Met zijn eerste single "Someday Maybe" houdt bassist Simon Casier zijn solo project Zimmerman boven de doopvont

De bij “Someday Maybe” horende videoclip kan je sinds vanochtend op Vevo (youtube) bewonderen: http://bit.ly/28S7u1N. De video is gemaakt door met stop/motion techniek meer dan 1.200 good old analoge foto’s te combineren. Binnenkort worden de unieke genummerde foto’s bij het fysieke album preorder (CD en VINYL) beschikbaar gemaakt. “Someday Maybe” is te beluisteren op Spotify, Deezer, Apple Music, en verkrijgbaar op Itunes.

Bassisten bezitten vaak het imago de meest stille persoon van een band te zijn. Wacht maar tot ze uit hun schulp kruipen, want stille wateren hebben diepe gronden, zo luidt een ander cliché. In het geval van Simon Casier (29) is dat laatste in ieder geval helemaal waar. Op zijn album The Afterglow dat op 25 november uitkomt, graaft hij diep.

Hij leeft om muziek te maken en doet bijna niets liever dan op podium staan. Bijna, want er bestaat ook nog zoiets als de liefde. In zijn middelbare schooltijd speelde Simon in bands waaraan hij ook compositorisch bijdroeg, de laatste tien jaar bast hij louter in groepen die al sterke songschrijvers binnen de gelederen hebben, zoals Balthazar, Douglas Firs en die van Senne Guns. Ook in die periode bleef Simon continu liedjes schrijven en opnemen, met de gitaar en piano. Hij had al vijf keer eerder een debuut uit kunnen brengen, maar pas nu acht hij de tijd rijp. “The Afterglow is geen samenraapsel van alles wat vooraf ging. De songs schreef ik in een tijdsbestek van een paar maanden, aan het einde van mijn vorige relatie en het begin van de nieuwe. Soms zijn de teksten letterlijk te nemen, soms metaforisch. Het thema is universeel en herkenbaar. Het grootste deel van de popmuziek zou je kunnen schrappen als die niet over het ontbreken of het mislopen van de liefde zou mogen gaan.”

Het album handelt over twijfels, strijdbaarheid, maar ook over de opluchting dat ’t gedaan is en beide partijen tot de conclusie komen dat ze beter af zijn. ”De teksten en melodieën zijn melancholisch, maar staan vaak bewust in contrast met de muziek. De ritmiek is nerveus en ik heb ook behoorlijk op de gitaar geramd. De trieste boodschap komt door dat contrast zelfs harder aan.” Simon produceerde zelf zijn debuut. “Ik wilde de volledige controle behouden en had vooraf exact in mijn hoofd hoe de plaat ging klinken. Met een externe producer zou ik alleen maar boel gemaakt hebben. De opnamen bestaan bijna uitsluitend uit onetakers. Tweede takes zijn voor twijfelaars. Alleen een grote fout werd overgedaan. Slordigheden bleven er wel op, maar dat mag. Over vele jaren ben ik waarschijnlijk nog blijer met de imperfectie. Luister maar naar die van The Beatles. Zalig.” Het album mocht niet te proper worden. Negen van de tien tracks zijn ingezongen via de gitaarversterker. ,”Mijn stem klinkt daarom niet zoals die akoestisch klinkt. Ik vind dat mooi en passend. Waarom wordt wel steeds het gitaargeluid vervormd, maar bijna nooit de stem?”

ZIMMERMAN live:

• 20/07 Boomtown, Gent (BE)
• 01/09 Into The Great Wide Open, Vlieland (NL)
• 30/11 AB, Brussel (BE)
• 07/12 Paradiso, Amsterdam (NL)