DIVA DUKE brengt tweede single "Losers From Outer Space" uit -

Pats! Boem! Knal!

Waar debuutsingle "Again" nog een dansbare groove had, gaat deze tweede single een pak rechtlijniger te werk: pure, onversneden punkrock-energie, nog net iets korter en beknopter dan zijn voorganger. Het nummer ademt de rauwe kracht van The Stooges, draagt een titel die niet zou misstaan in het oeuvre van de Misfits en steunt op een riff met een lichte echo van Red Zebra. Vanaf de eerste noot zet de track meteen stevig in en houdt die intensiteit van begin tot eind vast; van adempauzes is nauwelijks sprake.

Diezelfde ongedwongen energie trekt zich door in de manier waarop de track werd opgenomen. Net als bij "Again" werd alles opgenomen in de homestudio van Catfight Entertainment in Nederzwalm. De track kwam tot stand met beperkte middelen en volledig in eigen handen, exact op de manier waarop Diva Duke het zelf wilde en vooral zoals de band live klinkt. Nergens wordt dat tastbaarder dan in het drumwerk: Ferre Heyvaerts knalde zijn partij in één take op tape, en diezelfde take hoor je op de opname. Dat meedogenloze drumwerk krijgt extra kracht van de scheurende gitaren van Jelle De Vos en de rollende baslijnen van Warre Heyvaerts, die geen kans onbenut laat om zijn effectpedalen open te trekken. Met daarbovenop de power vocals van Steffi Duprez krijg je precies het soort stevige rocksong waar Diva Duke zich het liefst in vastbijt.

Bij de start hoor je de aliens uit de lucht vallen, op het einde hoor je het ruimteschip dan weer vertrekken. En daarmee zit je meteen in het verhaal van de song. "Losers from Outer Space" gaat over het gevoel niet op je plaats te zijn: een ufo dropt je in de woestijn en je probeert je weg terug te vinden. Maar de song blijft niet hangen in die verlorenheid. Ondanks alle tegenslagen blijf je ervoor gaan en blijf je je weg zoeken: "we got off course but turned around".

Kom je uiteindelijk echt weer thuis, of blijf je een sukkelaar die uit de lucht kwam vallen? Dat maakt eigenlijk niet uit. Het gaat erom dat je blijft gaan: we are losers and we are proud!

Over Diva Duke...

Uit de Belgische underground komt een jong viertal, gedreven door een gevoel om "echt" te zijn. Zangeres Steffi Duprez, gitarist Jelle De Vos en de broertjes Warre en Ferre Heyvaerts aan bas en drums hebben geen groot masterplan, geen image consultants. Wel een oefenruimte, een gedeelde obsessie voor muziek die iets te zeggen heeft, en genoeg energie om iets mee te doen. Diva Duke is een gloednieuwe band die zichzelf niet uitvindt maar gewoon is wie ze zijn.

Hun geluid is niet moeilijk te plaatsen als je de juiste referenties kent. Queens of the Stone Age, Foo Fighters, Motörhead, Viagra Boys — bands die niet vragen om toestemming en ook niet wachten tot iemand hen uitnodigt. Diva Duke speelt in diezelfde geest. De rauwe urgentie van garagerock, de aanstekelijke energie van punk'n'roll, de onstuitbare brutale spirit van Motörhead en een vleugje van de schurende postpunk-energie van Viagra Boys. Labels die kloppen maar het plaatje niet volledig dekken. Uiteindelijk klinkt Diva Duke als een band die al die invloeden heeft opgezogen, door hun eigen filter heeft gehaald en er nog eens met schuurpapier overheen gaat.

Steffi Duprez zingt niet om te pleasen. Ze zingt omdat ze iets kwijt moet. Daarachter: een ritmesectie die duwt zonder te vragen en een gitaar die geen ruimte laat voor twijfel.

"Losers From Outer Space" — uit op 30 september 2026. Beschikbaar op alle digitale platformen.