Torgeir Waldemar komt naar België

De Noorse singer-songwriter Torgeir Waldemar komt in januari 2019 voor het eerst naar België voor een reeks van vier concerten.

Torgeir Waldemar verraste met zijn debuutalbum in 2014. Op zijn 40e bracht hij een akoestisch meesterwerk uit dat klonk alsof het rechtstreeks uit de oefenruimte kwam van een jonge troubadour van Laurel Canyon in de jaren zeventig (denk aan Neil Young, Gene Clark en Gram Parsons). Met het album bereikte Waldemar liefhebbers van het folk- en americanagenre over de hele wereld. Ook live wist hij te overtuigen, onder meer op het TakeRoot-festival in Nederland.

Ook zijn tweede album, No Offending Borders (2017), werd uitstekend onthaald in de pers. Een stevigere plaat, waar Torgeir Waldemars achtergrond als gitarist in verschillende rockbands doorklinkt. Op No Offending Borders is het een beetje meer Neil Young And Crazy Horse, Gene Clark in The Byrds en Gram Parsons rond het kampvuur met The Rolling Stones. Op de plaat wisselen eerlijke akoestische klaagzangen en grootse rocknummers elkaar af.

In het voorjaar van 2018 volgde nog een album. Op Jamais Vu hoor je vijf herwerkte songs, hetzij elektrisch of akoestisch. Waldemar bewijst op die plaat zijn diversiteit als artiest en de sterkte van zijn nummers. “Songs blijven nooit stil staan. Na jaren ze live te hebben gespeeld, zijn ze blijven evolueren, ver weg van waar ze ooit begonnen zijn. Daardoor ervaar ik geregeld een ‘jamais vu’, waaruit deze nieuwe plaat is ontstaan.”, aldus Waldemar.

Speeldata

• 15.1 cc Palethe, Overpelt
• 17.1 gc De Wildeman, Herent (met Dries als voorprogramma)
• 18.1 De Wildeman, Arendonk (met Renton Jules solo als voorprogramma)
• 19.1 N9, Eeklo (double bill met The Calicos)

Pers

• “Waldemar beweegt zich soepel tussen fraai gezongen akoestische ballads (Rodriguez, Fred Neil, Tim Hardin) en elektrische gitaar voortgestuwde countryrock (Neil Young & Crazy Horse, Sixteen Horsepower). IJzersterk en avontuurlijk album.” Heaven
• “Zijn inspiratie lag bij artiesten als Wovenhand, Jason Molina en Neil Young. Op zijn tweede plaat brengt Waldemar weer uitgesponnen melancholische songs, die hij met minimale instrumentatie en zijn zachte stem uitstekend weet te dragen.” OOR
• “Dit album van Torgeir Waldemar heeft zo niet alles, dan toch heel veel te bieden: diepgang, afwisseling en ook gewoon verdomd goede songs met één been in de traditie en met het andere in de toekomst.” daMusic