Gabriel Rios lanceert single "Payaso"
Vorig jaar bracht Gabriel Rios zijn ondertussen zesde langspeler ‘Playa negra’ uit. Het is Ríos’ tweede Spaanstalige album op rij, de opvolger van ‘Flore’ (2021), een plaat die salsa, bolero en folk-classics opnieuw interpreteerde – op een naar eigen zeggen “hele minimalistische” wijze. Op ‘Playa negra’ heeft hij zijn eigen authentieke stem als Spaanstalige artiest gevonden, de release werd voorafgegaan door de singles ‘Pedacito de papel’, ‘Marcela’ en ‘La bolsa’. ‘Playa negra' is een plaat die dingen opbiecht, gemaakt door een artiest die zelf niet zo gauw op de biechtstoel plaatsneemt. Ondanks de hoedanigheid aan dwaalsporen vanuit ‘de dagelijkse realiteit' geeft Ríos toe dat dit een plaat is over liefde die verzuurt.
Ríos geeft vrij spel aan de stem die hij zelf omgedoopt heeft als "het kleingeestige, het banale en het gênante". Maar daarin grijpt hij niet het laagst hangende stukje fruit van de klassieke pop diss. Nee, zijn visie van revenge record leunt meer richting Cormac McCarthy's duistere literaire landschappen, net zo subliem onverschillig als het zwarte strand van de titeltrack van het album – "een goede metafoor voor de persoon die niet om je geeft", aldus de Vlaams-Puerto Ricaanse singer-songwriter. Uit die plaat lanceert hij nu graag opvolgsingle ‘Payaso’.
