Jawhar lanceert nieuw album Tasweerah op 18 maart
De Tunesische afkomst van Jawhar heeft al menigeen op het verkeerde been gezet. Dat was al zo bij de vorige albums van de in België verblijvende artiest, en geldt nog steeds voor zijn vierde worp ‘Tasweerah’. Geen “world”, maar een langspeler vol bijwijlen folkachtige dreampop die zo uit Europa of Noord-Amerika zou kunnen komen: artistiek verantwoord en toch licht verteerbaar.
Over Tasweerah
Beach House, Mazzy Star, Mojave 3 (bij 'Malguit') en onze eigen Tamino ('Chsar') of een ingetogen Balthazar('Born Again') zijn referenties die zich spontaan in je hoofd nestelen. In het verleden werd Jawhar al meermaals in een adem met Nick Drake genoemd - en zijn geest dwaalt ook op deze plaat rond. Luister naar 'El Mooja' en je weet onmiddellijk wat we bedoelen. Bovendien gaat niemand je voor gek verklaren als je beweert dat je in ‘Dima Maak’ een vleug Tindersticks hoort.
De vooruitgeschoven single 'Schizo Hyout' valt nergens echt mee te vergelijken, maar heeft alles in huis om een ware blijver te worden: een straffe intro, overtuigende strofes en een refrein dat je doet hunkeren naar meer.
De albumtitel betekent zoveel als portret, afbeelding of snapshot, maar ook projectie van de geest. Zichzelf in vraag stellen, het vliegen van de tijd, vallen en opstaan, het onontkomelijke verband tussen leven en dood, het contrast tussen deel uitmaken van een gezin en bestaan als individu, de kloof tussen fantasie en werkelijkheid en de queeste naar schoonheid zijn allemaal thema’s die Jawhar aan bod laat komen op ‘Tasweerah’. Het is een reeks persoonlijke portretten, een poging van de artiest om zichzelf, zijn persoonlijkheid, de wereld rondom hem en zijn plaats daarin te schetsen.
’Tasweerah’, het vierde album van Jawhar, bevat een knap opgebouwde, (meestal) in het Arabisch gezongen verzameling songs die je nummer per nummer steeds meer bij de keel grijpen, als was het een meeslepende film waarbij elke volgende scene je almaar intenser doet afvragen hoe de ontknoping eruit zal zien. Een “vrolijke” plaat is ‘Tasweerah’ niet. Diepgaand en beklijvend des te meer. De woorden verstaan is daarvoor niet eens nodig.
Jawhar About
Jawhar heeft zijn eigen kenmerkende stijl van Arabische folk-pop muziek gecreëerd die het midden houdt tussen Arabische chaâbi en Nick Drake's dromerige folky liedjes.
Jawhar groeide op in Rades, een buitenwijk ten zuidoosten van Tunis. Als kind van een moeder die Arabische literatuur doceerde en een vader die toegewijd was aan theater en cultuur, was de liefde voor muziek en poëzie een natuurlijk gegeven. Op twintigjarige leeftijd verlaat hij zijn thuisland om in Frankrijk Engelse literatuur en toneel/theater te gaan studeren. Daar schrijft hij zijn eerste (vaak Engelstalige) songs en speelt hij zijn eerste concerten. De laatste jaren reist hij veel tussen (woonplaats) België en Tunis, waar hij niet alleen als muzikant, maar ook als acteur/regisseur aan de slag gaat. Deze ervaringen versterken zijn aandacht voor zijn moedertaal en het Tunesische (liefdes)lied.
Jawhar’s muziek speelt leentjebuur uit zowel westerse als oosterse hoeken: zo krijg je zowel frisse, poppy melodieën als meer rustieke folkgeluiden die gekruid worden met traditionele chaabi. Een kleurrijke, bijzonder gevarieerde mix van een songschrijver die zich vooral door zijn instinct laat leiden.
Lees meer
Alle artikels →
