Jan Verstraeten stelt nieuwe album Violent Disco voor

Ceci n'est pas un corona album. ‘Het begon als een logisch vervolg op mijn debuut ep. Warme klanken, subtiliteit, mooie liedjes. En toen werd het plots een heel ander beest’, zegt Jan Verstraeten over zijn nieuwe album Violent Disco. ‘Door de pandemie begon de hele verdomde wereld stil te worden. Dus ik wilde het tegenovergestelde’.

In 2019, toen Verstraetens debuut-ep uitkwam, creëerde hij de zes nummers op Cheap Dreams als tegenwicht voor de punkscene waar hij uit kwam. ‘Dat plaatje is gemaakt met een klein budget, in een kleine kamer, op een kleine laptop. Mijn hele bestaan voelde op dat moment gewoon heel klein’. Maar Violent Disco voelt niet klein. Het is een album met gedurfde melodieën en arrangementen, grote geluiden, rauw en vol branie. Vandaar ook de titel.

‘Toen bars dicht gingen en het nachtleven door corona stilviel, moest ik denken aan het ‘silent disco’-concept’, legt Jan uit. ‘Een feest waar iedereen een koptelefoon op heeft, en eigenlijk in zijn eigen bubbel beweegt. Stil, beleefd en veilig. Het tegenovergestelde van wat feesten zou moeten zijn. Ik vroeg me af: wie zit er te wachten op een verzameling intieme luisterliedjes, als straks alle lockdowns voorbij zijn? Niemand. Ik niet alleszins! Dus besloot ik voor iets losgeslagen te gaan in plaats van ingehouden. Overvloedig en een tikkeltje rommelig'.

Voor zijn versie van een partyplaat pikte Verstraeten links en rechts invloeden op. ‘Ik heb elke maffiafilm op Netflix gekeken, daar komen de soulinvloeden vandaan. Ik had een beetje een triphop-moment, ik nam de beats en Portishead-achtige strijkers van daar. Er zit zelfs een beetje Moby in, tot grote ergernis van mijn lief!'.

Zoals hij duidelijk illustreert in de videoclip voor de eerste single Gone Gone Gone, is muziek voor Verstraeten een trip. Een speeltuin. Een kleurrijke collage, iets dat niet in een rechte lijn van A naar B gaat, muzikaal of tekstueel. ‘Er is chaos in alles wat ik doe’, zegt hij. ‘Ik ben een beeldend kunstenaar in hart en nieren, ik voel me bijna een toerist tussen andere muzikanten. Een regisseur of een schilder, verdwaald in de wereld van de muziek. Maar dat is waar ik van hou: onbevangen nieuwe werelden binnenstappen en ontdekken’.

Verstraeten stroomlijnde het geluid van zijn Violent Disco samen met producer Nicolas Rombouts, die hij al bewondert sinds zijn tijd in Dez Mona. ‘We hebben de rauwe spirit en energie van de demo’s behouden, maar Nicolas zorgde voor de finishing touch. Hij bracht eenheid in de chaos'. Het was een pittige rit, zegt hij. Niet door corona, de lockdowns of het niet kunnen spelen en communiceren met publiek. ‘Voor mij betekende de pandemie meer tijd om me te concentreren op het album, het artwork, de video’s. Serieus, het voelt alsof ik net een wereldreis heb gemaakt. Ik kan nu wel wat rust gebruiken’.

LIVE

• 25/2, Trix, Roeselare
• 3/3, AB, Brussel
• 15/4, Cactus Brugge

Luister/download HIER.