Lokerse Feesten 2014: Line-up (bijna) compleet

Toen we vorig najaar aan de 40e editie begonnen, was het opzet er een speciale en gedenkwaardige editie van te maken, voor jong én oud. Nu, enkele maanden van onderhandelen en puzzelen later, durven we met einge trots te stellen dat we hierin geslaagd zijn. Eerder was reeds de komst bekendgemaakt van Zeer Fijn Volk als Neil Young & Crazy Horse, Blink-182, 50 Cent, Motörhead, Jessie J, Fatboy Slim, Amy Macdonald, Pet Shop Boys, Miles Kane en Belgische headliners als Triggerfinger, Arsenal, Hooverphonic en Novastar.

Deze worden nu aangevuld met dance- en hiphop toppers Nero (dj-set), Magnus (live), Mix Master Mike, KRS-One, The Opposites, DJVT en The Subs, en opwindend dansbaar talent Mumbai Science en Gangthelabel. De Blink-182 fans zullen zeer blij zijn met de toevoeging van Millencolin, Twin Atlantic en New Model Army. Een van dé succesverhalen van 2014, Oscar & The Wolf speelt in Lokeren één van slechts drie Belgische festivalshows. Emiliana Torrini en Gabriel Rios zullen jullie harten verwarmen op 9 augustus, en Admiral Freebee, The Bony King Of Nowhere (solo) en Lonely The Brave treden aan voor grote helden Neil Young & Crazy Horse. Dansen tot het sluitingsuur op de Grote Kaai kan op de fijne plaatjes van Dirk Stoops en Hindu Radio DJ's.

Ben Pearce * Huxley * Chris Baio* Villa * Nadiem Shah * Red D * Pat Krimson * Arches * Stavroz * Mc Youthstar * Mc Mota * Madfingaz * Poldoore * Spacid * Pete Howl * Gunman & Judah * Station Earth * Drumslave * Struis & Struizer * Vi.be Talent

Daarnaast werd ook de Red Bull Elektropedia Room verder uitgebouwd tot een volwaardig podium met langere openingstijden op weekdagen (02.30u, weekends tot 5u). Nieuwe absolute toppers hier zijn een Peep night op 8 augustus (met de fantastische Ben Pearce, Huxley, Red D, Spacid en Pete Howl), Chris Baio (die bewijst naast Vampire Weekend-bassist ook een begenadigd dj te zijn), en zowel gevestigde waarden als Villa, Nadiem Shah en Pat Krimson, als nieuwe en te ontdekken jonge honden (Poldoore, Gunman & Judah, Station Earth, Madfingaz, Stavroz, Arches, etc). Er zijn ook 4 dj-spots te winnen via http://beta.vi.be/lokersefeesten.

Nero (8 aug)

Met het Engelse duo Nero halen we de absolute bovenlaag van de hedendaagse dance in huis. Sinds die allereerste 12-inch uit 2005 ('Ragga Puffin', hardcore drum'n bass!) slagen Daniel Stephens en Joe Ray (en vanaf 2008 ook zangeres Alana Watson) erin van de ene klapper na de volgende hit uit te brengen, waarbij vooral de arme tegels van de lokale dansvloer het moeten ontgelden. De sound van Nero is danig geëvolueerd maar die beats, die kennen hoegenaamd nooit genade met hun op feesten belust publiek. En wie populaire singles als 'Crush on you' en instant classic 'Promises' een beetje kent weet dat die van Nero nog liever doodvallen dan zuinig om te springen met galsteen verpulverende bassen en metersdikke synthlagen. Bombast tegen 300 kilometer per uur of met een intensiteit die je tegenwoordig enkel nog in de dubstep waarneemt. Nieuwe single 'Satisfy' deelt dan weer sensuele knipogen uit naar fans van jaren 80 electronic body music en new wave. Als dat maar goed komt, met die galblaas van ons, op vrijdag 8 augustus.

Millencolin (7 aug)

Dat de Zweden geen lessen hoeven te krijgen wanneer het op punkrock spelen aankomt wisten we al sinds de Clashpunk van Ebba Grn of de onvoorbereide luisteraars tot waanzin drijvende furie van Mob 47 en Anti Cimex. Wanneer de Amerikanen in de jaren 90 uitpakken met een vloedgolf van succesvolle SoCal skatepunkbands sturen de Vikingen als tegenzet dan ook het uit rebro afkomstige Millencolin naar de frontlinie, om ons Europeanen er nog eens op te wijzen dat Zweden wel wat meer te bieden heeft dan massa's accenten op hun woorden, elanden en de mooiste blondines op aarde. Succesplaten als 'Life on a plate' (1996) en 'For monkeys' (1997) zijn de uithangborden, hun vele toernees - we denken niet dat die van Millencolin hun jaarlijkse Walpurgisnacht al te vaak thuis hebben kunnen vieren - zorgen voor een constante aanvoer van nieuwe jeugdige fans. Sinds het magistrale en iets veelzijdiger 'Machine 15' uit 2008 is het op platenvlak wel wat stiller rond Millencolin maar wanneer het viertal op een podium springt hangen de gitaren onder de bollocks, worden de draaiknoppen van de versterkers helemaal naar rechts - richting Sinaai volgens onze stagemanager Jo - gedraaid en slamdancen hun eeuwige fans alsof de zorgen over de herexamens even helemaal niet meer van tel zijn. Wij beloven u, jonge punkfans: vijftig minuten fun en hits - 'de Fun, de Hits', we zouden een patent moeten nemen op die slogan vooraleer een radiozender er mee wegloopt.

Emiliana Torrini (9 aug)

Al wie een beetje voeling had met de indiescene in het begin van deze eeuw wist dat de oneindig mooie Emiliana Torrini uit IJsland dat ene kleine duwtje nodig had om in de echte hitlijsten te geraken. Na platen met het fantastische GusGus en Thievery Corporation én na haar eerste soloalbums scoorde ze in 2009 plots een wereldhit met 'Jungle Drum', een song met hetzelfde etiket als de spelletjes van MB : voor iedereen van 8 tot 88 dus. Maar dat is alweer vijf jaar geleden, ondertussen heeft de zangeres ook 'Tookah' (2013) uitgebracht, een album waarop ze niet meer omkijkt naar de internationale aandacht die ze kreeg door dat plotse succes maar dat ze volledig inkleedt met electronica, drumcomputers, synthesizers en nog veel meer, om te komen tot de sprookjesachtige electro/indiepop op de plaat, die vooral live de oude fans - zij die gehurkt onder een koude douche kruipen als ze 'Jungle Drum' nog maar eens draaien op de radio - weer en masse naar de concertzalen moet lokken. 'Missie geslaagd' roept iedereen die 'Tookah' in huis heeft gehaald - we blijven indiefans en behouden ten alle prijze onze cool - bedeesd maar zelfverzekerd, vooral zij die haar in de Botanique hebben live gezien. Torrini staat op 9 augustus geprogrammeerd tussen Gabriel Rios en Arsenal - Het is niet dat we de woorden 'zwoel', 'memorabel', 'sensueel' en 'hartverwarmend' elke dag over onze lippen krijgen maar voor deze zaterdagavond maken we graag een uitzondering.

Oscar And The Wolf (6 aug)

Op een dag ging de dochter des huizes naar een festival dat Ketnetpop werd gedoopt, alwaar ze stond te dansen op de tonen van een schattig ventje dat Max Colombie bleek te heten, bekend van Junior Eurosong. Ondertussen zijn we een aantal jaren verder en kleine Max is opgegroeid tot Toekomstige Superster Max. Met zijn band Oscar And The Wolf maakt hij aanvankelijk treurige folkpop die goedkeurende blikken oplevert van steevast naar hun schoenen starende indiekids. En van corpulente ouwe rockers als wijzelf, want hitje 'Pastures' (2010) of EP 'Summer Skin' (2012) deden ons een hele zomer lang de immense schoonheid inzien van herfstige oktoberavonden en regenachtige dinsdagen. Maar Colombie evolueert en zoals de gigantisch mooie single 'Princes' al aantoont : zijn muziek mag tegenwoordig wat electronischer ingekleurd worden, het mag smaken naar sensualiteit (en af en toe naar een potje kinky sex) en - zeg het ons als we overdrijven - het lijkt ons dat de man een eigen - blanke, arty - versie creërt van r&b. Van Ketnetpop naar geile electropop of van herfstmuziek naar een soundtrack voor de zomer en toch serieus genomen worden, het lijkt ons dat dat enkel voor de allergrootsten is weggelegd.

Magnus (1 aug)

Magnus (CJ Bolland en Tom Barman) is de Komeet van Halley van de Belgische muziek. Slechts om de zoveel jaar zijn ze weer eventjes te zien en horen maar net als negen jaar geleden (herinner u de op algemeen gejuich onthaalde plaat 'The Body gave you everything') zal hun terugkeer in 2014 - CD 'Where neon goes to die' heeft eindelijk waar we al lang op wachten : een releasedatum om aan te stippen in onze agenda! - zorgen voor een ingenieuze mix van beats en pop, van groove en songs én uiteraard van dansen en nog veel meer dansen. Over dat laatste, wij hebben onze zuster ooit betrapt terwijl ze stond te hoelahoepen op de tonen van 'Summer's here'! Overigens, we zijn heus niet alleen met de constatatie dat wie hun vorige CD meermaals heeft opgezet als geen ander weet dat naar Magnus luisteren gelijkwaardig is aan sex via een koptelefoon, zo geil is hun muziek ja. U hoeft ons heus niet te bekijken als freaks of liefhebbers van kinky sex; doe de test zelf, uw lief zal Magnus dankbaar zijn. Gasten deze keer zijn onder meer Tom Smith en onze favoriete duivelsbestrijder, David Eugene Edwards en net als u benieuwt het ons zeer hoe deze unieke stemmen gaan matchen met de beats, white funk en vreemde synthesizerklanken van het Antwerpse duo. Voor de rest nog een kleine dienstmededeling : Magnus treedt deze zomer voor het eerst met een echte liveband aan. Grijp die kans en kom naar de Grote Kaai op 1 augustus, wie weet hoe lang het weer duurt vooraleer we deze Komeet van Antwerpen nog eens te zien gaan krijgen.

Mix Master Mike (8 aug)

Turntablists en hiphop DJ's hebben één ding gemeen met boksers : ze gebruiken onderlinge battles om uit te maken wie de beste is en de absolute Muhammad Ali onder de Amerikaanse DJ's is zonder twijfel Mix Master Mike, uit San Francisco. Zijn naam wordt onder hiphopfans enkel met het allergrootste respect en met de ene hand op het hart uitgesproken, niet onlogisch aangezien hij onlangs nog een extra voorraadje kasten bij Ikea is moeten halen om al zijn trofeen te kunnen uitstallen. Mix Master Mike live on stage biedt een overvloed aan acrobatische scratchkunsten, knappe videobeelden, grappige samples, heftige beats, afin om kort te zijn : meer uitstekende ideeën dan noten op een dubbelelpee van King Crimson. In onze contreien is de man vooral bekend als vaste DJ van The Beastie Boys (herinner u de openingszin van 'Three MC's and one DJ' : 'cause nobody can do it like Mix Master Mike...') maar zijn eigen benen zijn stevig genoeg om ook zonder het legendarische trio de petjes van onze bleke koppen te blazen met zijn adembenemende shows.

KRS-One (8 aug)

Stel een top 20 samen van de allergrootste hip hop classics en 'Sound of da police' (u weet wel, 'woop woop, that's the sound of the beast'!) van KRS-One, uit zijn uit 1993 daterende soloplaat "Return of the boom bap', staat altijd in de top 5, altijd! KRS One is één van die hip hop legendes die de meeste nog levende rappers blijft overklassen en hij doet dat al sinds het memorabele 'Criminal minded' uit 1987, de eerste LP van Boogie Down Productions (met DJ Scott La Rock). Zijn status die hij daarna plaat per plaat heeft opgebouwd dankzij intelligente en scherpzinnige teksten en in-your-face-hiphop is ondertussen standbeeldwaardig. Wat Jan Ceulemans is voor Club Brugge, wat Johan Cruyff is voor Oranje of wat Wlodek Lubanski is voor Sporting Lokeren, zoiets. Conclusie? Wie zichzelf een fan van hiphop noemt en een avondje KRS-One aan zich laat voorbijgaan zal er zich bij moeten neerleggen dat wij hem nooit meer serieus nemen. Maar we zijn er nogal gerust in, wie het verzamelde oeuvre van Boogie Down Productions of platen als 'I got next' (1997), 'Maximum strength' (2008) of 'The BDP Album' (2012) in de kast heeft staan zegt al zijn verplichtingen af en rept zich op vrijdag 8 augustus naar de Grote Kaai. Een Levende Hip Hop Legende komt naar Lokeren en, Woop!Woop!, daar wilt u ongetwijfeld bij zijn.

Gabriel Rios (9 aug)

Wij herinneren ons perfect de vorige shows van Gabriel Rios op de Lokerse Feesten, die keren waren we namelijk telkens onze echtgenote voor een uur of twee kwijt, een uur omdat ze ergens vooraan stond mee te zingen op de tonen van 'What's this?', 'Broad daylight' of 'Angelhead' en een uur omdat ze niet in het openbaar wenste naar adem te happen. Anno 2014 is Rios hotter dan ooit : de man had het briljante idee om elke maand doodleuk een single uit te brengen - The Wedding Present deed het hem ooit voor - en tot hiertoe wordt ons muziekhart maand na maand getroffen -of eerder gestreeld - door 's mans ingetogen pracht ('Song No.7' of 'Gold' bezorgen zelfs de meest fanatieke skinhead weke knieën en een trillende onderlip). De echtgenotes van de mannelijke Lokerse Feesten-medewerkers zijn al een maand fanatiek aan het zumba'en om er zo goed mogelijk uit te zien, tegen zaterdag 9 augustus. Wijzelf - macho dat we zijn - zijn voor de spiegel aan het oefenen hoe we zo discreet mogelijk die vochtige ooghoek droog zullen krijgen waar we ongetwijfeld last van gaan hebben tijdens pakweg 'Madstone' of 'City Song'.

Admiral Freebee(5 aug)

We herinneren het ons alsof het, euh, geen 14 jaar geleden is : de finale van de Rock Rally, editie 2000. Populaire orkesten als Zornik, winnaars Mintzkov Luna en Venus In Flames wisten de zaal te charmeren maar niemand kreeg toen zoveel handen op elkaar en zoveel voeten van de grond als het Antwerpse Admiral Freebee, waarvan we sindsdien weten dat het in feite de artiestennaam is van Tom Van Laere. Van Laere lijkt wel gecreërd in een Antwerps poplaboratorium met gelijke delen Dylan, Neil Young, Jack Kerouac, Townes Van Zandt, Tom Waits, een goeie hardrockgitarist naar keuze en alternatievelingen als J.Mascis of Josh Homme. Het resultaat is een in Vlaanderen zelden waargenomen oertalent dat van wereldsingles schrijven zijn beroep heeft gemaakt maar van mooie en tijdloze muziek opnemen zijn passie. Richting drum'n bass, Skrillex-toestanden of nu-metal zien we Van Laere Admiral Freebee nooit duwen, maar als de man zijn huidig parcours blijft volgen en het niveau dat hij aanhoudt sinds 'Rags'n run' of 'Always on the run' blijft halen hebben wij lak aan evolutie. En u duidelijk ook want België - zowel het landsgedeelte dat en masse naar 'De Ideale Wereld' kijkt als dat waar de twee panda's nu leven - drukt Admiral Freebee liefdevol aan de borst en dat is met nieuwe CD 'The Great Scam' niet anders. Gedurende een dik uur slaagt Van Laere er alweer in van u alle stadia van een perfecte rockshow te laten doorlopen : u ontroeren, uw oorsmeer doen verdampen met luide rock'n roll, U zin doen krijgen om een onbekende schoonheid te kussen, U extra bier doen bestellen, uw keel naar de vanen helpen via 'Oh Darkness' en u na het slotakkoord doen beseffen dat de beste Europese rockmuziek aan de boorden van de Schelde wordt gemaakt. Admiral Freebee, met de initialen van Altijd Fantastisch.

The Opposites (1 aug)

Met fantastische acts als Kubus, DuvelDuvel, het legendarische Opgezwolle, Extince en natuurlijk De Jeugd Van Tegenwoordig is kwaliteitslabel Top Notch een huis van vertrouwen voor al wie enige voeling heeft met Nederlandstalige hiphop. Hét paradepaardje is sinds 2007 echter The Opposites, een duo dat sinds CD 'Begin twintig' (2007) en hitsingle 'Broodje bakpao' (2008) z'n fanbase heeft zien verzesduizendvoudigen en dat sindsdien zoveel podia in vuur en vlam heeft gezet dat ook wij van de Lokerse Feesten toestemming hebben moeten vragen aan de lokale brandweercommandant alvorens ze te boeken. CD 'Slapeloze nachten' uit 2013 wordt door iedereen beschouwd als hun 'Sticky Fingers' of 'Blonde on blonde', of voor de min vijftigjarigen: als hun creatief hoogtepunt dus. En luister voor de gein eens naar single 'Thunder', een toptune zo bombastisch dat de gemiddelde song van Muse wel een hartverscheurende ballade van Guido Belcanto lijkt. Guido Belcanto, die overigens ook getekend is door Top Notch. De Grote Kaai kleurt dus oranje op 1 augustus en om die reden passen wij alvast een beetje ons taalgebruik aan : de hele handel start om zeuven uur, kaartjes kosten 30 piek en de eerste die om een vleeskroket uit een muur komt zeuren kan wat ons betreft opsodemieteren.

De Jeugd Van Tegenwoordig (1 aug)

Even de carrière van De Jeugd Van Tegenwoordig voor u samenvatten? Amsterdam-Noord, 2005 ... Vieze Fur ... Heineken ... contract Top Notch ... 'Watskeburt?!' ... Pukkelpop ... eindelijk Belgisch bier ... Willie Wartaal ... CD 'Parels voor de zwijnen' ... 'De stofzuiger' ... Meer Belgisch bier ... Faberyayo ... 'Poes in de Playboy' ... 'Hollereer' ... véél Belgisch bier ... CD 'De Machine' ... 'Konijntje', AKA The Junkies ... Lokerse Feesten 2009 ... Nog veel méér sensationele liveshows ... 'Deze donkere jongen komt zo hard' ... Bas Bron/De Neger des Heils ... Rock Werchter ... veel te veel Belgisch bier ...CD 'De lachende derde' ... single 'Get Spanish' ... CD 'Ja, natùùrlijk!'. Dat laatste gebeurde in 2013. We zijn nu een jaar verder en wat staat op de planning? Een show op de Lokerse Feesten, namelijk op 1 augustus. Zouden die van De Jeugd Van Tegenwoordig al weten dat we nu een eigen bier op de markt hebben, namelijk Kaaiman? En is het niet aan ons, gastvrije Oost-Vlamingen, om hen een mand of 4 cadeau te doen, pakweg een uur voor de show? Dat wordt een uur lang lachen inderdaad, die vrijdag tussen 19 en 20u, maar vooral feesten, héél zwaar feesten.

The Subs (8 aug)

Back by dope demand : The Subs komen naar de Lokerse Feesten! Het feest gaat door op vrijdag 8 augustus en wie het trio in het verleden ooit live heeft gezien zal u graag waarschuwen : verwacht u aan een zalige potpourri van herrie, nierverbrijzelende beats, muzikaal oorlogsgekletter en tot opwindende kunst verheven fabriekslawaai waarop het goed en wild dansen is. Maar, het dient gezegd, met nieuwe CD 'Hologram' omarmen die van The Subs onverwachts pop en soul - niet dat u plots naar Stevie Wonder luistert, maar toch - en omdat ze eindelijk een kruiwagen vol nuance hebben durven laten aanrukken klinkt hun muziek beter en gebruiksvriendelijker dan ooit. Trakteer uzelf eens op wat opwinding en koop via itunes 'Trapped' of het grappige 'Live in a dream'. En als u dan toch bezig bent met uzelf te verwennen, er zijn nog tickets voor hun show in Lokeren op, zoals gezegd, 8 augustus. Oordopjes meebrengen is een aanrader, stevige dansschoenen en een goeie conditie een must.

The Bony King Of Nowhere (5 aug)

Wij kennen voorbeelden genoeg van mensen die niet kunnen omgaan met een erfenis en die zich vervolgens in miserie storten. Dat laatste geldt alvast niet voor Gentenaar Bram Vanparys, die met het nalatenschap van muzikale goden als Bob Dylan, Nick Drake en Tim Buckley zichzelf en het Vlaamse muzieklandschap alleen maar blijft verrijken. Vanparys doet dat met artiestennaam The Bony King Of Nowhere en wist tot nu toe drie hartverwarmende platen bijeen te schrijven ('Alas my Love' in 2009, 'Eleonore' in 2011 en 'The Bony King of Nowhere' in 2012), ideale soundtracks voor wie eens behoefte heeft aan rust, onthaasting of muziek die de schoonheid van droefnis perfect weet weer te geven. Omdat Vanparys ons geen type lijkt dat in de zomer op kodiakberen gaat jagen in Alaska hebben we hem meteen uitgenodigd op de Grote Kaai. Het Oost-Vlaamse wonderkind brengt naast zijn akoestische gitaar en breekbare stem ook een karrevracht prachtliedjes mee, zorgt u in ruil dan voor luisterbereidheid en enthousiasme? O ja, en leg een warme trui over uw schouders want die koude rillingen die via uw ruggegraat een klein uur lang gaan jojo'en van kop tot teen hebben die keer na zijn concert op Pukkelpop ook bij ons voor een hardnekkige zomerverkoudheid gezorgd.

Twin Atlantic (7 aug)

Wij gitaarfreaks hebben de misschien wel een beetje ongepaste neiging om bands uit het door een kolossale coolness bevruchte Glasgow altijd weer dat tikkeltje leuker te vinden dan groepen uit pakweg Kuttekoven, Spermalie of Rukkelingen Aan De Jeker. Zo ook met Twin Atlantic, een viertal dat het niet erg vindt wanneer één van de leden aan het repetitiehok plots opdaagt met een verse pornosnor en dat hun luide rock'n roll zodanig volpropt met hemelse popmelodien dat de leden na een