Within Temptation's Black X-mas zorgt voor de nodige rillingen

Wie afgelopen vrijdag front row plaatsen wou bemachtigen bij het Black X-mas concert van Within Temptation in de 013 moest er als de kippen bij zijn. Al voor de deuren van de zaal open gingen, stond er een massa volk aan te schuiven en was de parking zo goed als volzet. Al snel wordt duidelijk waarom Within Temptation moeiteloos 2 shows uitverkoopt. Wat een show. Op z’n allerminst indrukwekkend te noemen. Van begin tot einde worden concertgangers meegevoerd in het black X-Mas thema. Vlammengooiers buiten verzorgen het nodige entertainment in de wachtrijen. Diverse monsters binnen jagen menig hartslag omhoog. Klokslag kwart voor 9 start de show. En na een korte ‘Bad Santa’ getint filmpje verschijnt de charismatische Sharon den Adel ten tonele voor ‘Black No 1’. Gekleed in een volledig witte outfit met bijpassende kroon. De toon is meteen gezet. Jeronimo’s, oftewel Jeroen van Veen’s, gitaarsolo maakt het eerste nummer af. En al waren muzikanten Jeroen van Veen (bas), Ruud Jolie (gitaar), Martijn Spierenburg (keys), Mike Coolen (drum) en Stefan Helleblad (gitaar) prachtig gemaquilleerd en was hun muziekspel feilloos en enthousiast. Het was feeërieke zangeres Sharon die de show stal deze avond. Met haar ijzersterke stem en charismatische uitstraling windt ze het heel publiek moeiteloos om haar vinger. ‘Show me some love’. En dat is ook exact wat het publiek doet. Handjes gaan klappend in de lucht tijdens het vurige ‘In the Middle of the Night’.

Voor elk nummer wordt een aparte sfeer gecreëerd. Zo lijkt het te stormen tijdens het pittige ‘Stand My Ground’ als regen verschijnt op het scherm en lucht omhoog wordt geblazen. Bij ‘Black Sabbath’ ontstaat er als het ware een duel tussen Sharon en haar demonische man Robert Westerholt, die speciaal voor de gelegenheid nog eens het podium betreedt. De uitschieters van de avond waren het catchy ‘Running Up That Hill’, dat door de panfluit een Keltische feeling krijgt, ‘Poison’, waarbij de illusie wordt gecreëerd van een gigantische slang kruipend langs Sharon, en ‘What Have you Done’, een duet met Mina Caputo, toen nog bekend als Keith Caputo. Maar ook ‘Angels’ en high pitch ‘Ice Queen’ zorgen voor de nodige rillingen. De geprojecteerde angel wings die Sharon als het ware omtoveren tot een echte engel zijn misschien wel wat cliché, maar geven toch een prachtig effect.

De problemen die zich blijkbaar voordeden bij het eerste concert op donderdagavond waren duidelijk verholpen. Nummers volgden elkaar vlot op en de visuele effecten maakten de show compleet. Er moet dan ook ongelooflijk veel tijd en werk zijn gestoken is in het creëren van een dergelijke overweldigende show. Dat maakt het haast spijtig dat het enkel 2 optredens betreft. Een Black X-Mas Tour zou zeker niet verkeerd zijn. Buiten de ‘Bad Santa’ opening waarin een als kerstman verklede clown hevig drinkend in het geld baadt en de afsluiter ‘Gothic Christmas’ met gastzanger zou de show zeker niet misplaatst zijn als een tour daterend van Halloween tot Kerst. Op die manier kunnen nog meer mensen genieten van deze visuele en auditief prachtige show. De verschillende covers die aan bod komen, waaronder nogmaals de magnifieke vertolking van ‘Running Up That Hill’ van Kate Bush en de ludieke cover van ‘Ghostbusters’ met bijhorende monsters op het achter scherm maken de show voor iedereen toegankelijk. Nog even een selfie met het publiek op het einde en de avond is al voorbij. Een prachtige afsluiter van 2016.

Tot volgend jaar!