Spanje lag even in Antwerpen. Luz Casal, “una gran dama” in De Roma .

Spanje lag gisteren even in De Roma in Antwerpen.  Snikhete temperaturen, buiten, maar ook binnen,  waaiers (of flapperende boekjes en blaadjes), en de Spaanse en Latijns-Amerikaanse gemeenschap present voor Luz Casal, “una gran dama”. Een eervolle titel, meer dan toepasselijk voor deze gerespecteerde, invloedrijke Spaanse zangeres met een lange staat van dienst en zowel binnen de Spaanstalige muziekwereld als internationaal erkend.

Een eenvoudige podiumopbouw met  5 muzikanten (3 gitaristen, een drummer en een mago op piano-keyboard-accordeon), en – centraal - Luz, die krachtig, mooi en intens haar songs, verhalend brengt;  een zangeres met een grandeur, elegantie, gratie en eenvoud …  

Luz Casal maakte een keuze uit verschillende albums;  ze kan dan ook kiezen, met 17 albums op haar palmares, al kwamen de songs deze avond vooral  uit de albums “La Pasión” (2009) en “Me voy a permitir” (haar laatste CD, 2025).  En, uiteraard, uit “A Contraluz” (1991) waarmee ze internationaal doorbrak, gekoppeld aan de soundtrack van Tacones Lejanos van Pedro Almodóvar.

Af en toe wat bindteksten, uiteraard in het Spaans, soms in het (eerder wat aandoenlijk) Frans,  het “dank u” dat een applausje teweegbrent, de kleine gestes,  een zelfzeker handgebaar waarmee ze iets – onzichtbaars- van haar schouders wegveegt na “No me importa nada”,  haar gratieuse dansbewegingen, handgeklap (met soms een hint naar flamenco), een steunbetuiging voor de slachtoffers in Venezuela, en uiteraard frequente spontane interactie met het publiek.

Na een kort muzikaal intermezzo, dat haar de tijd gaf even een zwarte avondjurk aan te trekken, gaat het helemaal crescendo. Het kon al niet meer stuk, en nu gaat ze er helemaal voor.

Het publiek hangt aan haar lippen, ze heeft volledig de zaal in haar ban,  maar memorabel is het langdurig aanhoudende unisono van het publiek bij 'Un nuevo día brillará' : een echt hoogtepunt!

Quiero ver el rojo del amanecer
Un nuevo día brillará
Se llevará la soledad
Quiero ser el rojo del amanecer
El sol de nuevo brillará
Se llevará la soledad

Het stopte gewoon niet, het ging maar door en door  …  Puur genot!

Vanuit de zaal werden verschillende steden en regio’s in Spanje geroepen en zelfs Colombia werd vermeld, toen Luz de zaal vroeg van waar iedereen kwam.  Ze merkte aangenaam verrast in het publiek mensen op met een zelf geknutselde "banner" met letters die “AVILES” vormen,  een verwijzing naar de plek in Asturië waar zij is opgegroeid.  Zowel deze regio als waar ze is geboren, namelijk in Galicia, draagt ze in haar hart,  beiden met een zelfde passie, vertelde ze.    Het nummer “ Negra sombra” dat ze vervolgens bracht, met begeleiding o.a. van accordeon,  refereert naar Galicia en zijn cultuur.

Reden om dit nummer toch even op te googlen :  het is gebaseerd op een gedicht van Rosalía de Castro (1837–1885), een invloedrijke 19e-eeuwse schrijfster en dichteres, een van de belangrijkste grondleggers van de moderne Galicische literatuur, die een sleutelrol in het Rexurdimento, de culturele heropleving van de Galicische taal speelde.   Het gedicht groeide uit tot een officieus volkslied nadat de melodie eraan werd toegevoegd einde 19e eeuw.

Het einde van het concert is voelbaar wanneer Luz Casal “Piensa en mi” aanzet, gevolgd door "Un año de amor" . Reeds na het eerste nummer was er een staande ovatie, en toen nog één.   Het publiek wil haar nog niet laten gaan …

Voor ze haar laatste nummer brengt, stelt ze de topmuzikanten voor.  Uit de solootjes die ze elk spelen is duidelijk dat zij heel wat aankunnen : we horen onder andere verwijzingen naar  “Satisfaction” (Rolling Stones) en “Besame mucho”  in verschillende gitaarsolo’s en  naar “Come together (The Beatles)” tijdens de solo van de piano-keyboards en accordeon-man.  Virtuositeit!

Puur feest, pure vreugde.  En als afsluiter volgt dan nog “Pedazo de cielo” waarin Luz zelfs een staaltje headbanging laat zien.

Canta, si hay un amigo
Que pueda ofrecer un pedazo de cielo

Ondertussen is er weer een staande ovatie, zijn mensen naar voor gekomen om hun idool van nabij te zien … een foto en een autogram …

Terwijl de muzikanten na een laatste slotbuiging stilletjes het podium verlaten, staat Luz nog minutenlang, stil en volledig dubbel gebogen, … ook dit is een beeld dat ik lang zal onthouden! Wat een eenvoud, wat een nederigheid, …  een dankbaarheid voor het publiek.
Ze had het al eerder gezegd die avond, het was voor haar niet enkel een grote eer, maar ook een grote verantwoordelijkheid om voor ons te zingen, om ons een goede avond te bezorgen.   Missie meer dan volbracht!  Zowel zij, als wij zullen haar eerste bezoek aan Antwerpen niet licht vergeten.

 Setlist (nummer+album)

-          Lo eres todo (Como la flor prometida)
-          Volver a comenzar (Que corra el aire)
-          Mar y cielo (La pasión)
-          Cenizas (La pasión)
-          Historia de un amor (La pasión)
-          Lagrima (Me voy a permitir)
-          Bravo (Me voy a permitir) 
-          Entre mis recuerdos (Como la flor prometida)
-          No me importa nada (Luz V)
-          No, no y no (La pasión)

o   Muzikaal intermezzo

-          Un nuevo día brillará (Sencilla alegría)
-          Todo cambia (Me voy a permitir) 
-          Fini la comedie (Luz Casal chante Dalida, A mi manera)
-          18 años (Vida tóxica)
-          Ella /She  (Me voy a permitir) 
-          Negra sombra (Sencilla alegría) 
-          Piensa en mí (A Contraluz)
-          Un año de amor (A Contraluz)

o   Presentación de los músicos.

-          Pedazo de cielo (A Contraluz)