Amatorski evolueert van klei naar cijfers

Kwaliteit zit hem in specifieke details, die enkele elementen waardoor een band zich doet opmerken in het oververzadigde landschap van de muziek. Een noorderbuur schreef onlangs dat er iets in het water zit in Vlaanderen wat echt goede muziek doet ontspruiten. Nu, dat is ook mijn mening, we hebben niet alleen waterbronnen maar ook een voedingsbodem die van heinde en verre bekend is. Wat betreft Amatorski is dat ook letterlijk te nemen omdat ze de muziek leverden voor een reklamespot van een watermerk.

Een nieuwe frisse sound

Amatorski bevondt zich niet echt in de top of my list, tot onlangs, met de release van de nieuwe CD. Daarvoor was het goed maar toch nog niet klaar voor verdere doorbraak. Door de groepsinkrimping en de verschuiving van hun sound komt dat minimalistische sterker naar boven. Ik hou ervan dat ze aandacht schenken aan de kleine details, aan mooie klanken, aan authenticiteit. Neem de opener van die nieuwe plaat, "Hudson" en je weet wat ik bedoel.

Geconcentreerd maar ook wel een wat steriel geheel

Met drie op het podium en alle drie supergeconcentreerd. Dat is ook nodig want die details moeten juist zijn en "erop" zitten. De drummer bijvoorbeeld zweefde tussen percussie en jazz-jamming, Sebastiaan wisselde voortdurend tussen gitaar, bas en toetsen, steeds klaar voor de juiste “toets” en Inne plaatste vakkundig de akkoorden op haar Alessi / Nord en miste nooit een noot en/of akkoord. Pro's dus...

Fluisterpop noemen ze dit omdat Amatorski niet echt te plaatsen is in een genre. Dat fluisteren staat voor "alles is gelijk" of met andere woorden, elk instrument heeft dezelfde output en waarde. Fluisterend werd de set geopend met “Wild Birds" een nummer van "From Clay to Figures”. Nadien werd “U-turn” geserveerd, hetgeen onderlijnde dat de band een nieuwe wending had genomen. “Warszawa” dreef ons verder op diezelfde lijn.

"Hudson" is een topnummer

De dromige opbouw werd in stijgende, wat meer ritmische lijn, aangevuld met het nummer waarvoor ik gekomen was : “Hudson”. Als dit nummer de representatie zou zijn van de nieuwe Amatorski, dan zou ik helemaal fan zijn maar helaas... want buiten “Hudson" en “Fragment” blijven de songs niet echt plakken bij mij.

Het is altijd fijn om een hit te horen en we kregen "Come Home". Als Inne uiteindelijk na dit nummer het publiek toesprak, stond de echo en reverb nog op zodat ze moeilijk te verstaan was maar die schaarse communicatie ging dan over de paasvakantie, de titeltrack die ze maakten voor "The Missing" en de nieuwe CD. Te smaken was zeker de live versie van “Landscape Gardening” en “Deer The Wood”.

Wat als een paal boven water staat is dat Amatorski erg degelijk materiaal aflevert en dat ook op het podium kan waarmaken. Maar om hen nu al te catalogeren als een nieuwe Hooverphonic, dat zou wat overroepen zijn.