Live is Live dag 2 was super en sluit af met de excentrieke Grace Jones

Wanneer we de geluidsperimeter rondom Live is Live op het middaguur binnendringen, weerklonk de ochtendfrisse soundcheck van ‘1989’ van dEUS. Een tipje van de sluier van een ongetwijfeld rijke dEus setlist later die dag. Tom Barman adviseerde trouwens de organisatie en zorgde mee voor een in het oog springende line-up.

Vandaag was het aan The Hickey Underworld om voor een nog vol te lopen weide te spelen, maar de riffs waren er niet minder bloeddorstig om. De zuiderse hitte (4 graden meer dan festivaldag 1) toverde rond de middag onder het publiek de mooiste creatieve tatoeages tevoorschijn. Jonas Govaerts (gitaar) bevestigde de voorbije week op Radio Willy dat er nieuw materiaal in de maak is en dat is maar goed ook.

Whispering Sons liet de new wave van de jaren ’80 terug zegevieren in een 2.0 versie. Wat een geschenk voor de tieners van toen en voor alle nieuwkomers in dat wereldje. De zwarte outfits werden vandaag even achterwege gelaten, maar on stage duisternis alom, aangevuld met de dreigende blikken van frontvrouw Fenne Kuppens. De eerste bastonen trokken zelfs de hongerigen als een magneet vanuit het foodtruckeiland naar het podium aan.

De Nederlands Surinaamse Néomí stelde vorig jaar haar debuut EP ‘Before’ voor en bracht eveneens haar tweede EP ‘After’ mee naar Live is Live. Ze creëerde en vertolkte, in de lijn van haar B-helden: Ben Howard, Bon Iver en Bob Dylan.

Het Schotse Belle & Sebastian zette zijn missie van de jaren ‘90 ook op deze weide voort, melancholische thema’s en lyrics verpakken in vederlichte indierock melodieën. Hun set was eerder voorzichtig braafjes maar werkte aanstekelijk.

Om 17u40 bereikte de dagtemperatuur zijn maximum en “Mijn moeder maakt zich zorgen of jullie je wel goed hydrateren!?”, aldus presentator Bent Van Looy.

Hydrogen Sea is het duo Birsen Uçar en Pieterjan Seaux. Een set van fluweelzachte songs met piano en de dromerige stem van Birsen. Geen songs over ‘love or not to love’ maar wel over een ondergrondse schimmeldradennetwerk. (mycelia)

Suede was de band die toch iedereen aan het werk wil zien!? Na ‘Toybay’ met zijn bombastische wijdse stadionrockallures, ‘Animal Nitrate’ als favoriet, waarin iedereen nog gewillig de ‘oh oh’s’ meezong. Leadzanger Brett Anderson werd even een deel van het publiek, toen hij als een Mozes doorheen de menigte wandelde en gretig omhelsd werd tijdens ‘Drowners’. De reikwijdte van zijn wandeling was helaas beperkt wegens de korte microfoondraad. Het beviel hem en later maakte hij nog een tweede uitstapje tussen de mensen met alleen maar happy faces.

Tom Van Laere (Admiral Freebee) zocht op zijn 7e studio-album The Gardener naar een nieuwe sound met uitgebreide toetsenpartijen en diepe bassen. Maar den admiraal bleef ook den admiraal met zijn iconische rock ’n roll songs op Live is Live, bijgestaan door matroos Senne Guns.

Indien dEUS een derby zou gespeeld hebben op Live is Live, dan waren ze de beste band (ploeg) van ’t stad afgelopen zondag. Met hun nieuwe recente plaat ‘How to replace it’ doen ze live ongefilterd gewoon weer lekker hun eigen ding. Het is net allemaal iets specialer als dEus in Antwerpen speelt en bij ‘1989’ kreeg het publiek nog een visuele bonus met de zonsondergang. “Daar gaat onze lichtshow!” , grapte Barman.

Een straffe set was het met paradepaardjes ‘Instant Street’ en ‘The Architect’. Instant genieten! De festivalganger kon na de show nog rekenen op een bonus, de première van de videoclip ‘How to replace it’, dewelke onthaald werd met applaus. “Dan kunnen jullie zien waar we zoveel tijd en energie ingestoken hebben de laatste maanden”, aldus Barman, die in de clip vermomd is in een ridderlijk kreeftenomhulsel.

Grace Jones kwam zoals verwacht te laat op de afspraak, de wispelturige tante speelt immers graag spelletjes. Voor de show begon, hoorde je al enkele dierlijke Jones kreten vanuit het duister. Na het uitroepen van ‘Anvers Anvers’ raasde ze al een zotte wervelwind over de stage met heel wat onverwachte wendingen. Inmiddels 75 en rebelser dan ooit. In een jonger leven was Grace model en studeerde ze theater en die achtergronden komen haar duidelijk nog goed van pas op het podium. Aan de turnbrug deed ze half gelukte kunstjes, waarna een onhandige landing volgde en wat attributen die tegen de vlakte gingen. Het publiek was vervolgens getuige van haar lenigheid met exclusief een kont –en lange benen zicht.

Een combinatie van haar evergreens (‘Slave To The Rythm’,’Pull Up tot he Bumper’,’Love Is The Drug’), haar gevaarlijke starre warrige blik en wat schofferen, bleek nog altijd voor haar de gouden formule. Voor de iets oudere concertganger was het nieuwsgierig uitkijken naar het hitmonster van de jaren ‘70-‘80, de jongeren vroegen zich af van welke planeet dit allemaal kwam. Bent Van Looy moest de act niet meer aankondigen, maar keek geamuseerd toe vanuit the crowd.

Live is Live mag zich stilaan festivalallures gaan aanmeten met deze succeseditie met 30 000 bezoekers!

Het geeft de festivalfakkel nu donderdag door aan Rock Werchter en heeft alle troeven in de hand om volgend jaar weer een topaffiche aan te kunnen bieden. Of zoals het Tom Barman zo mooi zei: “Blijf allemaal massaal komen, zodat we hier ook een festival hebben!” Doen!

Afspraak in 2024 op 28 en 29 juni!

https://liveislive.be/