Interview Aaron Perrino over nieuw album The Middle Ages: “De plaat groeide uit tot een vermenging van ouder worden en feodalisme."

Aaron Perrino laat zich niet klein krijgen. De veteraan van de Bostonse muziekscene, die al decennia onder de naam The Sheila Divine werkt, heeft verwachtingen altijd naast zich neergelegd. Wat begon met de college-radiohit “Hum” op Roadrunner Records groeide uit tot een eigenzinnig traject dat—enigszins onverwacht—ook in België een stevige cultaanhang opleverde. Intussen bouwde Perrino aan een uitgebreid en compromisloos oeuvre dat zich weinig aantrekt van trends.

Zijn songs combineren scherpe politieke observaties met alledaagse frustraties. Ze leggen zowel rauwe rouw als diepe genegenheid bloot, zonder in effectbejag te vervallen. Dat spanningsveld vormt ook de kern van het zesde album The Middle Ages(verscheen op22 mei via Trash Casual)

Aan de vooravond van het concert in de AB, zocht Frontview Magazine Aaron Perrino op in een Brussels hotel. We trokken met hem naar de rooftop op de 30 ste verdieping voor een verruimende, aangename babbel over zijn Middle Ages.

Enkele dagen nadat hij te gast was bij Stijn Meuris in het radioprogramma Meurissey op Willy, blikt Aaron Perrino, frontman van The Sheila Divine, tevreden terug op zijn passage. Met een persoonlijke selectie van favoriete nummers van onder meer Björk, The Replacements, Frightened Rabbit en Billy Idol liet hij horen hoe breed zijn muzikale smaak wel  is.

"Het was bijzonder leuk met Stijn. Ik ken hem en zijn band al zo'n 25 jaar, de éérste Belg die mij fascineerde.   Alleen was het moeilijk om een top tien samen te stellen, want ik heb wel duizend favoriete songs."

 Hoewel Perrino afkomstig is uit Boston, kijkt hij niet alleen naar de grote namen uit zijn thuisstad. Zo steekt hij zijn bewondering voor de indierockband Hallelujah the Hills niet onder stoelen of banken. "Dat zijn vrienden van me. De zanger Ryan H. Walsh schreef zelfs een boek over Van Morrisons album ‘Astral Weeks’ en de periode waarin Van Morrison in Boston woonde."

 Met The Middle Ages levert The Sheila Divine een album af dat zowel persoonlijk als maatschappijkritisch klinkt. De titel verwijst volgens Perrino naar twee parallelle ontwikkelingen. "Ik heb zelf de middelbare leeftijd bereikt, terwijl Amerika op sommige vlakken lijkt terug te keren naar de middeleeuwen. (lacht)  Tegelijkertijd heb ik enkele van de moeilijkste jaren uit mijn leven achter de rug. Alles voelde alsof het aan het ontploffen was. De plaat groeide uit tot een vermenging van ouder worden en feodalisme."

 Eén van de meest emotionele momenten op het album is de verwerking van het overlijden van zijn moeder. Hoewel haar ziekte hem enigszins had voorbereid op het afscheid, bleef het verlies zwaar wegen. "Er blijft een soort leegte en stilte achter. Het voelt gewoon vreemd. Soms denk ik nog steeds dat ze me misschien in een droom zal bezoeken, maar dat is nog niet gebeurd."

Ook de albumhoes draagt een sterk persoonlijke stempel.  Perrino maakte de collage zelf met knip- en plakwerk uit oude boeken. "Ik wilde iets van de sfeer van de songs verwerken in de collage. Tegelijk wilde ik een nostalgisch gevoel oproepen, een verwijzing naar de dingen die me als kind fascineerden: skateboardkunst, stickers en kleurrijke beelden." De hoes roept zelfs herinneringen op aan iconische albumcovers zoals Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band van The Beatles.

Muzikaal betekende The Middle Ages eveneens een nieuw begin. De huidige bezetting bestaat uit Will Claflin, Paul Buckley, Andy Rooney en Steven Lord. Voor Perrino was het geen eenvoudige beslissing om met nieuwe muzikanten te werken, maar de keuze bleek verfrissend. "Twee van hen spelen ook in mijn andere band Dear Leader. De nieuwe dynamiek gaf me een enorme creatieve impuls. Ik neem nu veel zelf op en daardoor kan ik al mijn favoriete gothic- en psychedelische invloeden uit de jaren tachtig volledig integreren."

Dat hoor je meteen op openingsnummer ‘Gods of War’, dat langzaam opbouwt vanuit een donkere, new wave-achtige sfeer. Perrino houdt van nummers die de tijd nemen om een wereld te creëren. "Ik ben gek op songs met een lange instrumentale intro. Daarom wilde ik ook dit album op die manier openen."

De song bevat bovendien ook een uitgesproken politieke ondertoon. Perrino verwijst naar de oorlogen en conflicten die de wereld vandaag beheersen. "Ik stelde me voor hoe God zou neerkijken op de puinhoop die wij ervan maken. Het nummer verwijst onder meer naar Gaza en naar de rol die Amerika daarin speelt. Soms voelt de actualiteit aan als een absurde dystopie."

Dat gevoel van vervreemding ervaart hij ook binnen zijn eigen land. Als inwoner van Massachusetts leeft hij naar eigen zeggen in een liberale bubbel. Tijdens een bezoek aan zijn vader in Ohio werd hij geconfronteerd met een totaal andere realiteit. "Plots zag ik overal Trump-borden. Dat blijft vreemd als je gewend bent aan een omgeving waar bijna niemand openlijk Trump steunt."

Toch draait het album niet uitsluitend om donkere thema's. Nummers als ‘Life Is Fragile’ vertrekken eerder vanuit intuïtie en poëzie dan vanuit een concreet verhaal. "Soms schrijf je iets en weet je zelf niet precies waar het vandaan komt. Dat nummer voelt voor mij vooral als een sfeer, een beetje zoals de sound van The Chameleons."

Wanneer het gesprek over het leven gaat, wordt Perrino opvallend nuchter. Muziek blijft centraal staan, maar familie is minstens even belangrijk geworden. "Mijn leven is eigenlijk heel eenvoudig. Muziek maken, muziek beluisteren, tijd doorbrengen met mijn kinderen en familie. Daarnaast kook ik steeds vaker. Een goede maaltijd bereiden voor de mensen die ik graag zie, geeft me veel voldoening."

Ook humor speelt een belangrijke rol in zijn leven en werk. Dat blijkt uit de videoclip voor ‘Hurry Up’, geïnspireerd door de donkere humor van komiek en filmmaker Jordan Peele. "We droegen verschrikkelijk foute sportoutfits tijdens de opnames. Mijn zoon zegt vaak dat onze video's leuk zijn omdat ze tonen wie we écht zijn. We zijn gewoon een stel nerdy vaders die plezier maken."

Volgens Perrino is humor zelfs essentieel om met de wereld om te gaan. "Anders word je gek. Je moet kunnen lachen met de absurditeit van alles." (ik verwijs even naar de passage ‘Bring out your Dead’ uit Mony Python’s Holy Grail waar hij grote fan van is)

Dat relativeringsvermogen klinkt ook door in ‘Celebrate The End’. Ondanks de melancholie sluipt er steeds een vleugje ironie binnen. "Ik dacht dat ik tussendoor maar eens een huwelijk in de songtekst zou moeten verwerken zodat het niet té somber werd. Al eindigt dat uiteindelijk natuurlijk weer in een scheiding."(lacht)

Ondertussen heeft Perrino de vijftig bereikt, een thema dat expliciet aan bod komt in ‘We Once Burned’. Waar hij vroeger soms twijfelde of hij nog wel muziek moest maken op latere leeftijd, veranderde Nick Cave zijn kijk op ouder worden volledig. "Toen ik hem bezig zag, besefte ik dat creativiteit niet verdwijnt met de jaren. Integendeel, die gedachte gaf me een tweede adem."

Ook ‘The Apocalypse Sells’ vertrekt vanuit een observatie over de moderne samenleving. Geïnspireerd door het boek The Spirit of Hope, onderzoekt Perrino waarom slecht nieuws zoveel aandacht krijgt. "Koppen als 'De wereld vergaat' verkopen nu eenmaal. Dat zie je in het nieuws, maar ook in films en populaire cultuur."

België blijft ondertussen een bijzondere plaats innemen in het verhaal van The Sheila Divine. Sinds de doorbraak van het album New Parade in 1999 kan de band hier rekenen op een trouwe aanhang. "Belgische fans zijn ongelooflijk loyaal. Misschien was ik in een vorig leven wel Belg! Ik heb hier intussen veel vrienden gemaakt en ik hou van de Belgische humor."

 Voor onze concerten mogen fans zich verwachten aan een uitgebreide setlist die de volledige carrière van de band overspant. "We spelen zowel oud als nieuw materiaal. Onze nieuwe bassist, een beetje psychopathisch in de positieve zin, houdt ervan om onverwachte keuzes te maken en gooit graag wat spanning in de set. Daardoor voelt geen enkel optreden hetzelfde aan."

Het nieuwe album is hier te beluisteren

Tourdata: 

·         2 juli: Sint-Niklaas - Casino KIOSK 'Great Gigs In The Park'

·         24 juli: Leuven - Beleuvenissen  

·         25 juli: Olmen - Rock Olmen