Halestorm laat de AB daveren met hun stevige rock!

Mothica

Toen het trio in Mothica van wal stak in de Ancienne Belgique speelden ze helaas maar voor een half gevulde zaal, maar dat bracht hen niet van de wijs en ze speelden enthousiast hun nummers. Ze begonnen met een eigen nummer “CASUALTY” dat best wel aansloeg bij het publiek. Daarop volgde meteen het cover nummer “Can You Feel My Heart” van Bring Me The Horizon en dat leek me een enigszins vreemde keuze. De band kreeg op die manier het publiek wel mee, maar zo verkoop je jouw eigen werk niet echt naar mijn mening. De artiesten in Mothica hebben nochtans genoeg nummers om een voorprogramma setlist te kunnen vullen. Los daarvan werd het nummer echt gewaardeerd door het publiek, er werd getierd en geroepen van enthousiasme. Ik begon me op dat moment ook af te vragen hoe live zangeres McKenzie Ellis zong. Ze stond verdacht vaak zonder microfoon aan de mond op het podium, maar mee met de drums en gitaren hoorde je wel de zang duidelijk op het achtergrondbandje... Vervolgens kwam het tot het dusver nog niet uitgebracht nummer “Toxins” en dat was wederom heel energiek en dansbaar. Ellis weet goed waar ze over zingt (als ze zingt) en dat werd ook duidelijk tijdens het liedje “Buzzkill” dat vertelt over iemand die haar misbruikte en ze hem daarvoor publiekelijk aan de schandpaal nagelde. Het zesde nummer werd voorgegaan aan wat uitleg over de reden van hun bandnaam Mothica en hoe het opkomende nummer werd geschreven naar aanleiding van een zware psychologische strijd die Ellis voerde met zichzelf tijdens haar tienerjaren. Het was een “sad song” zoals ze zelf aangaf, maar het liedje “forever fifteen” had ook echt veel diepgang. Ze gingen verder met een happy song, namelijk een tweede cover. Deze keer was het aan “All Star” van Smashmouth om het publiek wat enthousiast te houden. Afsluiten deden de Amerikanen met hun eigen nummers “upside” en “SENSITIVE”. Ze gaven ook nu weer het allerbeste van zichzelf en het mag duidelijk zijn dat deze artiesten echt talent hebben. Ik ben benieuwd hoe vaak ik hun naam nog zal zien verschijnen op festivals of misschien zelfs een eigen tour in de toekomst.

Black Veil Brides

De vijfkoppige band Black Veil Brides kwam het podium op met een stevige opener “Crimson Skies”. De muzikanten gaven er dan wel een stevige lap op met krachtig gitaar- en drumwerk, dat was dan weer niet wat we konden horen van zanger Andy Biersack. Zijn stevige screams waren prachtig om te horen, die waren van zeer hoge kwaliteit, maar zijn clean vocals kwamen soms met moeite uit de boxen. Lag het aan de mix of aan zijn inzet of was het gewoon zijn manier van zingen van de avond en spaarde hij zijn stem wat? Ik had er het raden naar.

Je kon merken dat het publiek de muziek over het algemeen wel kon smaken, maar behalve een aantal licht headbangende fans was van veel beweging niet echt sprake. Het was bij het aanschuiven duidelijk dat Black Veil Brides op een hele schare toegewijde fans kon rekenen als je de VIP-rij zag staan aan de deur. Het was wel merkbaar dat deze fans aanwezig waren en er werd frequent meegezongen en dat was vooral het geval bij old school songs als “Wake Up” en “Scarlet Cross” waarbij het publiek ook spontaan up tempo mee met de handen klapte. De fans in de Ancienne Belgique moesten op eigen houtje de sfeer er wat in proberen krijgen, want door de band zelf werd er eigenlijk nauwelijks tot geen audience participation gevraagd. Gitaristen Jinx en Jake Pitts, maar ook bassist Lonny Eagleton lieten geen hoekje onbewandeld op het podium en ook zanger Andy Biersack liep net als zijn mede bandleden over het hele podium heen, of moet ik eerder zeggen “kuierde”? Ik denk dat Black Veil Brides het vooral moest hebben van hun fans die de band in hun tienerjaren hebben leren kennen. Vooral old school nummers die in het tweede deel van de setlist kwamen sloegen enigszins aan, met name “The Legacy”, “Knives and Pens”, en “Fallen Angel”. Afsluiten deed Black Veil Brides met het nummer “In The End” waar het publiek al uitzinnig op reageerde toen het werd aangekondigd en het viel op dat dit nummer dan toch echt een publiekslieveling is, want de fans klapten en zongen uitzinnig mee.

Black Veil Brides had tien jaar op zich laten wachten om terug te keren naar België en ik stel me de vraag of dit het langverwachte optreden was waar vele fans al jaren op zaten te wachten.

Halestorm

Toen was het eindelijk de beurt aan Halestorm om dan toch nog het kot in de fik te steken en dat deden ze meteen goed! Ze openden hun setlist met een a cappella intro van “Raise Your Horns” en de duivelshoorns gingen in groten getale de lucht in voor Halestorm de krachtige nummers “I Miss The Misery” en “Love Bites (So Do I)” speelden. Daarop volgde het nummer “Rockshow”. Dat liedje was laatst gespeeld in juli 2023 en daarvoor was het zelfs van februari 2023 geleden dat het nog in een setlist terecht kwam. Vervolgens kon de band het publiek bespelen met “I Get Off” en het eerste nummer op de setlist dat afkomstig was van hun laatst gereleasete album “Back From The Dead” in 2022, namelijk de meebruller “Wicked Ways” om met een andere meebruller verder te gaan “Freak Like Me”. Zonder veel moeite kon Halestorm de Ancienne Belgique helemaal inpalmen en werden her en der lyrics gescandeerd zelfs vanop het bovenste balkon.

Na een rustige outro konden we vanuit de mist op het podium Lzzy Hale zien staan aan haar keyboard en wie de afgelopen maanden Halestorm online in de gaten hield, wist welke nummers nu zouden volgen. Het was dan natuurlijk ook een waar kippenvelmoment om het oh zo breekbaar nummer “Break In” live te kunnen horen. Waar de fans voorheen luid meebrulden, was de menigte nu vrijwel muisstil aan het genieten van dit nummer. Gekoppeld aan “Break In” was “Heart of Novocaine”. Dat liedje was ook al sinds mei 2022 niet meer op een setlist verschenen, maar kon zeker ook gesmaakt worden door het publiek. Lzzy bleef nog wat gezellig aan haar keyboard spelen en bracht vervolgens het al even pakkend liedje “Raise Your Horns”. Het contrast tussen de frêle pianomuziek in combinatie met Lzzy’s stevige uithalen zorgde toch frequent voor een rilling van pure extase en verwondering.

Tijdens het catchy nummer “Amen” werden we getrakteerd op een zeer lange gitaarsolo van Joe Hottinger en daarmee was nog niet alles gezegd of gespeeld, want daarna nam Lzzy Hale zelf de spotlight om een meer ingetogen gitaarsolo te brengen voor een volle Ancienne Belgique. Gevoelig snaarwerk was ook te vinden in het liedje “Familiar Taste of Poison” dat erop volgde. Het publiek stak vol overgave de handen in de lucht terwijl Lzzy haar keel wagenwijd open zette en het dak er bijna van zong. Daarna was haar broer Arejay Hale aan de beurt om de schijnwerpers even te claimen en de Ancienne Belgique te laten daveren met een prachtig gevarieerde drumsolo. Hij had er duidelijk zin in en was zichtbaar geamuseerd zijn solo aan het geven terwijl de fans op de maat van de drums mee klapten.

Lzzy Hale, Joe Hottinger en Josh Smith kwamen daarna vol enthousiasme het podium terug op om samen “Back From The Dead” en publiekshit “I Am The Fire” te brengen. Joe Hottinger en Lzzy Hale waren ook te vinden om wat gesynchroniseerde voetkicks op het podium te brengen. De klassieker “It’s Not You” volgde hier mooi op vóór het encore met het zachter, maar even prachtig nummer “Here’s To Us”. Ook hier hoorde je het publiek van ganser harte meezingen. Lzzy Hale bracht een ode aan haar fans met het nummer “The Steeple”, waarna we opnieuw getrakteerd werden op een knap staaltje gitaarwerk, gevolgd door een waanzinnig krachtige outro van “I Miss The Misery” waar Lzzy het publiek helemaal ophitste om mee te brullen als afsluiter van dit zalig optreden.

(Bram Van Waetermeulen)