Nostalgie Beach Festival 2015: een schot in de roos

Het is een gezellige drukte op het broeierige festivalterrein van het Nostalgie "What a feeling!" Beach Festival, op het Paelsteenveld in Bredene. Na een succesvolle eerste editie vorig jaar kon een vervolg niet uitblijven en op zondag 9 augustus is het zover: opnieuw een spraakmakend programma vol internationale artiesten met de beste classics uit de jaren ‘70, ‘80 en ‘90. Walter Grootaerts tekent ook deze keer voor een enthousiaste presentatie op de main stage, samen met Coco Jr., die het podium van de Marquee voor zijn rekening neemt en telkens verrast met zijn eigenzinnige, swingende intro’s.

Limahl en Londonbeat bijten de spits af op de Marquee onder een stralende middagzon. Limahl’s “The Never Ending Story”, de soundtrack van de gelijknamige fantasy-film, is meteen een sfeermaker. Later volgt de eerste topper van de dag: “Too Shy”, Kajagoogoo’s grote hit uit de jaren ’80. De 3 bandleden van Londonbeat zetten vlak daarna de toon verder met hun pophits “I've Been Thinking About You” en “You Bring On The Sun”. Op de main stage steekt de Britse band The Blockheads van wal met recent werk,maar ze brengen natuurlijk ook hun grootste hits “Sex & Drugs & Rock & Roll” en “Hit Me With Your Rhythm Stick”. The Gibson Brothers brengen met hun aanstekelijke seventies nummers “Cuba” en “Que Sera Mi Vida (If You Should Go)”, een mix van disco, latin en soulvolle zang. De dansbenen komen los!

De tweede act op de main stage, Cock Robin, de Amerikaanse pop-rock band, weet de sfeer er goed in te houden. Peter Kingsbery brengt een eigenzinnig repertoire, met o.a. “Only the very best”, maar zonder de hit “Just around the corner”. De ambiance blijft er echter in dankzij de toppers “The Promise You Made”, “When Your Heart Is Weak” en “Thought You Were On My Side”.

Met Dr Alban op het Marquee podium worden de nineties ingezet. Hij bespeelt het publiek met succes (“Hollanders zingen beter mee hoor! One love one Belgium! Stop bothering me... it’s my life!!”) en brengt onder meer “It's My Life” en “Sing Hallelujah!”, welke uit volle borst worden meegezongen. De zon breekt weer door in het ondertussen dichtgeslibde wolkendek. Dr Alban’s show is positief en energiek en de bevallige back-up zangeres en danseressen zorgen voor een opwindende touch. Sexy!

Een halfuurtje later is het de beurt aan Snap! en betreedt Penny Ford het podium, later geflankeerd door haar backup zanger, voor enkele stomende nummers “Rhythm Is A Dancer” en “The Power”. Dat de Amerikaanse uit Offenbach nog heel wat in haar mars heeft mag duidelijk wezen uit haar vurige optreden. She’s still got the power!

Tijd voor één van de volgende hoofdacts... Billy Ocean. Het grootste Britse R&B export-product heeft ruim 30 miljoen verkopen op zijn naam. De populaire en immer opgewekte man is een krasse zestiger met dreadlock-klit die er ongelooflijk veel zin in heeft (“Thank your for inviting me, Belgium is beautiful!”) en vrolijk ronddartelt op de main stage. Zijn plezier, levenslust en opgewektheid werken aanstekelijk. Met een sterke liveband brengt hij een uitstekende mix van ’70 en ’80 R&B, wat door het publiek goed wordt gesmaakt en waarop uitbundig wordt gedanst. “Loverboy”, “When The Going Gets Tough, The Tough Get Going” en “Love Really Hurts Without You” zijn enkele van de tophits. Later op de avond zullen nog enkele van zijn bekende vrienden optreden: de bandleden van Hot Chocolate.

Daarna is het tijd voor een volgende hoofdact: Jason Donovan... Naast enkele kleppers ( “Especially for you”, “Too many broken hearts”, “Everyday” en “Nothing can divide us”) brengt hij ook een cover. Jason’s playlist is met een kwartiertje ingekort maar hij weet met zijn nostalgische wereldhits het publiek zeker te bekoren.

Terug op de main stage zet de immer jeugdige Nena er stevig de beuk in en trakteert het publiek op een wilde rock-show. Na enkele minder bekende nummers hunkert het publiek al snel naar meer bekend werk. De rockster laat haar fans niet op hun honger zitten en trakteert hen op één van de hoogtepunten uit haar muzikale carrière "99 luftballons". Met haar tien-koppige band zorgt ze voor een knap en pittig optreden. Het strikte camera-beleid tijdens Nena’s optreden, niet enkel voor de pers maar ook voor het publiek, wordt evenwel minder enthousiast onthaald.

Ondertussen is de avond gevallen en gaat het voorlaatste optreden op het Marquee podium van start met Hot Chocolate. In mei van dit jaar overleed de oprichter van de discoband, Errol Brown, op 71-jarige leeftijd. Sinds 2010 staat Kennie Simon succesvol achter de microfoon met wat voor velen ‘the best Hot Chocolate sound ever’ is. Het optreden kwam traag op gang maar eenmaal op dreef zorgen “You sexy thing”, “It started with a kiss” en “Every one's a Winner” voor een zwoele sfeer op de festivalweide. Als laatste speelt Human League op de main stage. De Britse new wave topper (“Don’t you want me”) speelt knap en zuiver en is een waardige afsluiter.

Editie 2015 is een schot in de roos. Op enkele praktische ergernissen na (uitverkochte drankbonnetjes 30 min. na opening en gebrek aan parkeerplaats) waren de affiche en organisatie top: sterke artiesten en stipte programmering. Een ganse dag wereld-classics voor een democratische prijs. Op naar de volgende editie! (Jolijn De Bue)