Sjock werd dit weekend 40 jaar!

Vrouwen gekleed in 50's stijl, mannen met bakkebaarden, een vet kuif en omgekrulde jeans... daarmee hebben we een groot deel van het publiek van het Sjock festival dit weekend beschreven. Maar natuurlijk niet allemaal want het Rock'n'Roll festival heeft ook zijn portie punk op het programma staan, dus ook enkele punkers waren van de partij in de bossen van Gierle. Rock ‘n’ Roll, psychobilly, rockabilly, beetje Punk en een vleugje hardrock,... zijn de ingrediënten van Sjock, dat dit jaar al hun 40ste verjaardag viert. Allemaal redenen genoeg voor Frontview Magazine om ook aanwezig te zijn op dit festival. Het Sjock weekend was al op vrijdag begonnen met bands als The Sharks en Batmobile, maar wij trokken op zaterdag en zondag richting de Kempen.

Zaterdag begonnen ze met We'rewolves en hard rock op de mainstage. Waarna er echte rockabilly weerklonk van The Tinstarss feat. Ruby Pearl in de tent. Onderweg naar Gierle hadden we een bord gezien waarop de thermometer op 31C stond. Het zonnetje scheen goed in de Kempen en het was dan ook goed warm op Sjock. De mainstage was in openlucht, er was ook nog een podium in de tent en een podium iets verder aan de kant waar de nieuwkomers optraden. Plaats genoeg dus, zowel voor de zonnekloppers als voor zij die even de schaduw van de tent wilden opzoeken.

De bands volgden zich razendsnel op. The Deaf zorgde voor het nodige punkgehalte. Annita and Her Starbombers zorgden er voor dat er gedanst kon worden in de tent. Zij brachten o.a. 'Love is strange' van Mickey & Sylvia (cfr soundtrack Dirty Dancing).

Uit California, USA, kwamen Black Mambas. Ze brachten punk en zij waren niet vies van onze Belgische punk. Hun drummer droeg namelijk een T-shirt van The Kids. Ze waren zeer energiek op het podium. Ze waren nu bezig aan hun eerste Europese tournee, dus dat zal ook wel voor de nodige vibes gezorgd hebben bij de band. Het was niet alleen punk dat ze brachten, ze hadden ook wat rockabilly waardoor ze heel dansbaar waren. Menig heup werd geshaked tijdens hun optreden. The Country Side of Harmonica Sam was zoals de naam deed vermoeden heel country getint, compleet met de sound van een steel gitaar.

Sjock is een kleiner festival, maar wel heel gezellig. Op een open veld tussen de bomen van de Poeyelheide is er plaats voor de muziek, een plek om te eten én een plek voor een gezellig typisch rockabilly marktje. Hun ambitie is niet om het grootst te maken, maar om het gezellig te houden. Daar slagen ze al 40 jaar in en dat mag wel eens gezegd worden.

John Coffey speelde ter vervanging van Supersuckers. Supersuckers’ zanger Eddie Spaghetti levert momenteel een strijd tegen kanker. Ze hebben er zelfs een steunfonds voor opgericht en Sjock wilde hem steunen door foto van iedereen met een Supersucker T-shirt te sturen en 5 per T-shirt te schenken aan dit fonds. Het was dan ook geen verrassing dat de bandleden van JC een lied aan hem opdroegen. John Coffey is een band uit Utrecht en stond al voor de tweede keer op het Sjock podium. Hun zanger verdween even in het publiek met micro met kabel waardoor de security even gefocust was om de kabel te laten volgen, waarna ze hun bezigheid hadden met crowdsurfers. De mannen van Jon Coffey waren de eerste die crowdsurfers opgang brachten.

Jake Calypso and his Red Hot lieten de tent weer goed vol lopen en The Bloodhounds, in de middag al gespot tussen het publiek bij Black Mambas, mochten het mainstage publiek terug op gang brengen. Hun zanger, in kostuum, mocht blij zijn dat het ondertussen wat frisser geworden was, anders was zijn pak van zijn lijf gesmolten. Stevige rock'n'roll, met een vleugje latin -de mannen zien er een beetje latino- uit. Ze klonken heel goed, zeker ook wanneer de gitarist zijn mondharmonica boven haalde. Ze brachten ook een cover van Bobby Troup, '(Get Your Kicks On) Route 66', een nummer dat door vele bekenden werd uitgebracht waaronder Nat King Cole, Chuck Berry en the Rolling Stones.

Met Lisa & the Lips ging Sjock even de soul tour op. De mooie zwarte dame op het podium had een gigantische bos krullen op haar hoofd en blaasde je met haar stem direct omver. Een zaligheid om naar te luisteren. Lisa's band bestond uit 7 mannen die heel energiek op het podium stonden. Gitaristen en blazers, ze deden zelfs dezelfde danspasjes. Het werd een echt funky feestje aan de mainstage.

Walter Broes and the Mercenaries zorgden weer voor een volle rockabilly tent. Ze waren de eerste Belgische band van de dag die in de Titty Twister tent optraden.

Bij Southern Culture On the Skid zagen we enkele opmerkelijke dingen. Het opvallendste was het kapsel van de bassiste/zangeres, net een blauwe suikerspin.Ssommige zagen er Marge Simpson in. Tweede was dat de drummer niet achteraan achter zijn drums zat, maar hij stond rechtop drums te spelen, gewoon mee op de eerste rij. Het Sjock publiek genoot.

En ze genoten verder nog van Imelda May en Heavy Trash, waarna vele terug naar huis vertrokken of hun tentjes op zochten voor de derde en laatste dag van Sjock.