Triggerfinger brengt nieuw album 'Tarmac' uit
Na de twintigjarige jubileumtournee van 2019 zou Triggerfinger twee jaar pauze nemen. Die periode verliep echter anders dan gepland toen de coronapandemie de wereld stillegde. Wat begon als een moment van reflectie en individuele projecten, groeide uit tot een periode waarin de bandleden ook moesten zoeken naar een nieuwe dynamiek.
Toen de concertsector weer op gang kwam, besloot Mr. Paul afscheid te nemen van de band. Voor Triggerfinger betekende dat een ingrijpende verandering. Ruben en Mario besloten echter zonder aarzelen verder te gaan. Met Geoffrey Burton, die al deel uitmaakte van de livebezetting als tweede gitarist, vond de band een nieuwe balans. Het respect en de dankbaarheid voor Mr. Paul blijven daarbij onverminderd groot.
De honger om opnieuw samen muziek te maken en het podium op te zoeken, bleek sterker dan ooit. In september 2025 verscheen 'Stars', de eerste nieuwe single sinds 2017. De daaropvolgende tournee door de Benelux, Frankrijk en Duitsland was nagenoeg overal uitverkocht. Met 'Come Clean' en 'Through The Beam' liet de band vervolgens horen welke muzikale richting ze uitging. Nu is er eindelijk ook een nieuw album: 'Tarmac'.
De opvolger van 'Colossus' (2017) kwam tot stand in Los Angeles, waar Ruben en Mario opnieuw samenwerkten met producer Mitchell Froom. Deze keer werd Froom al vanaf het prille begin betrokken bij het schrijfproces. Zijn aanpak, gebaseerd op intuïtie, eenvoud en experiment, gaf Ruben en Mario nieuwe creatieve vrijheid en zorgde voor een frisse dynamiek binnen de band.
De keyboard- en synthesizerpartijen van Froom kleuren het geluid van 'Tarmac' nadrukkelijk mee. Triggerfinger liet zich uitdagen om nieuwe paden te verkennen, zonder daarbij de kracht en energie van hun rockfundament uit het oog te verliezen.
“De term ‘Tarmac’ refereert natuurlijk in eerste instantie naar landingsbanen, reizen en onderweg zijn, maar hoeft niet altijd letterlijk geïnterpreteerd te worden. Zowel Mario als ik bevinden ons in een periode van verandering. De verhouding tot onze ouders verandert, net als die tot onze kinderen. Die voortdurende transitie vormt de rode draad doorheen dit album.” – Ruben Block
