze graag naar hun allereerste nummer dat ze schreven, ‘March’.

The Beat liet nog zeer recent een nieuw album ‘Bounce’ op ons afkomen. Doch het publiek liep nog niet echt warm van deze set. De zanger probeerde dit nog recht te zetten met “Don’t be shy !” uit te roepen en een verzoek tot meezingen met “Tears of a clown”.

Tuxedomoon bruist van kunstige originaliteit met muzikale hoogstandjes en beelden die je doen terugwanen naar de wrede Middeleeuwen met speren die oorschelpen doorboren. Ze kwamen puur met een blijf -jezelf -mentaliteit over. Een superlange intro, die je doet wegdromen naar duisterheid en iets langere pauzes tussen de nummers om de instrumenten optimaal te stemmen. New wave klassiek, die ook in culturele centra niet zou misstaan.

D.A.F. haalt het onderste uit de kan wat energie betreft, de zanger neemt de volledige Arena en podium in, door de opzwepende muziek extra in de verf te zetten met zijn snelle, bruuske bewegingen. Na elke 2 songs dient hij te verkoelen met douches van drinkwater. De vrouwelijke tienerfans van toen blijft hij aanbidden met “Mädchen, du bist so schön!”. Kers op de taart is de song “Der Mussolini” (1982).

Tricky, de wrapper uit Bristol, spuit een gordijn van rokerige mystiek ,letterlijk en figuurlijk. Zijn Massive Attack verleden speelt hem positief parten in zijn huidige werk. Elk nummer heeft onverwachte verrassende wendingen.

OMD zanger Andy McCluskey waarschuwt het publiek “Don’t be afraid of old men with synthesizers!”. Toch zetten ze de tijd even stil met ‘ Enola Gay’ en ‘Joan of Arc’. Deze laatste song zorgt voor een onophoudend applaus, waarbij de zanger met veel fierheid zegt dat België het eerste land was, dat hun repertoire begon te appreciëren. Ook zij keren terug naar hun debuutsong ‘Electricity’, die ze componeerden toen ze 16 waren.

Public Image Ltd., kortweg PIL, staat er nog altijd met roepende prediker Johnny Rotten. Haarkleur, gestoorde blik en verbaliteit nog altijd idem. Het paradepaardje ‘This is not a love song’ wordt in een uniek jasje gestoken en het optreden eindigt ....hoe kan het ook anders ...met Fuck off! Maar ook met een milder “thanx for being so kind”.

The Sisters of Mercy sluiten Sinner’s Day zeer waardig af met een sterke set. De organisatie kondigt alvast editie 2017 aan!