Rozen op de mesthoop van het leven : Guido Belcanto

Guido Belcanto en zijn band ‘Het Broederschap’ stonden in de Roma voor een full house. De aanleiding, zijn laatste album “In de Kronkels van de Geest”, geschreven tijdens de lockdown 2020, een gedwongen ballingschap in Frankrijk. Maar na meer dan 35 jaar ervaring, met 15 albums en 300 liedjes in zijn repertorium, heeft deze meester van het betere levenslied keuze genoeg voor een avondvullend programma.

De wereld van (de liederen van) Guido Belcanto is ook op dit album nog bevolkt met mensen in de marge van de maatschappij, en mensen die eenzaam zijn, op zoek naar liefde, dromend van menselijke aandacht en warmte. Maar op dit album blikt de zanger (ondertussen toch al 68) ook terug op een “leven als een don juan”, “meisjes bij de vleet” en “vele luchtige liefdes” (Een luchtige liefde met een meisje in volle fleur), alsook op diepere liefdes (De wonde die nooit heelt). En uiteraard op de gebroken harten. Hij is en blijft een zanger van liefde en leed.

Het kon niet anders van liefdesverdriet

Bleef ik niet gespaard

Ik was romantisch maar had geen talent

Voor de echtelijke sleur

(Een luchtige liefde met een meisje in volle fleur)

*

En dan zie ook een liefde die me

Zo doen lijden heeft

Dat ze is blijven kwellen

Voor zolang ik heb geleefd

De enige, de ware die mijn hart

Zo heeft gespeeld

Dat zelfs nu ik ga sterven

De wonde niet is geheeld

(De wonde die nooit heelt)

Hij hoopt, nog één keer, een liefde te kennen, voor de allerlaatste keer...

Toch bid ik tot God

Ach open nog één keer de deur

Voor een allerlaatste luchtige liefde

Met een meisje in volle fleur

(Een luchtige liefde met een meisje in volle fleur)

Maar, of het bij één keer zal blijven? Ook al in 2008 droomde hij van een allerlaatste keer ...

Ik zou mijn hart willen weggeven

Voor de allerlaatste keer

Nog eens m'n hart weggeven

Daarna nooit meer

(Ik zou mijn hart willen weggeven)

De zanger blikt terug op zijn leven en kijkt met heimwee terug naar de sixties, een tijd waarin je happy kon zijn...

Noem mij maar een ouwe zeur

Of gewoon een ouwe vent

Een nostalgieke ziel

Die de sixties heeft gekend

Eén die nog heeft mogen leven

In een tijd waar alles kon

Ik heb zo’n heimwee naar het feest

In de kronkels van mijn geest

(In de kronkels van mijn geest)

Maar, Guido Belcanto heeft ondertussen wel gevonden wat zijn taak is in dit leven. Hij kweekt nu rozen op de mesthoop van het leven.

Vele jaren zijn er nu verstreken

En ik draaf en ploeter maar door

Ik heb gevonden wat mijn taak is in dit leven

En ik ben de goden dankbaar daarvoor

En ik zing en zal blijven zingen

Zolang God in de hemel mij behoedt

En niemand zal mij ooit kunnen dwingen

Om mijn stem te laten zwijgen voorgoed

Nu kweek ik rozen op de mesthoop van het leven

Ik put schoonheid uit de ellende van ’t bestaan

Daar waar mensen door het duister zijn omgeven

Zie ik sterren aan de hemel staan

Ik kweek rozen op de mesthoop van het leven

Op de pijn die het leven ons geeft

Daarvan zing ik, ja dat is mijn streven

Ik schenk troost aan wie troost nodig heeft

(Rozen op de mesthoop van het leven, 2021)

En we namen deze rozen graag in ontvangst.

Dankbaar voor een mooi concert, gaf het publiek, zowel voor als na de encores een staande ovatie, en een uitgebreid applaus.

SETLIST

Het doodlopend straatje

Een luchtige liefde met een meisje in volle fleur

Een wonde die nooit heelt

Oh wat een mooie dag (Tache de beauté; 2002)

Manu (Tache de beauté; 2002)

Ik zou mijn hart willen weggeven (Ik Zou Mijn Hart Willen Weggeven; 2008)

Rome bij nacht (Liefde Lust En Leed; 2000)

Rozen op de mesthoop van het leven

Spookrijder in de nacht

PAUZE

Antoine

Meisje van het Meetjesland

In de kronkels van mijn geest

Rosie (Plastic rozen verwelken niet; 1990)

La Pasionara (Ik Zou Mijn Hart Willen Weggeven; 2008)

Na de dood keren wij weer (Een Man Als Ik Released; 2011)

Voor een man is het geluk van korte duur

Liefde, adoratie en genot (Man Van Lichte Zeden; 1998)

Toverdrank (Een Man Als Ik; 2011)

Encore

Vlammetjes (Plastic rozen verwelken niet; 1990)

Droevig is deze wereld (Balzaal Der Gebroken Harten; 2014)