December Dance 26: Belgische premières en wereldcreaties aan zet in Brugge

Van 2 tot en met 13 december 2026 ontpopt Brugge zich voor de negentiende maal tot het epicentrum van de dans. Dans in Brugge-partners CC Brugge, Concertgebouw Brugge en Kunstencentrum KAAP presenteren dertien producties op zes verschillende locaties met onder meer vier wereldcreaties, drie Belgische premières, en zes coproducties. Naast het werk van grote internationale namen (Cullberg / Faye Driscoll, Trajal Harrell, Moritz Ostruschnjak en Jefta van Dinther), verwelkomt het festival vier wereldcreaties van Belgisch talent (Alexander Vantournhout, Ula Sickle, Michiel Vandevelde en Misha Demoustier). Daarnaast presenteert December Dance de tweede editie van het internationale bezoekersprogramma On movement and matter, een tweedaags dansplatform voor curatoren en programmatoren in samenwerking met Kunstenpunt. Het Visiting Artist Programme – een coalitie van Europese dansfestivals – haalt bovendien een aantal Europese dansmakers op uitwisseling naar Brugge.

Vier wereldcreaties

Nieuw werk krijgt ook dit jaar een prominente plaats binnen December Dance. Maar liefst vier voorstellingen gaan tijdens het festival in wereldpremière, verspreid over vier locaties in Brugge.

De West-Vlaamse choreograaf Alexander Vantournhout opent het festival in de Concertzaal met Nimble, zijn grootste creatie tot nu toe. Negen dansers zoeken daarin voortdurend het spanningsveld op tussen individu en groep, tussen eenheid en verstoring. In de Stadsschouwburg presenteert oud-Dans in Brugge-Maker Michiel Vandevelde met Petrushka, against the image een radicale bewerking van Stravinsky's klassieker. Na Le sacre du printemps, dat tijdens December Dance 2023 te zien was, richt hij zijn blik opnieuw op het werk van de componist, dit keer geïnspireerd op TikTok-dansjes en gegenereerd door artificiële intelligentie. Met Clay Bodies brengt Ula Sickle dans, muziek en klei-objecten samen in een voorstelling geïnspireerd door Griekse mythes. Misha Demoustier stelt met As we are passing zijn eerste solovoorstelling voor, ontstaan vanuit zijn fascinatie voor de stille poëzie van toevallige ontmoetingen in de publieke ruimte. Ook jong publiek krijgt een primeur voorgeschoteld met de avant-première van Re:Beat, waarin Karolien Verlinden ritme, dans en muziek samenbrengt in een energieke familievoorstelling.

"Sinds vorige editie focussen we ook meer op wereldcreaties van Belgische makers. De openingsvoorstelling van deze negentiende editie met een wereldpremière van Alexander Vantournhout in de Concertzaal is een mooi voorbeeld van hoe makers kunnen doorgroeien van de ene zaal naar de andere. Na bijna al het werk van Alexander getoond te hebben in CC Brugge, creëert hij nu voor het eerst voor de grote zaal van het Concertgebouw."

— Sigrid Janssens, artistiek coördinator December Dance & Dans in Brugge

Op zoek naar collectieve verbinding

Verschillende makers onderzoeken de nood aan connectie en de relatie tussen individu en collectief. In Mercury Rising vertrekt Jefta van Dinther vanuit verschillende gebarentalen. De voorstelling richt zich zowel tot de dovengemeenschap als tot een horend publiek en gaat over de zoektocht naar verbinding, ondanks de onmogelijkheid om elkaar volledig te begrijpen. Het Zweedse Cullberg nodigt sinds een aantal jaren een reeks beloftevolle vrouwelijke choreografen uit om met het zestienkoppige gezelschap aan de slag te gaan. Nu is het de beurt aan de Amerikaanse Faye Driscoll. In haar creatie flesh chariot, chariot of flesh vloeien zestien dansers voortdurend in elkaar over. Vanuit de vraag hoe we ervaringen opnieuw lichamelijk kunnen voelen, creëert ze een voorstelling over diepe verbondenheid in een wereld gedomineerd door schermen en isolatie. Chapters of Celebration van Benjamin Abel Meirhaeghe & Wouter Deltour buigt zich dan weer over de vraag waarom mensen al eeuwenlang samenkomen om te vieren. Barok, ballroom, jazz en rave vloeien samen in een uitbundige ode aan het feestende lichaam.

Dans op de tribune

Voetbal en dans lijken op het eerste gezicht ver uit elkaar te liggen. Het ene associëren we met competitie en stadioncultuur, het andere met kunst en expressie. Toch hebben ze meer gemeen dan het lijkt. In All Day I Dream About Soccer (ADIDAS) vertrekt Ahilan Ratnamohan vanuit zijn fascinatie voor voetbaloutfits. Aan de hand van persoonlijke herinneringen en verhalen onderzoekt hij hoe mode, identiteit, mannelijkheid en queerness met elkaar verweven raken. Moritz Ostruschnjak richt in NON ULTRAS zijn blik op de wereld van voetbalsupporters. Stadiongezangen, videobeelden, spandoeken en groepsgedrag vormen het vertrekpunt voor een energieke voorstelling over de aantrekkingskracht van de massa. Tegelijk houdt hij een spiegel voor aan een samenleving waarin de macht van beelden, idolen en groepsvorming een steeds grotere rol spelen.

Voorbij het hier en nu

Sommige makers verlaten de alledaagse werkelijkheid en openen de deur naar andere werelden. Soms lijken ze ver weg, dan weer verrassend dichtbij. In Feral Reverie creëert Parvin Saljoughi een post-apocalyptisch universum waarin digitale avatars en fysieke lichamen naast elkaar bestaan. Trajal Harrell laat zich in Late to the Party inspireren door de nalatenschap van Nina Simone en toont hoe herinneringen, muziek en ontmoetingen een leven blijvend kunnen beïnvloeden. Bryana Fritz en Thibault Lac kiezen in Lick-Horn voor de kracht van verbeelding. Geïnspireerd door de middeleeuwse tapijtenreeks De Dame en de Eenhoorn nemen ze het publiek mee naar een sprookjesachtige wereld waarin verlangen, verleiding en mysterie samenkomen en fantasie en werkelijkheid voortdurend in elkaar overlopen.

Voor meer info en het volledige programma: decemberdance.be