Gutterdämmerung eert de gitaar

Gutterdämmerung is niet zomaar een concert, het is een totaalbelevenis waarin film, live muziek en live performance één geheel vormen. De titel is afgeleid van de opera ‘Götterdämmerung’ van Richard Wagner (1876). Deze opera gaat over de strijd om een vervloekte ring, die in verkeerde mensenhanden kan zorgen voor het einde van de godenwereld en het begin van eeuwige chaos op aarde.

In het hedendaagse spektakel (geschreven door de Belgisch-Zweedse Bjorn Tagemose) gaat de strijd niet om een ring, maar wel om ‘de gitaar’. De gitaar, die synoniem staat voor het kwade, wellust, rock ’n roll... wordt door de engel Vicious (Iggy Pop) naar de aarde gestuurd om het brave en saaie leven van de mens weer wat kleur te geven.

Wat volgt is een gevecht in verschillende sequenties tussen ‘de aanhangers van de gitaar’ (jongeren, muzikanten) en de ‘gelovige mensen’ die de gitaar willen vernielen, zodat alle ‘onkuisheid en ongehoorzaamheid’ van de wereld verdwijnt en zij de macht kunnen behouden. Dit gevecht leidt ons o.a. via nonnen die zich afkeren van hun geloof, loopgraven, kerkhoven vol wijsheden (“We are nothing but slaves of Satan”) en Pietje de Dood (Grace Jones mét zeis).

De show is opgebouwd rond de stille film waarin internationale artiesten de personages voor hun rekening nemen. Jesse Hughes (Eagles of Death Metal) is een premiejager uit het Wilde Westen, Josh Homme (Queens Of The Stone Age) en Lemmy Kilmister (Motörhead) zetten soldaat en legergeneraal neer. Henry Rollins (o.a. dichter) is de hogepriester die de gitaar voor eens en altijd vernietigt wil zien.

De film wordt begeleid door live muziek, die gespeeld wordt áchter het projectiedoek vooraan de zaal. Bij sommige scènes echter lichten spots achter de muzikanten op, zodat hun silhouetten doorheen het doek zichtbaar worden en zij als het ware versmelten met de filmpersonages. Ook worden bepaalde stukken in de film ondersteund door acteurs die vóór het doek meespelen in de scène. Tevens zien we leadzanger Jesse Smith (ZAO) ook enkele malen headbangend vóór het scherm zingen, wat aanstekelijk werkt op de rock- en metalfans in de zaal.

De begeleidende muziek gaat naargelang het ritme en de gebeurtenissen in de film van zacht naar heel hard. De band rond gitarist Kevin Armstrong (David Bowie, Iggy Pop) brengt vele internationale hits zoals War Pigs (Black Sabbath), Ace of Spades (Motörhead), White Rabbit (Jefferson Airplane), Folsom Prison Blues (Johnny Cash).

Een heel mooi moment kwam er toen de Nederlandse Sharon Kovacs vóór het filmdoek het nummer ‘I’ve seen that face before’ bracht van en met de allure van Grace Jones. Ook een ingetogen en sobere versie van ‘I put a spell on you’ kon het publiek ten zeerste charmeren. De film eindigde met een sublieme cover van ‘The End’ (The Doors).

Volledig afgesloten werd er met een hardrock versie van ‘O Fortuna’ (Carl Orff), waarbij onze eigenste Brent Vanneste van Steak Number Eight het podium onveilig kwam maken. Helemaal onveilig werd het zeker als ook nog cultband uit de jaren ’80 ‘La Muerte’ het podium beklom om het publiek volledig uit de bol te laten gaan alvorens huiswaarts te keren.

De goed gekozen covers, gebracht door een uitstekende band, maken in combinatie met de filmprojectie en live acting een unieke belevenis van Gutterdämmerung. Naar ons aanvoelen kon de film op zich wel nog iets beter uitgewerkt worden. Maar laat dat slechts een detail zijn, wetende dat we een unieke show zagen en een mooie avond vol steengoede muziek beleefden!