Liedjes uit de oude doos, in een pittig nieuw jasje

Borgerhout, Valentijnsmiddag, een zo goed als volle Roma. Dit keer voor een programma vol schlagers en meezingers van The Lynn Sisters.

Vooraleer we echter Laura Lynn en haar “zusjes” te zien en te horen kregen, stond haar partner, Matthias Lens, op het podium. Hij bracht verschillende oude Frans, Duits en Engelse hits, nu voorzien van een Nederlandse tekst en een modern accordeonarrangement. Hij probeerde de zaal op te warmen, liet het publiek meezingen, armen in elkaar hakend, handen klappend, wuivend,...

Maar het waren The Lynn Sisters waar we op wachtten, de drie “soldiers of love”, met hun pittige jurkjes uit camouflage legerstof. Laura Lynn had dit keer niet haar zusjes Zeppe en Trampo Lynn meegebracht, want, volgens het programmaboekje, sloegen deze zusjes (t.t.z. de typetjes die ze speelden), niet zo aan. Vandaar dat dit keer gewoon Nathalie Meskens en Tine Embrechts meegekomen waren, en Zeppe en Trampo thuisgebleven waren.

Drie topartiesten! Uiteraard eerst en vooral Laura Lynn, in Vlaanderen ook gekend als de schlagerkoningin; haar populariteit rijkt echter tot in Nederland en Zuid Afrika. Daarnaast Tine Embrechts, theater- en televisieactrice, maar ook als zangeres heeft ze al wat watertjes doorzwommen: gedurende tien jaar zong ze bij de Belgische mambo big band “El Tattoo del Tigre”, maar ze was ook zangeres bij Hormonia, een Vlaamse humoristische meidengroep. Ook bij Nathalie Meskens staat er naast actrice en presentatrice zangeres op haar CV.

Dus heel wat, soms verrassend zangtalent, van deze heel straffe allround vrouwen, die samen als The Lynn Sisters, een gelegenheidstrio gevormd in het kader van het Schlagerfestival 2015, voornamelijk “ambianceklassiekers” brengen, liedjes uit de oude doos, maar dus wel in een pittig nieuw jasje.

Het was duidelijk dat het publiek zich deze oldies herinnerden. Mijn zeventigjarige buurvrouw wist me direct te vertellen dat wat op dat moment werd gezongen een nummer was van Ria Valk, en dat deze dat zong toen zij (mijn buurvrouw dus) ongeveer 16 was. En ja hoor, bingo! Het nummer “Hou je echt nog van mij rockin’ Billy” was van 1960!!

De meeste liedjes vertolkt door The Lynn Sisters zijn nummers van voor hun geboorte, uit de jaren 70 en zelfs 60, en van artiesten wier naam ik al een tijdlang niet meer heb gehoord.

Zo waren er de covers van Vlaamse zangeressen, zoals Ann Christy (Ik leef voor jou, 1984), Marva (Oempalapapero, 1975), Samantha (Eviva España, 1971), Rita Deneve (De allereerste keer, 1971) en van Nederlandse artiesten, zoals Corry Konings (Ik krijg een heel apart gevoel van binnen, 1976), Zangeres zonder naam (’t was aan de Costa del Sol, 1975), Patricia Paay (Je bent niet hip, 1967) en Karin Kent (Dans je de hele nacht met mij, 1966).

Naast het optreden van de drie “zusjes” samen, waren er ook duetten, zoals dat van Matthias en Nathalie (Wereld zonder jou, 1997, Marco Borsato), en solo’s. Vooral het intimistische solonummer van Tine beklijfde (Telkens weer, 1975, Willeke Alberti). Uiteraard bracht ook Laura Lynn solonummers uit haar repertoire zoals “Eindeloos”, “Je hebt me 1000 maal bedrogen”, “Arriverderci Hans”, en in duet met Matthias zijn “De kusjesdans”.

De zaal deed mee, er werd af en toe meegezongen, in de handen geklapt, ... vooral naar het einde toe groeide de stemming. Een aantal mensen dansten door de gangpaden, op het ritme van de schlagers. Anderen zaten dan weer stilletjes te genieten. Er was geen wild gejuich, maar misschien zat daar de leeftijd wat voor tussen. Maar toch werd er om een bisnummer geroepen, en met "Soldiers of Love" (1987), het nummer waar de show ook mee was begonnen, eindigde het concert, maar niet zonder eerst nog een groet te brengen aan Liliane Saint-Pierre die in het publiek aanwezig was.