Rock Am Ring: Kleppers zetten de Utopia stage in lichterlaaie!

Max Grimm speelde als eerste band op de Orbit stage en zette zo het begin van de tweede dag van Rock Am Ring in. Hij warmde het publiek helemaal op met zijn energieke setlist! 

LETLIVE.

Terwijl Paleface Swiss op de Mandora Stage en Ecca Vandal op de Utopia Stage het beste van zichzelf brachten, was het ook tijd voor de Amerikaanse posthardcoreband Letlive. om de energie die Max Grimm vóór hen bracht verder te zetten en dat deden ze ook met verve. Het ging er aan de Orbit Stage stevig aan toe. Verrassend was het contrast tussen de ruwe zangstijl van Jason Aalon Butler en de toch gezapige drumbeat, gebracht door Loniel Robinson. Die combinatie lijkt moeilijk te matchen, maar het maakte het geheel nog wel dansbaar doorheen het hele optreden.

Gewapend met genoeg frisdrank en broodjes trok ik naar de Utopia Stage om daar zo dicht mogelijk bij de barrière kamp te kunnen houden om 's avonds het onwaarschijnlijke optreden van Volbeat te kunnen aanschouwen.

THE PRETTY RECKLESS

The Pretty Reckless bracht een elftal gevarieerde nummers, met enkele knappe gitaarsolo's. Zangeres Taylor Momsen zong met veel passie en energie en het was letterlijk kotje vol voor de Utopia stage. De fans stonden daar opeengepakt als haringen in een ton.

De band blies hun setlist energie in door hun nummers mooi op te bouwen om naar de refreinen toe telkens weer te kunnen losbarsten. De band wist aan te kondigen dat hun nieuw album Dear God vanaf 26 juni te vinden is in de winkels en brachten vervolgens een nieuwe single “Witches Burn” die gemaakt was ‘for the ladies at Rock Am Ring’. Ze speelden uiteraard met één van hun bekendste nummers zoals “Make Me Wanna Die”. Ook hun nieuwe single “When I Wake Up” was een absolute klepper live! Taylor Momsen gebruikte de loper voor het podium naar hartenlust. Ze huppelde vrolijk rond op het podium en maakte meermaals contact met haar fans op de eerste rij. Ze had weinig nodig om het publiek aan het zwaaien of het klappen te brengen.

TOM MORELLO

De activistische gitarist van Rage Against The Machine bracht met zijn band een stevig stukje rapmetal. Als zanger/gitarist leidde hij dit kwartet van muzikanten en zorgde voor een waanzinnig energiek optreden waarbij stilstaan echt geen optie was. Het was dansbaar, het was meezingbaar, het was melodieus, alle elementen om even alles te vergeten en gewoon te genieten van het moment. Hij wist uiteraard te imponeren met zijn vele gitaarsolo’s, maar hij toonde ook hoe hij speciale gitaareffectjes in zijn muziek implementeerde.

Één van de stevigere nummers die me duidelijk in mijn element bracht, was hun nieuwe single “Adjourn It”. Ook “Let’s Get The Party Started”, een nummer oorspronkelijk met Bring Me The Horizon, gonzde lang na. Morello bracht met zijn band ook enkele liedjes van Rage Against The Machine en die waren “Testify / Take The Power Back / Freedom” en het alom bekende “Killing In The Name”. Tijdens dit laatste nummer zag je op de schermen dat her en der moshpits ontstonden en ook meer dan eens kwam er een crowdsurfer boven ons hoofd terecht. Ze speelden verder nog enkele covers, o.a. “The Ghost of Tom Joad” van Bruce Springsteen, maar ook bracht hij eerbetoon aan Chris Cornell met “Like A Stone”, een nummer van Audioslave. Afsluiten deed Tom Morello met het meeslepend nummer “Power To The People”, een cover van een nummer van John Lennon.

THREE DAYS GRACE

Three Days Grace uit Canada was één bom energie en dat konden ze ook duidelijk brengen op de Utopia Stage. Met hun vijven veroverden ze het podium. Ze brachten maar liefst 17 nummers en al ben ik geen fervente luisteraar van Three Days Grace, ik betrapte me erop dat ik heel veel van hun nummers meezong. Hit singles zoals “So Called Life”, hun debuutsingle “I Hate Everything About You” en “The Good Life” waren uiteraard aanwezig op de setlist. Hun ballade “Never Too Late” bracht bij even de rust , maar meezingen deed iedereen. Ook hun razend populaire nummers “Just Like You” en “Pain” konden niet ontbreken.

Met hun tweeën verzorgden ze de zang, dat waren uiteraard Adam Gontier en Matt Walst. Gontier haalde aan dat hij zo trots is op de band omdat ze de draad verder oppikten nadat hij in 2013 uit de band stapte omwille van mentale en fysieke burn-out. Vanaf 2013 was Walst als leadzanger aan het werk, maar in 2024 vond Gontier terug de moed om verder te gaan met Three Days Grace en konden ze overeenkomen om de songteksten onder twee zangers te verdelen en dat werkt echt verdraaid goed live!

Het publiek kon de setlist van Three Days Grace echt goed smaken en meer dan eens zagen we dezelfde crowdsurfers boven onze hoofden passeren. Ook één van de medewerkers die rondliep met pretzels kon zich niet bedwingen en werd met pretzels en al naar de voorkant gedragen door de vele fans. De band sloot uiteindelijk hun optreden af met het feestnummer “Riot” en dat zorgde voor heel wat beweging!

ELECTRIC CALLBOY

Wie “Electric Callboy” zegt, zegt “Duits” en Duitse bands in Duitsland… Dat zorgt wel voor ambiance.  De electronicore-band is razend populair in Duitsland en dat was duidelijk te merken aan de menigte fans. Velen stonden al te duwen en te trekken voor een plekje op de eerste rij. Er werd zoveel geduwd en getrokken dat je aan het einde van het optreden bijna 2 meter verder arriveerde dan waar je oorspronkelijk stond.

De Duitsers brengen in augustus hun nieuw album Tanzneid uit en dat album promootten ze dus al wat op Rock Am Ring. De twee zangers Nico Sallach en Kevin Ratajczak zorgden voor de nodige animo op het podium en brachten het beste van zichzelf! Ik verstond maar de helft van wat ze zongen, maar dat was ook niet nodig. Muziek is een universele taal en dat kon Electric Callboy met verve brengen! Er was af en toe wel wat “banter” tussen de twee zangers, maar dat kon het publiek wel smaken. Absolute hoogtepunten van het optreden waren “Hypa Hypa”, “Elevator Operator”, “RATATATA” en “Spaceman”.

Mij hebben ze zeker overtuigd om één van hun volgende optredens bij te wonen, maar misschien is de eerste rij geen goed idee.

VOLBEAT

De Denen van Volbeat kregen de eer om op zaterdag de Utopia Stage af te sluiten en dat deden ze met een stevige setlist van maar liefst 20 nummers!

Michael Poulsen en co hadden er zin in en staken meteen van wal met het stevige nummer “The Mirror and the Ripper”. Ook “Fallen” werd gespeeld, als eerbetoon aan allen die overleden zijn en die we tot op vandaag nog steeds missen. Publieksfavoriet was het inzetten van “Ring of Fire”, een cover van Merle Kilgore, maar die bekendheid kreeg door Johnny Cash. Ze hadden even wat pech door een regenbui en moesten zich noodgedwongen terugtrekken naar de achterkant van het hoofdpodium en de lange loper werd voor geruime tijd niet gebruikt.

Één van hun nieuwere en even krachtige nummers op de setlist was “By A Monster’s Hand”. Volbeat is ook graag wat nostalgisch en bracht onder andere “Dead But Rising”, “Heaven Nor Hell”, “Shotgun Blues” en “Die To Live”. Het was een energiek schouwspel van begin tot einde en kersverse leadgitarist Flemming Lund bracht meer dan één prachtige solo! Afsluiten deden ze met de absolute meezinger “Still Counting” en daarna een mix van “A Warrior’s Call” en “Pool of Booze, Booze, Booza”. Volbeat was absoluut het hoofdpodium waardig!

Tekst: Bram Van Waetermeulen