Tinariwen en publiek creëren extatische sfeer in De Casino

Concertzaal De Casino onderscheidt zich door als kleinere concertzaal heel diverse muziekstijlen te programmeren. Zowel jazz, rock, pop, metal, blues, wereldmuziek... passeren de revue. Artistiek leider Piet Breda vindt het belangrijk dat de concertlijst als het ware een shuffle is van alle muziekstijlen van de ruimdenkende muziekliefhebber.

Deze avond kwam met Tinariwen een band op het podium die desert blues brengt. Dit valt te omschrijven als een mengeling van Arabische en Etnische muziek. Tinariwen, wat Woestijnen betekent, werd opgericht begin jaren ’80 tijdens een militair Toeareg trainingskamp. De Malinese leden streden voor de vrijheid van de Berbers (nomadenbevolking in o.a. de Sahara). Hun deels Franse teksten zijn vooral politiek geëngageerd en worden vaak in samenzang gebracht, met een mix van Westerse instrumenten zoals elektrische gitaar, basgitaar en Afrikaanse percussie.

Zeldzame uitbundige sfeer: de lokroep van Tinariwen

Dat deze avond een feest zou worden werd als snel duidelijk toen de band het podium opkwam. Het publiek was duidelijk van heinde en verre afgezakt en reageerde uitgelaten vanaf de eerste noot.

Dit was één van de zeldzame concerten waarbij de hele zaal staat te shaken en dansen van het eerste tot het laatste nummer. Sommigen kozen zelfs een plekje ver weg van het podium om zich toch maar volledig, met armen- en benengezwaai, te kunnen overgeven aan de lokroep van Tinariwen.

De bandleden waren zoals steeds gehuld in traditionele Berberkledij, inclusief tulband. Stonden wij al te zweten in ons t-shirt, dan hadden zij het ongetwijfeld écht warm. Niets daarvan te merken echter aan de geestdrift en de sfeer op het podium.

Vooraan wisselden 3 van de 7 bandleden geregeld van plaats om de leadzang of leadgitaar op zich te nemen, terwijl de anderen ondertussen stonden te dansen en sfeer te maken met handgeklap en samenzang. Vooral de ene frontman die het halve concert aanstekelijk stond te dansen was een lust voor het oog, en bezorgde vele aanwezigen een warm gevoel door zijn warme dynamiek.

Trance in de Sahara

De leadzang wordt vaak versterkt door zowat alle andere bandleden die er samenzang van maken. Ondertussen vullen de twee percussionisten elkaar perfect aan. Samen met de basgitaar nemen de 2 elektrische gitaren het publiek mee in een trance doorheen de Noord-Afrikaanse Saharawoestijn en het Sahelgebied.

De toeschouwers werden betoverd en zowaar extatisch. Spontaan werd er tijdens de nummers meegeklapt op de beat. Aan het einde van elke song weerklonk een werkelijk daverend applaus en een enthousiast gejoel en gefluit. Halfweg de set kwam er zelfs een spontane ovatie aan de band! Die reageerde eerst wat verbaasd op het enkele minuten durende applaus, maar apprecieerde dit gebaar uiteraard heel erg.

Tinariwen creëert met hun muziek en uitstraling een warme, liefdevolle en broeierige ambiance. De gezangen en repetitieve gitaren vormen een spectrum aan klanken waarin we snel opgenomen worden en waarbij we haast niet anders kunnen dan ons volledig overgeven.

De bandleden hebben reeds een 20-tal jaar geleden hun wapens neergelegd om op een andere (betere en mooiere) manier hun politieke meningen te verkondigen. In 2012 wonnen ze zelfs, enigszins onverwacht, een Grammy Award voor Best World Music Album met hun plaat Tassili.

Wat ons betreft volledig terecht, want dit is een band die de moeite is om (live) te ontdekken. We voelden ons vereerd dat we ons vanavond mochten laten meeslepen in het muzikale oergevoel dat Tinariwen ons brengt...