Kippenvel en klassiekers - Bocelli verovert Antwerpen

Gisterenavond stond Andrea Bocelli in een uitverkochte AFAS Dome in Antwerpen, en dat voelde je meteen: een grootse productie met alles erop en eraan. Een imposant orkest, een koor van zo'n veertig stemmen en de strakke leiding van dirigent Carlo Bernini zorgden voor een avond die visueel én muzikaal indruk maakte.

De show opende met een stijlvolle video-intro, waarna Bocelli samen met Bernini het podium op wandelde. Hij zette krachtig in met "Di quella pira" en ging naadloos over in het alom bekende "La donna è mobile", beide van Giuseppe Verdi. Meteen twee klassiekers die het publiek direct in de stemming brachten.

Voor het derde nummer maakte Bocelli even plaats voor de Italiaanse sopraan Mariam Battistelli. Zij bracht een sprankelende solo met "Les Filles de Cadix" van Léo Delibes, waarna Bocelli terugkeerde voor enkele duetten: "Tace il labbro", "Bevo al tuo fresco sorriso" en een speelse "Brindisi", inclusief een charmant dansje tussen beiden.

Daarna was het de beurt aan bariton Roberto de Candia, die een energieke "Largo al factotum" van Gioachino Rossini neerzette. Een instrumentaal intermezzo uit Carmina Burana, opgeluisterd door een dansend koppel op het podium, zorgde voor visuele afwisseling. Het eerste deel sloot af met sterke duetten: "Au fond du temple saint" van Georges Bizet en "Non m'inganno, ella scende".

Na de pauze trapte het orkest af met een instrumentale medley, waarin subtiel al een fragment van "Con te partirò" verweven zat - goed voor een golf van enthousiasme in de zaal. Bocelli zelf zorgde vervolgens voor één van de hoogtepunten van de avond met "Caruso": pure kippenvel, en een zee van smartphones die de lucht in ging.

Daarna volgde "Amor, vida de mi vida", begeleid door fluitist Andrea Griminelli, die later ook nog een eigen instrumentaal moment opeiste. Het programma wisselde verder af met orkeststukken en choreografie, waaronder een medley uit West Side Story.

Een bijzonder moment ontstond toen een vleugelpiano het podium op werd gereden en Bocelli zichzelf begeleidde tijdens "Romanza" en "Il mare calmo della sera". Intiemer werd de avond niet.

Voor een verrassende wending zorgde Andrea Lykke met "Stand Up" uit Harriet - een atypisch maar overtuigend nummer binnen deze setting. Samen met Bocelli bracht ze daarna publieksfavorieten als "Vivere" en "Vivo per lei", gevolgd door "Canto della terra", goed voor een staande ovatie.

Tijdens de bis richtte Bocelli zich voor het eerst rechtstreeks tot het publiek. Hij bedankte iedereen en vertelde dat zijn internationale carrière ooit in Antwerpen begon - een mooi bruggetje naar "Con te partirò", dat op luid enthousiasme werd onthaald. Afsluiten deed hij in stijl met "Nessun dorma".

Conclusie? Een bijzonder geslaagde avond met een zanger die nog altijd moeiteloos weet te raken, gedragen door een indrukwekkende productie. En ja, de tickets waren stevig geprijsd — maar muzikaal kreeg je zonder twijfel waar voor je geld.