Peyton Parrish bekoorde Trix met eigen nummers, Disney covers en viking chants!

Voor de optredens in Trix in Antwerpen van start konden gaan, kwam het publiek mondjesmaat binnen. Echt sold out leek het echter niet voor lange tijd. Mogelijks hebben veel Peyton Parrish fans er bewust voor gekozen om Dominum over te slaan, maar naar mijn mening hadden ze ongelijk.

Het Duitse Dominum begon met veel zwier en zwaai aan hun set. Ze hadden er duidelijk veel zin in. De afgelopen drie jaar werkten ze aan hun album dat ze vorige maand lanceerden. Nu konden ze eindelijk laten horen waar ze zoveel tijd en energie in hadden gestoken, en het ontbrak zeker niet aan energie op het podium, helaas wel in het publiek. Hoewel de band het hele podium over liep, zag je in de zaal weinig beweging ondanks de sfeervolle en energieke vibe, wellicht gewoon omdat de muziek voor hen geheel of deels onbekend was.

Dominum bracht over het algemeen zeer up-tempo muziek en de nummers werden ook strak na elkaar gespeeld. Je hoorde duidelijk de variatie tussen de nummers. Het ene nummer verzonk niet weg in de sound van het voorgaand liedje en dat vind ik altijd wel positief, het kunnen horen van het karakter van een nummer. Uitschieters waren het stevige “Frankenstein”, maar ook de title track van hun album “Hey Living People” was absoluut niet mis.

Zanger Felix Heldt leek aanvankelijk niet helemaal opgewarmd om vanaf het begin stevig door te zingen, maar gelukkig merkte je naarmate het optreden vorderde dat hij zijn stem ten volle gebruikte en krachtige uithalen deed. De band wist goed wat ze wilden overbrengen, maar aan hun bindteksten moeten ze toch nog wat sleutelen. Na de 5de keer “I can’t hear yououou” te roepen nadat je aan het publiek ook al voor de 5de keer vroeg of we het naar onze zin hadden, werd wat te veel van het goede.

Dominum bracht ook niet alleen hun eigen werk, maar wist te imponeren met een geslaagde cover van “Rock You Like A Hurricane” van Scorpions. Het had een ruwer jasje dan de oude Duitse rockers tegenwoordig kunnen brengen. Eindigen deed Dominum met het nummer “Patient Zero” waarbij we nog werden getrakteerd op een prachtig uitgevoerde gitaarsolo! Ik ben benieuwd waar deze band nog zal opduiken in de toekomst

Ook Peyton Parrish en zijn band bleken veel vuur in zich te hebben om hun liedjes te brengen in Trix. Parrish zijn discografie is heel divers, vandaar dat hij er voor koos om zijn setlist in drie aparte delen af te bakenen. Eerst en vooral kwamen zijn eigen liedjes aan de beurt. Zijn solo album “Soul” kwam vorige maand uit.

Wie Peyton Parrish online leerde kennen via TikTok, Instagram, Facebook of YouTube zal vooral bekend zijn met zijn stevig werk waarin hij zijn diepe growls in al hun glorie laat horen. Wel, Peyton Parrish is ook sterk geschoold in het brengen van prachtige clean zang die je tot in het binnenste van je lijf raakt en kippenvel veroorzaakt. Zo gebeurde dat toch wel bij de nummers “Refuse It All” en “Poetry Glass”. Daarvoor had hij ook een waanzinnig gevoelige cover gebracht van “Zombie” van “The Cranberries”.

Vervolgens was het de beurt aan de fans die hem leerden kennen via zijn Disney covers en wat een mooie covers waren dat! Uitblinkers waren “I’ll Make A Man Out Of You” uit de film Mulan en “Speechless” uit Aladdin. Dat waren duidelijk echte meezingers. Ook zijn alombekende viking-songs konden niet ontbreken op de setlist. Hij opende dat deel met het nummer “Ragnarök” en dat werd luidkeels mee gescandeerd door het publiek. De energie bleef maar stromen bij de nummers “We Are Vikings” en “God Of War” waarin Parrish heel sterk overschakelde van zijn clean stem naar growls, weliswaar met zang die ook op de achtergrond werd gespeeld en voor de verschillende zanglagen zorgde van de nummers.

Vervolgens kondigde hij zijn “laatste nummer” aan en ik was hier enigszins sceptisch over voor het optreden begon. Het laatste nummer zou “Valhalla Calling” zijn, een liedje dat origineel door Miracle Of Sound geschreven is en Parrish in een soort samenwerking coverde en ook live brengt. Nu kwam deze week een video online van Miracle Of Sound met de expliciete vraag naar Peyton Parrish toe om het nummer omwille van verschillende redenen niet meer live te brengen. Wat die redenen ook mogen zijn, daarover kan gespeculeerd worden, maar zo’n publieke vraag zou ik misschien toch niet zo snel naast mij neerleggen.

Peyton Parrish vroeg het publiek om allemaal de gsm boven te halen en te filmen voor hij het nummer aankondigde en Miracle Of Sound credits gaf voor het origineel nummer. Het was enigszins een mooi gebaar om dit te vermelden, toch leek het mij anderzijds een beetje treitergedrag, maar misschien interpreteer ik dat verkeerd. Het liedje werd in elk geval prachtig gebracht en het publiek kon het absoluut ook smaken.

Als echte afsluiter van de avond bracht Peyton Parrish nog het nummer “My Mother Told Me” dat hij volledig a capella zong. Het was een zeer geslaagd optreden!

Geschreven door: Bram Van Waetermeulen