Tamino speelt Vorst Nationaal plat

Op donderdag 23 maart 2023 mocht Vorst Nationaal Tamino ontvangen, of moeten we hem de nachtegaal van Mortsel noemen? Na een opzwepende en intense set deze zomer op Pukkelpop en na drie uitverkochte concerten in het Koninklijk Circus in december, besloot Tamino een trapje hoger te gaan.

De Antwerpenaar met Egyptische roots werd door een nokvolle zaal verwelkomd. Het werd een magische avond met heel wat kippenvelmomenten. We konden kennismaken met zijn tweede plaat SAHAR, dat Tamino geen lockdown album wil noemen. Ook al zijn de meeste nummers geschreven in het hart van de pandemie.

Maar ook met een mooie mix van zijn eerste plaat AMIR. Het begin van het concert begon heel mooi met een soloversie van ‘A Drop Of Blood’, rechtstreeks geïmporteerd uit het Midden-Oosten enkel met zijn oed. Zelden gezien op concerten maar het was muisstil in de concertzaal. De toon was gezet voor een sprookjesachtig concert met een betoverende stem, die ons meenam op een warme en betoverende muzikale reis. Dit gecombineerd met een prachtige lichtshow en 2 reuzenschermen die het concert mooi in beeld brachten. Dit kwam vooral naar boven tijdens ‘Fascination’.

Wat ons ook opviel is dat Tamino onder de indruk was van het steeds fantastisch applaus dat hij verkreeg van het aanwezige publiek, song na song. Met een schuchtere merci en een welgemeend hand op zijn hart, bedankte hij steeds het publiek. Het leek alsof hij het zelf amper kon geloven wat er deze avond gebeurde in Vorst Nationaal.Op een bepaald ogenblik kregen we de boodschap; ‘We want to bring something new and not to film this one’. We verkregen een ‘rock n roll’ versie van ‘Ashes’. Maar desondanks de vraag waren er toch een aantal mensen die het niet konden laten om een opname te maken. Zonde als je het mij vraagt, want van dergelijke momenten moet je genieten en je laten meesleuren om deze herinnering in je geheugen op te slaan en niet in je GSM! Het publiek was dolenthousiast en we kregen een andere Tamino te zien.

Het was dan tijd om de band voor te stellen. In totaal waren er 7 muzikanten, eerst werden twee speciale gasten verwelkomd. De ene op de oed en de andere op de fluit Hussein en ?. Daarnaast waren Ruben Vanhoutte op de drums, Collin Greenwood op de bass, Vik Hardy op de synth’s en Frederik als jonkie op de Cello van de partij. Bij ‘The First Disciple’ werd de zaal verlicht door bijna alle GSM lichtjes. Opnieuw een kippenvelmoment. Stiekem had ik Angèle verwacht bij ‘Sunflower’, maar Tamino bleef ons betoveren met zijn nachtegalenstem, die hij doortrok naar het emotionele ‘You Don’t Own Me’.

De set was rijkgevuld met bijna alle nummers van SAHAR, maar toen kwam voor mij persoonlijk het hoogtepunt met ‘Habibi’, waarbij Tamino ongelooflijke tonen naar boven haalt. Dit had het perfecte slot kunnen zijn voor dit concert. Het publiek gaf dan ook een meer dan welverdiende staande ovatie als gevolg.

Het slot was dan weggelegd voor een soloversie van “My Dearest Friend And Enemy”, en “Smile”. Het was een zeer fijn concert met heel mooi klank en lichtspel om niet snel te vergeten. Ik ben ervan overtuigd dat iedere bezoeker terugkeert met een fijn rustgevend gevoel, vol met emoties, prachtige tonen die het Oosten en het Westen laten samenvloeien in een mooi geheel.

Setlist:

• A Drop Of Blood
• The Longing
• Fascination
• The Flame
• Persephone
• You Don’t Own Me
• Ashes
• Cigar
• Oldest Devotion
• Indigo Night
• First Disciple
• Sunflower
• Habibi
• Bisnummers
• My Dearest Friend And Enemy
• Smile