Risico's durven nemen: Milow en Milo Meskens

Een voorprogramma dient om de zaal op te warmen voor de hoofdact en geeft vaak een minder gekende artiest en/of een rijzende ster, de kans het podium te betreden. Het was gisteren aan singer-songwriter Milo Meskens, finalist van “De Nieuwe Lichting 2015”, om de zaal op te warmen in het voorprogramma van Milow. De jonge man bracht dan ook een aantal nummers, waaronder uiteraard zijn succesvolle debuutsingle “Here with me” en een eerbetoon aan Eddy Wally, een Engelstalige tekst op “Ik spring uit ’n vliegmachien”.

Uiteindelijk is het een hele opdracht, een risico, waarvoor alle respect, om helemaal alleen met een gitaar op een podium te staan in het voorprogramma van Milow. Hij vertelde dat het zijn derde keer was, en dat het een vorige keer misgelopen was, vandaar dat hij nogal stressy was. Hij vroeg dan ook ons begrip: “ het is een nieuw nummer, dus als het fout gaat, dan is het niet gebeurd”. Maar al met al, bracht hij het er toch goed vanaf: er werd met zijn songs meegeklapt en meegezongen, en hij kreeg het publiek opgewarmd.

Milow had uiteraard het publiek zelf ook direct mee, toen hij “Howling at the moon” bracht. Dit catchy nummer zit nog in ieders oor en brengt de zomer terug. Maar Milow stond er dit keer niet alleen voor. Hij had verschillende muzikanten mee op het podium. Zijn nieuwste album “Modern Heart” staat immers vol songs met minder gitaar, maar met een stevigere beat, verwant aan alternatieve R&B en hip-hop. De nieuwe nummers werden ook vaak gebracht met meer lichtshow-effecten.

Maar toch blijft Milow herkenbaar, ook op dit album, met zijn goed in het oor liggende nummers. Vaak opgewekte lichtvoetige, easy teksten, en veel “ah, ah” en “oh, oh”. Dus snel “meezingbaar”.

Het nieuwe album is relatief kort, en het repertoire werd dus aangevuld met klassiekers om het een anderhalf uur durend programma te maken. Zeer gekende nummers zoals "Ayo Technology", "You don’t know", "You and Me (in my pocket)", "Little in the Middle" werden gretig onthaald. Verschillende van deze nummers uit vorige albums, werden op een meer intimistische wijze gebracht.

Er komt nieuwe muziek aan in de lente, en tijdens de bisnummers bracht Milow er al een van. Daarnaast vertolkte hij ook een tweetal nummers op “andere wijze” door deze vanuit de zaal zelf, tussen het publiek, akoestisch te brengen. Tenslotte werden de bisnummers, en daarmee ook het concert, afgesloten met de herhaling van "Howling at the moon."

Zoals hij elders in een interview zei: Milow wilde een ietwat andere weg inslaan, hij nam een risico ... en “(..) daar gaat het om: risico’s durven nemen”. “Maar als er één rode draad in mijn teksten en muziek zit, is dat het oké is om risico’s te nemen, het is oké om fouten te maken.” En zo komen we ook terug bij Milo Meskens ...