Papa Roach zet Trix in vuur en vlam

De Amerikaanse alternatieve rock/metal band draait al geruime tijd mee. Dankzij enkele commerciëlere successen is Papa Roach ook gekend bij het bredere publiek. Eerder dit jaar brachten ze hun negende studioalbum “Crooked Teeth” uit. Dit was voor Jacoby en de zijne reden genoeg om te gaan toeren.

Frank Carter & The Rattlesnakes moesten noodgedwongen hun tournee als support act cancellen. Hierdoor werd er gezocht naar een waardig alternatief. Voor het optreden in een uitverkochte Trix werd de oplossing gevonden bij het Vlaams/Nederlandse Spoil Engine. Het publiek dat al massaal aanwezig voor aanvang van de show, heeft er duidelijk zin in. Al van bij het eerste nummer wordt er geheadbangd en gaan de vuisten regelmatig de lucht in. Ook slaagt de band er in het publiek te verleiden tot een wall of death. De zangeres switch moeiteloos van grunten naar normale zangstem en de band weet zonder problemen de Trix warm te krijgen voor Papa Roach.

Na nog ruim een half uur ongeduldig wachten werd het licht plots gedoofd en op de tonen van een intro deuntje verschijnt de band op het podium. Als zij het eerste nummer inzetten, wat ook meteen de titelsong van het album en de tour is, verschijnt ook Jacoby op het podium. Dit wordt gevolgd door eentje uit de oude doos “Getting away with murder”. Meteen is duidelijk dat zowel Papa Roach als het publiek enorm veel zin hebben in een stevig feestje.

Bij aanvang van het nummer “Born for Greatness” kondigt Jacoby aan dat er opnames gemaakt worden voor een live video clip. Dit is voor de fans in Trix voldoende om volledig los te gaan. Er wordt gesprongen, gezongen, gemosht en gecrowdsurft. De band bedankt nadien dan ook voor het getoonde enthousiasme.

Halverwege de show toont Papa Roach dat ze ook rustigere nummers live durven brengen. Dit brengt even rust in de show, maar de fans kunnen de nummers zeker ook smaken. Er wordt luidkeels meegezongen terwijl de aanstekers en gsm lichtjes omhoog gehouden worden.

Papa Roach had ook enkele specialere nummers voorbereid. Ze brachten een cover van ‘Song 2’ van Blur. En hun eigen song ‘Forever’ werd aangepast met een stukje van ‘In The End’ van Linkin Park. Nadien werd aan de zaal gevraagd voor een moment stilte ter nagedachtenis van Chester Bennington. Op dat ogenblik kon je een naald horen vallen in de zaal.

De show die werd afgewisseld met klassiekers en nieuwe nummers vloog voorbij. Gelukkig werden de fans nog getrakteerd op enkele bisnummers waaronder de zeer bekende nummers ‘Last Resort’ en ‘... To Be Loved’. Een oorverdovend applaus kon dan ook niet uitblijven.