Zap Mama goes Dance Acapella

Het was een tijdje geleden dat ik nog iets van Zap Mama gehoord had, dus nu ze optraden in Sint Niklaas, wou ik er zeker naar toe! Hun laatste album was al van 2009, en ik was hen sindsdien wat uit het oog/oor verloren. Maar er is nu een nieuw album onderweg en tijdens het concert in De Casino in Sint Niklaas konden we opnieuw genieten van deze vrouwenstemmen en hun veelzijdige muziek. Het blijft nog steeds verrassende, sprankelende wereldmuziek van de bovenste plank.

Zap Mama ontstond 25 jaar geleden, rond de zangeres Marie Daulne, en dit muzikaal gezelschap trad soms op als kwintet of als kwartet. Donderdagavond stonden er drie zangeressen en drie muzikanten op het podium; even was er ook een gast muzikante, de bassiste Malou Gallo, “The queen of Afro Groove”, die trouwens ooit een zestal jaar met Zap Mama mee speelde. Marie Daulne maakte van de gelegenheid gebruik om ook het dit jaar verschijnende album van deze top muzikante (feat. Bootsy Collin) aan te kondigen.

Net zoals in de beginperiode, toen ze vooral gekend waren voor het a capella brengen van hun muziek, als later, toen er een streep muziek bij kwam, zapt Zap Mama tussen verschillende culturen (uiteraard met heel wat Afrikaanse invloeden) en muziekstijlen: woorden uit verschillende Afrikaanse talen, die op zich al muzikaal klinken, teksten in het Frans en Engels, polyfonische arrangementen, met invloeden uit R&B, Jazz, hip hop, jazz, funk, beatboxing, ... de muziek komt steeds verrassend uit de hoek. Ook, wanneer in de songs zinfragmenten herkend worden uit gekende nummers, zoals “I see the light is shining, from the west to the East“(I Shall be Released – The Band) in Tula Mama; “You got mud on your face” (We will rock you – Queen); een vleugje reggae (“No man no cry”) of Brel (“Ne me quitte pas). Ook in de nieuwe song Baby, wordt er verwezen naar Be my baby van The Ronettes (1963).

Naast de nieuwe nummers waren er uiteraard verschillende oude nummers, zoals Poetry Man, Rafiki, Bandy Bandy, Brrrlak , Tula Mama, ... En als één van de bisnummers was er de a capella classic Take me Coco, waarbij Marie iedereen (ook de muzikanten) uitnodigde om in the circle of voice deel te nemen.

Ook het publiek werd enkele keren mee opgenomen in deze kring, en uitgenodigd mee te zingen. Vooral bij een van de laatste nummers (Baby) kregen we een prominente rol om als in een koor een van de basis sounds aan te houden. Het was een mooi moment om te zien hoe dit nummer werd opgebouwd (“dance acapella”) en om de zaal als één te voelen vibreren.

Zap Mama is terug te zien in België op het Dranouter Festival op 4 augustus.

Er is ondertussen al een EP van hun nieuwe album ‘Eclectic Breath VL I’ (met : Electric Breath; Getaway; Kaleidoscope; Baby; Show me you)