Nieuwe Compilatie ‘Boccaccio Life 1987-1993’ op Music Man Records

Het Belgische label Music Man Records presenteert Boccaccio Life 1987-1993, een nieuwe compilatie die de erfenis van de iconische Belgische club Boccaccio eert.

Vanuit het afgelegen Destelbergen heeft Boccaccio een legendarische status verworven, vergelijkbaar met clubs als Paradise Garage in New York en The Haçienda in Manchester. De ongehoorde mix van opkomende elektronische genres zoals New Beat, Acid, House en Techno was zijn tijd ver vooruit en trok muziekliefhebbers en clubgangers uit heel België en Europa aan.

Boccaccio Life 1987-1993 is zorgvuldig samengesteld door resident DJ Olivier Pieters en vaste clubganger Stefaan Vandenberghe. De compilatie is het ultieme eerbetoon aan een club die meer was dan alleen een uitgaansplek. Voor zij die erbij waren, was het een community — een manier van leven: Boccaccio Life.

"Zondagen in Boccaccio waren ongeëvenaard — je hoorde er muziek die je nergens anders kon vinden." — Olivier Pieters (Resident DJ & samensteller)

De compilatie is nu beschikbaar voor pre-order. De digitale en fysieke release staat gepland op 25 april en zal verkrijgbaar zijn als een 4CD-set en een genummerde vinylbox met luxe afwerking. Deze exclusieve box bevat 10 platen in individueel bedrukte hoezen, een boekje over de geschiedenis van de club en exclusieve stickers.

OVER DE CLUB

De piekjaren van de jaren tachtig – alles is mogelijk. Welkom in Boccaccio, de eerste mega-discotheek in Vlaanderen. Verborgen nabij de Solariumdreef, tussen idyllische visvijvers en een snelweg die de club verbond met de rest van de wereld, had het de allure van een Las Vegas aan het Damvallei-meer – een plek van overdaad en ambitie.

Buiten gloeiden de neonlichten in rood en blauw en een buitenaardse aura over de parkeerplaats wierpen. Binnen creëerden marmeren vloeren en trappen, weelderige tapijten, gestoffeerde stoelen en spiegelende plafonds een spiegelpaleis, waar flitsende lichten en eindeloze reflecties naadloos samenvloeiden met het ritme van de nacht.

Obers in strakke uniformen serveerden glazen drankjes op de dansvloer, terwijl gouden, zilveren en koperen details fel schitterden naast watervallen die leken te stromen als vloeibaar licht.

In deze decadentie, door de rookpluimen, de hightech multicolor lasers en de pulserende beats, stapte je niet zomaar een club binnen – je betrad een andere wereld.

Boccaccio was een van de eerste clubs die investeerde in een multicolor lasersysteem, een gedurfde en kostbare innovatie die door de duisternis sneed en de futuristische sfeer versterkte. De luidsprekers, zorgvuldig afgesteld, brachten een geluid dat ongekend was – krachtig, meeslepend en vooruitstrevend.

De DJ, achter een enorme, tien meter brede booth, had direct contact met de lichtjockey, die precies wist welk nummer er zou volgen. De combinatie van nieuwe elektronische geluiden, betoverende visuals en de extatische rush van de eerste ecstasy-pillen lieten dansers met open mond achter.

Elke zondag maakten clubbers uit heel België de pelgrimstocht naar Destelbergen. De nacht begon rustig, met resident DJ Olivier Pieters die de sfeer zette om het publiek langzaam in een hypnotische trance te brengen. Koppig en onvermoeibaar keek Pieters altijd vooruit – hij volgde geen trends, hij zette ze, terwijl andere muziekliefhebbers nauwlettend volgden om te ontdekken welke nummers hij draaide. Naarmate de nacht vorderde, nam Eric 'Powa B' Beysens het over – zijn set was donkerder, dieper en intenser.

OVER DE COMPILATIE

Deze compilatie is een eerbetoon aan een innovatieve periode in elektronische muziek en eert de rauwe, futuristische geluiden van de vroege House en Techno. Het werpt een licht op een andere kant van Boccaccio, waar veel meer te horen viel dan New Beat alleen. Een zorgvuldig samengestelde selectie van 40 tracks die zowel degenen die erbij waren aanspreekt, met vertrouwde klassiekers, als een nieuwe generatie.

Met nummers van Blake Baxter, Virgo, Frankie Knuckles, Tyree en A Guy Called Gerald, is de onmiskenbare invloed van zwarte Amerikaanse pioniers duidelijk – de grondleggers van de eerste analoge house- en techno-geluiden. Aan de andere kant brengen Britse geluidinnovators zoals The Orb en LFO zowel scherpe texturen als ruwe breakbeats in de mix.

Clubklassiekers zijn onder andere dromerige excursies van Roger Sanchez onder zijn Egotrip-alias, de basement house van Circus Bells door Robert Armani op Dance Mania, een opbeurende versie van een hip-house track van The D.O.C.(Portrait of A Masterpiece in de CJ Ed-Did-It Mix), een tijdloze remix van de UK-formatie Age of Chance uit 1994, en een alternatieve versie van The Tapedoor vaste Boccaccio-waarde en Belgische producer Frank De Wulf, afkomstig van zijn B-Sides project.

Hoewel het niet altijd de meest voor de hand liggende hits zijn, hebben deze tracks de tand des tijds gracieus doorstaan en waren ze toen exclusief te horen op de zondagen in Boccaccio.