© Taike De Wilde
Interview met Ramkot, op het scherp van de snee met debuutalbum ‘In Between Borderlines’.
Mocht ‘De Grote Encyclopedie van Muzikale Genres’ verlegen zitten om een woord om de muziek van het Gentse Ramkot te omschrijven, ze zouden het niet ver moeten zoeken. ‘Ramrock’, klaar. Het is hoe het stevig om zich heen rockend Gents triumviraat zelf de muziek omschrijft waarmee ze al sinds 2018 clubs, concertzalen en festivals pittige muilperen verkopen. Met twee EP’s op hun conto, ‘Ramkot’ (2019) en ‘What Exactly Are You Looking For’ (2021), en een giglist waar je enkel ontzag voor kunt hebben, vonden de laureaten van De Nieuwe Lichting 2021 het hoog tijd om hun ontzagwekkende sound op een eerste album te stansen.
Le nouveau Ramkot est arrivé: met ‘In Between Borderlines’ levert Ramkot een debuut vol bijzonder stevige, maar dansbare, ‘ramrock’ en beukt het zich doorheen de wall of sound een pad naar een, ongetwijfeld, zeer boeiende toekomst.
‘In Between Borderlines’ is de apotheose van twee jaar keihard aan de weg timmeren. Idee. Uitwerken. Polijsten. En daar is de diamant. Ramkot is er niet de band voor om stil te zitten en te wachten tot de tijd rijp is om hun muziek op tape zetten. De tijd is altijd rijp.
De twee vooruitgeschoven singles ‘Exactly What You Wanted’ en ‘I Can’t Slow Down’ gaven al mooi de teneur van ‘In Between Borderlines’ aan: de rug recht en stevig in het gareel, klaar om op het succesvolle en – vooral zeer gretige elan – verder te gaan. En of de muziek zijn doel raakte. Absolutely. Studio Brussel, Willy en KINK waren meteen mee. Met een plek in De Afrekening, Catch Of The Day (Studio Brussel) en Daily Drop (KINK) als gevolg. Ook Frontview Magazine gaf Ramkot een plek in de interview agenda.
Vanwaar de albumtitel ‘In Between Borderlines’?
Hannes: “We zijn per 2 songs de studio ingegaan, wat heel fijn is omdat we elke keer met een frisse geest en nieuwe ideeën aan de slag konden. We probeerden telkens ons heruit te vinden binnen het klankbord van de plaat. Eens de plaat er was, vroegen we ons af wat nu eigenlijk de gemeenschappelijke deler was. Het is geen conceptplaat met één thema, maar er moest iets zijn wat de nummers op de plaat verbond. Ik was net aan het afstuderen, Tom was net gestopt met werken, we zaten dus écht tussen levensfases. Covid was maar net voorbij. Een overgangsperiode dus, zowel op persoonlijk vlak als in de band. We voelden in de band een evolutie aan, we namen het al altijd zeer serieus, niet echt als een hobby. Alle nummers gaan over dingen die je meemaakt in zo’n tussenperiode en de moeilijkheid om in die grijze zone te leven, niet zwart of wit.”
Tom: “Between moest er sowieso in zitten, de werktitel was even ‘Between something’ en ‘Between Lines’, wat we hebben laten terugkomen in het artwork. ‘Lines’ vonden we niet sterk genoeg, dus werd het ‘Borderlines’.”
De twee voorgaande EP’s ‘Ramkot’ (2019) en ‘What Exactly Are You Looking For’ (2021), waren die een soort aanloop naar dit album? Het kneden van de vernieuwende sound en stijl.
Hannes: “Ik heb het gevoel dat we met deze plaat een trapje hoger hebben genomen, zowel qua songs als qua sound. Met deze plaat gaan we voor 110% wat Ramkot is. We hebben alles zelf geschreven en we hebben ook nog nooit zo collectief geschreven. Ook zelf geproduced en gemixt, ik denk dat we dit nooit hadden aangedurfd, als we die eerste 2 EP’s niet opgenomen hadden. Bij onze eerste EP durfden we nog niet zoveel in eigen handen nemen.”
In de songs zitten verrassende wendingen qua ritme, tempo en klank. Het opzoeken van uitdagingen voor jullie?
Tom: “Het is iets dat onbewust gebeurt. Doordat het album opgenomen is in verschillende etappes, heb je ook verschillende inspiratiebronnen. In het ene seizoen luister je meer naar zwaardere muziek (winter) dan in een ander seizoen(zomer). Op één of andere manier kan je de winter –en zomernummers eruit halen. Moesten we in één langere periode opgenomen hebben, dan zouden we hetzelfde gedaan hebben. Het is een vraag die we ons regelmatig stellen in het repetitiekot aan elkaar: “Is het wel Ramkot genoeg?”. Het is gezond om die vraag te stellen. De twee uiterste nummers zijn ‘Don’t drop down’ en ‘Heart Shaped Minds’, een vrij zwaar tegenover een poppy nummer. Het heeft voor ons ook wel verrassende wendingen aangenomen, maar de plaat klopt wel. Deze 8 nummers maken de plaat wel zoals wij ze wilden maken.”
Het album blijft de luisteraar muzikaal verwennen met het stevige Ramkot repertoire.
Tom: “Het is wel iets dat we geleerd hebben bij de Ep’s, waar je met 4 à 5 nummers kan knallen. Bij deze plaat voelden we aan dat we bij onszelf en het luisterend publiek een beetje rust moesten brengen. We schrijven in eerste instantie voor onszelf, maar we hebben wel snel door dat we moeten opletten dat we geen half uur een muur van geluid maken.”
Wanneer is een song écht af voor jullie?
Hannes: “In het begin hebben we de pré-productie heel uitgebreid aangepakt, zoals bij ‘Tied Up’ en ‘Exactly What You Wanted’. We gingen de studio pas in wanneer we alles tot in de puntjes voorbereid hadden. Andere nummers waren dan weer niet af, soms zonder lyrics. Bij ‘Don’t Drop Down’ wisten we nog niets eens hoe het nummer zou eindigen. We probeerden het uit in de studio en gebruikten die locatie als songwriting-tool. Het experimenteren is zo cool uitgedraaid! Het één nummer leent zich er al meer toe dan een ander. Soms mislukt een experiment ook totaal.“
Tom: “En het is pas volledig af na de mixing, die je dan zelf in handen neemt. Hannes heeft het ganse album gemixt. Hij voert het dan ook uit zoals we het in ons hoofd hadden, zoals de 2 drums op het einde van ‘Don’t drop down’.”
Jullie enthoesiasme zegt me dat jullie er plezier aan beleefd hebben.
Tom: “Echt wel!”
Hannes: “Verder heb ik het gevoel dat die plaat 4 jaar van mijn leven gekost heeft.” (lacht)
In ‘Don’t Drop Down’ is met “May I ask you to wake up your mind?” een conversatiestijl aangesneden.
Hannes: “Het is de eerste keer dat we dit gebruikt hebben, we proberen altijd te vernieuwen zonder in herhaling te vallen, en daarbij de Ramkot stijl aan te houden. Bijvoorbeeld in ‘One More’ zingen Tim en ik voor de eerste keer samen in een nummer.“
‘Tied Up’ is iets slower. Wordt hier verwezen naar een zekere druk met ‘Pressure has got me tied up’?
Tom: “We hebben zelf achteraf gemerkt en werden er tevens op gewezen, dat het woord pressure in meer dan één nummer terugkomt. We leggen de druk onszelf op, maar we hebben ook die druk nodig om op zijn best te presteren. Moesten we de opdracht krijgen om over 3 jaar een plaat te maken, zouden we er waarschijnlijk binnen 2,5 jaar aan beginnen.”
Hoe hebben jullie de Nieuwe Lichting van Studio Brussel eigenlijk beleefd?
Hannes: “ Na de release van onze eerste EP was dit een bevestiging van ons werk. Het sprak nu een publiek aan. Het komt de zelfzekerheid ten goede, in zowel de songwriting als het performen.”
Tom: “Door die Nieuwe Lichting is er een deur wagenwijd opengezet voor ons. Super dankbaar daarvoor en zo hebben we een superteam kunnen opbouwen rond de groep met Peter Verstraelen (label) en Simon Lamont (manager). De bevestiging is meegenomen, maar je kan niet op je lauweren blijven rusten hoor. De tijd is voorbijgevlogen sinds die Nieuwe Lichting. Fantastisch!”
Hoe is het Zen momentje in jullie album geslopen met de rust van ‘In Between Borderlines’?
Hannes: “Het nummer is ontstaan omdat we het gevoel hadden dat wat er op de plaat al stond zo heftig was allemaal. We zijn voor de beste 8 gegaan met een wall van energie en een rustpunt mocht er wel zijn. Een zijsprongetje, weg van de rocknummers op de plaat. Met dat idee zijn we de studio ingegaan, we hadden letterlijk niets en het is uitgedraaid tot iets megaplezant.”
Jullie touragenda begint gestadig vol te lopen, ongetwijfeld zal de festivalzomer ook wel mogelijkheden bieden.
Hannes: “Nog wat vroeg om daar al iets over te kunnen zeggen, maar er komen sowieso coole dingen aan!”
Tom: “ Er staan al 43 shows gepland tot en met eind april.”
Lees meer
Alle artikels →
