Yevgueni : Van hierboven tot in Antwerpen

De Belgische muziekgroep Yevgueni bracht in het najaar 2014, vier jaar na hun vorige CD, een nieuw – hun vijfde - album uit. Bijna aan het einde van hun tournee streken ze hiermee neer in de Arenberg.

Waar voor de vorige CD’s vertrokken werd van zo goed als volledig uitgewerkte nummers, aangereikt door Klaas Delrue, werden dit keer songs en muziek samen met de band geschreven. Het album is daardoor veel meer het resultaat van groepswerk en de hele band werd hierbij betrokken. Mogelijk ligt deze nieuwe modus operandi (deels) aan de basis van de evolutie die we kunnen vaststellen, zowel in ritme en in inhoud.

Dit keer is het repertoire van Yevgueni veel minder als kleinkunst, luisterlied, Nederlandstalig chanson te bestempelen. Verschillende nummers zijn eerder “pittig” te noemen, iets stoerder, ruiger. Gezien vele nummers wat up-tempo zijn, lijkt me Nederlandstalige pop-rock een juistere benoeming voor wat zij nu brengen. Uiteraard blijft het rock met inhoud, de songs blijven een verhaal vertellen.

Maar ook inhoudelijk lijkt het wat anders. Waar oudere nummers eerder een herkenbaar verhaal brachten, ze eerder anekdotisch leken, zijn de teksten nu veel vager, vragen een tweede lezing (of beluistering), en zelfs dan ...? De thema’s liggen iets minder voor het rapen in de tekst. De luisteraar mag zelf invullen, interpreteren.

Tijdens het concert hoorden we de nummers van de CD “ Van Hierboven”

• Het is niet veel
• Ogen dicht
• Niet met mij
• Mensen zijn maar mensen
• Zij zingt mijn lied
• Onder helden
• Naar huis
• Uit het niets
• Het is al laat
• Kom met me mee
• Van hierboven
• Vroeger (was het beter)

En af en toe daar tussen door de oude bekende, pareltjes ...

• Als ze lacht
• Pannenkoeken
• Je moet een man zijn
• Nieuwe meisjes
• Was er maar iemand
• Welkenraedt
• Robbie II
• Daar zit je dan (Robbie III)

Na de eerste reeks bisnummers, kwamen ze nog eens terug en dook Yevgueni terug in de tijd, naar hun begin, de Nekkawedstrijd die ze in 2002 wonnen, en naar “Sara”... Arenberg, Antwerpen, zaterdag laatstleden ... Yevgueni; zij hadden er zin in ... en wij hadden er zin in!

Nog even twee tekstfragmentjes uit dit album delen. Hoezeer ze elkaar tegenspreken, toch zijn ze allebei zeer herkenbaar ..

Misschien is het wel altijd zo geweest

Hoe verder je gaat lopen

Hoe meer je vindt wat je het ergste vreest (Zij zingt mijn lied)

Zo ver als we kunnen kijken

Niks van jou en niks van mij

Hoe verder weg van waar we wonen

Des te meer zijn we hier vrij (Van hierboven)