Axelle Red gaat akoestisch in de Warande van Turnhout

Op 7 februari 2015 zakte Belgische trots Axelle Red af naar het cultuurcentrum van Turnhout voor de kick-off van haar nieuwe tournee’ Acoustic’. Dit naar aanleiding van de release van haar gelijknamig album. Zoals de naam zèlf al aangeeft, wordt er in deze tournee gekozen voor een aantal concertzalen waarin de akoestiek centraal staat.

Na het intronummer ‘C’est Une Ville’ biedt Axelle Red wat meer informatie over het optreden en haar tournee. Zij heeft bewust gekozen voor een nieuwe formule. Een combinatie van haar ‘Best of’, maar ook van haar albumtracks die niet genoeg onder de aandacht zijn gekomen en eigenlijk singles hadden moeten zijn, haar ‘weeskinderen’ zoals ze er zelf liefkozend naar verwijst.

Tijdens de tournee wordt Axelle ondersteund door 4 artiesten die zowel aan het begin alsook aan het einde van het optreden bedankt en voorgesteld worden aan het publiek. Dominique Vantomme, pianist/ gitarist, wisselt moeiteloos tussen zijn 2 instrumenten doorheen de set. Stefy Rika zorgt voor prachtige backing vocals die goed te horen zijn tijdens ‘Naïve’ en ‘Temps Pour Nous’. Nieuwkomer Jeroen zingt achtergrond en bespeelt o.a. de trompet. En tenslotte oude bekende Wigbert van Lierde van Axelle Red haar eerste cd ‘Sans Plus Attendre’, fungeert als hoofdgitarist.

Axelle begint relaxed aan haar optreden, neemt de tijd, tussen de nummers door, om uit te leggen waar ze haar inspiratie vandaan haalt. Zo komen er verhalen naar voren over haar tijd in Afrika en Azië, maar ook onderwerpen als Boedhisme en Charlie Hebdo gaat Axelle niet uit de weg. Haar album ‘Un Coeur Comme Le Mien’ bijvoorbeeld is ontsprongen uit haar vele reizen waarin ze oog in oog kwam te staan met het onrecht wat vrouwen wordt aangedaan. Haar tweede nummer, ‘La Claque’, waarin ze zichzelf begeleidt op gitaar, is het eerste nummer van deze cd.

Dat Axelle Red van triestige liedjes houdt is wel bekend. Dit wordt wederom duidelijk uit haar verhalen. Zo is haar laatste album gebaseerd op de talloze Shakespeare- verhalen over gevonden jeugdliefdes die tegen de maatschappij ingaan (à la de film ‘Into the Wild’). En Vikingsverhalen waarin niet zeker is of de geliefde levend terug zal keren. Zo onstond ook ‘Quelque Part Ailleurs’. Deze ietswat triestige tragere nummers gaan Axelle Red overduidelijk het beste af. De sterke uithalen die ze maakt met haar stem zijn op z’n minst indrukwekkend te noemen. Het gevoel dat ze in het nummer legt is duidelijk hoorbaar in de trillingen van haar stem, het raakt het publiek dat luid applaudisseert na afronding van het nummer.

Wanneer Axelle zelf plaats neemt aan de piano, zoals voor het nummer ‘je t’attends’, bewijst ze haar capaciteiten als songwriter en zangeres, hoe ze met enkel haar zang en pianogetokkel de zaal in vervoering kan brengen. Wanneer Axelle zichzelf niet begeleidt op gitaar of piano zingt ze haar nummers met sensuele dansbewegingen zonder zich te verplaatsen. Pas bij het 13de nummer ‘Le Monde Tourne Mal’ beweegt ze zich over het podium naar haar back-up zangeres. Van een erg dynamisch optreden kan je dus niet spreken, maar dat wordt ook niet verwacht van een akoestische performance.

Helemaal vlot verloopt het optreden overigens niet. Tot tweemaal toe moet de band opnieuw starten omdat de maat niet klopt. Een extra aanwijzing is nodig om de klank aan te passen. En halverwege de show gaan plots de lichten aan. Axelle blijft kalm, de foutjes worden snel rechtgezet en vergeven.

Het publiek is overigens niet erg actief aanwezig. Doorheen de avond probeert Axelle Red het publiek wel mee te krijgen. Zo krijgt deze laatste de keuze tussen de Franse of Spaanse versie van ‘Rester Femme’ (‘Dejame Ser Mujer’). En wordt het publiek aangemoedigd om mee te klappen en te zingen. De respons is echter matig. Dit wil echter niet zeggen dat het optreden niet geapprecieerd wordt. Na het ogenschijnlijke laatste nummer zorgt het blijvend geklap namelijk voor 2 bisnummers,’Mon Café’, en als kers op de taart ‘Rouge Ardent’.

Ondanks het niet helemaal vlekkeloze optreden krijgen Axelle Red en haar muzikanten toch een staande ovatie. Niet slecht voor het eerste optreden van een totaal nieuwe tournee.