L.E.J. - drie powermeiden zetten AB in lichterlaaie

Wij Belgen kennen iets van harmonische samenzang. Neem maar het legendarische Laïs, de onmiskenbare Keruna en niet te vergeten de fiere Gentse zussen Binti. Maar... nu komt er een Frans trio op ons af met de toffe moderne naam EliJay of afgekort L.E.J. Drie vrouwen met een bijna perfecte harmonie, verliefd op covers, oa. van onze eigen Stromae, en springend van genre op genre. In de ene video een hip-hop trio, in een andere gekleed als mocking jays uit de gelijknamige film, dan weer in een klassieke opstelling met steeds in het midden een cello. De ene keer in het Frans, de andere keer in het Engels.

23 jaar jong zijn ze alle drie, schoolvriendinnen en wereldberoemd, tot in de States. Ze groeiden op in dezelfde straat en zijn meer zussen dan vriendinnen.

Cover Stromae

Mijn aandacht was meer dan geprikkeld en een concert in België was dan zeker een niet te missen event. Ik ben al jaren fan van bands die de stem en zang beschouwen als een instrument. Artiesten die invoelen en spelen met de stem. Enerzijds heb je technische skills nodig, maar nog meer moet je perfect op elkaars zanglijn afgestemd zijn. Neem dus de volgende mix in je hoofd als basis voor het relaas van het concert: enkele noten op cello bepalen de cover, een ritme à la Stromae en daarbovenop een harmonische samenzang van drie vrouwen. Geen alledaags gebeuren, zoveel is zeker.

Wachten op L.E.J.

Mia Lena mocht openen en als Brusselse had ze zeker een reeks van fans. Blonde krullen en een knalrode jurk met een knaller van een stem. Haar uitgesproken pop-mainstream muziek was helaas niet voldoende om op te warmen voor het geweld van L.E.J. In haar voordeel speelt zeker het feit dat ze werkelijk goed piano speelt. Ik vroeg me ondertussen af hoe Elijay het podium zou vullen. Elk van de meiden had een eigen deel in twee etages. Twee rechthoeken links en rechts en een trapezium voor Juliette en haar drie cello’s in het midden.

Drie spots op het publiek

De show opent met drie spots op het publiek, drie verschillende plaatsen en drie stemmen die ergens in die spots begonnen te zingen. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. De sterren die openen in het publiek. Onder begeleiding van bodyguards worden ze naar voor geleid tot op het podium. Witte floorspots die de drie silhouetten van de dames levensgroot projecteerden op een immens wit doel op de achtergrond. De evergreen ‘Buffalo’ was nummer twee. De twee pauken, één links en één rechts ondergingen een serieuze beurt. Dansend, springend, uitnodigend nemen Lucie, Elise en Juliette het grote podium van de AB in beslag. Zeker als nadien hun cover van ‘Get Lucky’ de hele zaal recht krijgt.

Eén van de eigenschappen van Elijay is het starten met enkele eenvoudige noten op de cello, een deuntje dat door iedereen herkend wordt, waardoor de verdere opbouw van een nummer vlotjes verloopt. De cover van ‘I Put A Spell on You’ van Creedence Clearwater Revival is indrukwekkend. Traag en innemend. De zwoele soulstem van Lucie geeft een extra dimensie aan het geheel. Rastakrullebos Juliette gaat in gevecht met haar cello, in een heel eigen stijl die doorheen het concert de toon zal zetten.

La Confiture Du Lait

Dat ze het heel stil kunnen brengen, bewijzen ze met ‘La Confiture Du Lait’. Ze gaan zonder versterking vooraan op het podium zitten. Lucie en Elise op een trommelbox (Cajon), links en rechts van Juliette met haar klassieke cello. Absolute stilte in de zaal om hen toch maar te horen. En dat lukte want de akoestiek van de AB laat dit soort van dingen toe. De dames hadden genoeg van het intieme en schakelen terug over naar de beats. Een inzet met reggae naadloos overschakelend naar een arabische beat. Tientallen ronde lampen dalen vanuit het plafond naar beneden en de hele scene transformeert in een rood en oranje sfeer. Juliette ruilt haar klassieke cello voor de elektronische versie en speelt rechtstaand met een power en een presence alsof ze dit al twintig jaar doet.

Tijd voor een noot of een hele symphonie aan grappen. Elise ontpopt zich als een comédienne die iedereen aanspoort een danspartner te zoeken. Als we opgewarmd zijn door de grappen, begint Lucie uit het niets de saxofoon te bespelen. In de spots op het nummer van George Michael. (Careless Whispers, off course) Nadien bedankt ze Juliette en noemt haar George en Elise en noemt haar Michael. Humor is er steeds bij deze drie vriendinnen.

Dit zou iedereen moeten gezien hebben. Het springt zo uit de boot, er is geen vergelijking mogelijk. Ze zijn klassiek, hervormen evergreens en recente nummers naar hun eigen stijl, ze begeesteren, ze doen je hart enthousiast kloppen.

Dus noteer het, de volgende keer naar Elijay, aka L.E.J., aka Lucie, Elise en Juliette.