© Luc Klinckaert
Rock Zottegem gaat uit zijn dak op Goldband
Het waren zwoele temperaturen om af te zakken naar de Bevegemse Vijvers.
De 28ste editie ondertussen van het festival. Een jaarlijks festival waar ik steeds persoonlijk naar uitkijk. Een steeds diverse line-up, met een mix van binnen- en buitenlandse artiesten, maar ook voor de sfeer en gezelligheid die op deze weide heerst. Vrijdag was een vliegende start met een SOLD-OUT melding, 12.500 personen is het maximum aantal personen dat ze aankunnen.
JACK VAMP & THE CASTLE OF CREEP
De winnaars van de Nieuwe Lichting van Studio Brussel, mochten de spits afbijten van Rock Zottegem 2023. Om 17.30 precies gingen ze van start voor een honderdtal mensen die présent tekenden. De brandende zon had waarschijnlijk te maken met het feit dat het publiek beperkt bleef tijdens deze act. Maar het aanwezige publiek gaf steeds blijk van appreciatie met een stevig applaus na elk nummer. Als Arthur Boussiron met zijn vrienden op een podium kruipt, wordt hij Jack Vamp, een ietwat excentriek figuur dat gebeten is door zijn gitaar. De set werd afgesloten met ‘Jack’s Tendency’ waar het refrein zich zonder problemen in je in de oren blijft hangen.
WOLFMOTHER
In 2005 schudde de Australische band Wolfmother de muziekwereld wakker met een gelijknamig debuutalbum. De single ‘Woman’ werd beloond met een Grammy for ‘Best Hard Rock Performance’. Aangevoerd door de charismatische frontman Andrew Stockdale serveert Wolfmother een stevige portie sixties en seventies georiënteerde rock, geinspireerd op bands als Black Sabbath, Pink Floyd, Led Zeppelin en Deep Purple. Wolfmother maakte het meeste indruk voor mij met hun cover van Led Zeppelin ‘Rock and Roll’. Ook de eerste crowd surfer van vandaag raakte tot bij de security. De tent raakte al goed gevuld met heel wat festivalgangers die voor de nodige sfeer zorgden. Een heel fijne band om mee kennis te maken.
CHIBI ICHIGO
Nieuw dit jaar op de weide waren de live acts bij de DJ-Stage. Rock Zottegem wil op deze manier meer jongeren naar het festival lokken. Met als resultaat een extra groot podium, net na de ingang, en goedkopere tickets voor jongeren. Reden te meer om dit even te gaan opzoeken. De Limburgse Chibi Ichigo of in het echt Sabina Nurijeva mocht de spits afbijten van deze live-act. En eerlijk gezegd, blij dat ik dit niet gemist heb. Wat een live performance was me dat. Samen met Umi de beatmaker en 2 sensuele dansers was dit een schot in de roos.
SOULFLY
Toen was het tijd voor het hardere werk in de tent. SOULFY deed zijn intrede op een ongelooflijke manier. Max Cavalera van destijds Sepultura zette de tent letterlijk in vuur in vlam. Het was ook heel duidelijk dat SOULFLY zijn trouwe fans had meegebracht die vooraan genoten van deze aastekelijke mix van groovy trash. Het werd ook duidelijk dat bij de band veel draait om Max zijn gezin, de enorme fierheid om zijn zoon Zyon die het drumwerk voor zich neemt en ook zijn andere zoon die even de groep vocaal kwam versterken. Maar naast die harde noten was het soms ook tijd voor een zachter moment. Zo vroeg Max om alle GSM lichtjes aan te steken voor een cover van Bob Marley ‘Get Up Stand Up. Soulfly zorgde ook voor de eerste echte moshpit van de avond, en geloof me: het waren redelijke stevige moshpits. Het voetballied ‘Olé olé olé’ werd omgevormd tot ‘olé olé olé Soulfly...’ Soulfly heeft duidelijk de grond doen daveren van Rock Zottegem.
NOORDKAAP
De zon was ondertussen ondergegaan maar Noordkaap startte in een hittegolf die aanwezig was in een overvolle tent. Stijn Meuris het publiek al een eerste keer toesprak. ‘Zal ik nu al even zeggen dat jullie een enorm fijn publiek zijn? Maar ook het feit dat het heel warm was in de tent bleef niet lang uit. Het was niet een explosieve start van Noordkaap. Nummers als “Panamarenko” en “Verloren dag” werd het publiek nog niet heel enthousiast. Maar toen Stijn Meuris aankondigde dat ze meer hits hadden dan Goldband kwam de ene hit na de andere en dat viel duidelijk in de smaak van alle festivalgangers. “Satelliet Suzy” was de aansteker. Met de aankondiging dat Will Tura in the house was, kwam ‘Arme Joe’ aan bod dat luidkeels werd meegezongen. ‘Het wordt beter dan Goldband’, zo Stijn Meuris nog eens. Met ‘Wat is Kunst’ , ‘Druk in Leuven’ en ‘Een heel klein beetje oorlog’ was de tent nu volledig mee in het verhaal. Een prachtige set van eigen bodem. Ja straks komt Goldband, vertelde Stijn Meuris net voor de bis nummers. Zou hij misschien een klein beetje jaloers geweest zijn over het feit dat Noordkaap niet de headliner was van deze eerste dag? ‘Van God los’ was het eerste bosnummer. Maar met “Ik hou van u” sloot Noordkaap met een knaller af, en ik gaf mijn vrouw een kus!
GOLDBAND
Van het Cactusfestival in Brugge naar de festivalweide in Zottegem. Opnieuw een wissel van publiek en dat is net het mooie aan Rock Zottegem. Na elk optreden stroomt het publiek naar buiten om de nodige dorsten te lessen en vloeit er gelijkmatig nieuw publiek in de tent die vooraan wil staan bij haar/zijn favoriete band. Met veel witte rook en elektronische beats werd het publiek ongeduldig maar beloond met een lekkere versie van ‘Ik zie je’. Eén voor één kwamen ze tevoorschijn uit de witte rook. De karakteristiek Haagse popgroep bestaande uit Milo Driessen, Karl Gerlach en De Het Boaz hadden duidelijk zin in een tweede feestje vanavond. Dat de Nederlandse groep enorm populair is was snel duidelijk in de tent. Van voor tot achteraan de tent had iedereen wel zin in een feestje. Met de ene hit na de andere zoals ‘Rommel’, ‘Ik maak alles kapot’, ‘Ja Ja Nee Nee’, ‘De Langste nacht’ en ‘Ik haat je’ één van mijn persoonlijke favorieten. De avond kon alvast niet stuk voor 2 kinderen die al opgemerkt waren met hun stuk karton met het opschrift: “Verslaafd aan Goldband STAN 9 jaar”. Ze mochten mee het podium op voor ‘Noodgeval’! Goldband schonk deze kinderen een onvergetelijk moment gegrift in hun geheugen. Maar het bleef niet bij de twee kinderen, Goldband leden gingen kennis maken met het publiek en nodigden nog volk uit op het podium bij ‘Dit is voor jou’ en ‘Iedereen gaat dood’. Bij ‘Mijn Stad’ kwamen er nog 4 vaandeldragers bij. Ook tijdens dit optreden werden alle GSM lichtjes aangezet bij ‘Witte was’, een heel fijn moment. Als laatste nummer vraagt Karl Gerlach aan alle mensen om in elkaars nek te gaan zitten. Na het uitzoeken van een stevige knaap gaf Karel Gerlach het voorbeeld hoe het moest. En zo werd ‘PSYCHO’ ingezet... hoewel plots het systeem uitvalt en er moet geïmproviseerd worden... Geen noodgeval want een fantastische accapela versie van ‘Daar gaat ze’ werd luidkeels door iedereen meegezongen. Uiteindelijk kon PSYCHO dan toch opgestart worden en kon dit feestje op een psyche manier afgesloten worden.