Rock am Ring dag 1 - De dag dat iedereen uitkeek naar de Foo Fighters

De eerste dag van het prachtige festival Rock am Ring. Het was vandaag toch echt wel aftellen naar het twee uur durende optreden van de Foo Fighters in de late avond, maar natuurlijk was er nog veel meer te beleven dan dat.

Drie dagen feest met een stampvolle line-up. Het festival was opvallend goed georganiseerd! Van het regelen van de persbadges, tot het vinden van de juiste parking en de vlotte weg naar het festivalterrein. Wat voor prachtige locatie is het ook om echt letterlijk te kunnen staan op het racecircuit van Nürburg?!

Ook op het terrein zelf was het zeer aangenaam qua organisatie. Elk veld voor de verschillende podia (Utopia, Mandora en Orbit) is onderverdeeld in vakken om te vermijden dat er te veel mensen op elkaar gedrumd zouden staan. Ook heeft Rock am Ring beslist om weer volledig cashless te werken wat wonderwel blijkt te werken.

De Amerikaanse folk-punkband Flogging Molly opende het festival op de Utopia-stage met hun zalig enthousiasme. De opzwepende muziek zette het podium volledig in de fik, hoewel de zon er ook wel haar steentje aan bijdroeg. Zanger Dave King weet het publiek volledig in te pakken en de viool en accordeon-combinatie zorgen helemaal voor een jolige sfeer. De band droeg ook één van hun nieuwe liedjes “Song of Liberty” op aan de Oekraïense band Jinjer die na hen het podium zou betreden. Onder het brandend zonnetje kreeg Flogging Molly de menigte volk helemaal aan het dansen, opgewarmd voor meer goeie muziek!

Jinjer volgde Flogging Molly op bij de Utopia-stage en ze staken het kot nog meer in brand. Met een goeie setlist kreeg de Oekraïense band hun fans ook zeker aan het bewegen. De metalhorns gingen gretig de lucht in. De band had enkele technische probleempjes, maar zangeres Tatiana Shmailyuk lachte het even snel weg alsof er niets gebeurd was. De band zette vol goesting hun liedje verder en zorgde voor tal van headbangers. Tatiana Shmailyuk was ook overal te vinden op het podium, zowel helemaal links als helemaal rechts! Ze bedankte het laaiend enthousiaste publiek voor “their kindness and support”, gezien de huidige situatie in Oekraïne.

Jason Aalon Butler en zijn kompanen in Fever 333 gaven ook alles van zichzelf! Met uitzondering van Butler is het een volledig nieuwe line-up sinds dit jaar, maar ze wisten het publiek als geen ander te bespelen. Ze lieten het optreden stilletjes aan op gang komen met in het begin vooral lichte kniebuig-nummertjes, maar daarna kwam het zwaar geschut. Butler bracht zelfs even een bezoekje aan de press-area en screamde erop los. De power die deze band op het podium bracht vraagt absoluut naar meer. Dit talent zal zeker nog veel van zich laten horen in de toekomst!

Limp Bizkit, de nu metal / rap rock band uit Florida wou het dak van de Utopia-stage ervan blazen, maar zat ook even met wat technische mankementjes met het geluid. Niettemin speelden ze na enkele minuten stilte gewoon weer verder. Zanger Fred Durst liep er in elk geval vrolijk bij met een gigantische grijze krullenbos. Klassieke nummers zoals “Behind Blue Eyes” en “Take A Look Around” konden uiteraard niet ontbreken. De in 1994 ontstane band was duidelijk gekend bij het publiek dat volop in beweging was en mee scandeerde met de liedjes. Afsluiten deed de band met “Break Stuff”.

Rise Against was van meet af aan van plan om een stevige portie rock ’n roll naar Rock am Ring te brengen en dat deden ze absoluut. De band stond er dan wel statig bij op het podium, dat deerde het publiek helemaal niet en zij maakten dat volledig goed. Op een zeker moment waren er minstens 26 circle pits te zien vanop het dak van de press area en iedereen riep mee met de teksten. Zelfs boven de enthousiaste zang van Tim McIlrath en de stevige drums kon je nog steeds het publiek horen meebrullen met de opzwepende nummers. Toppers van meezingers die uiteraard werden gespeeld waren “Satellite”, “Prayer Of The Refugee” en “Hero Of War”.

Foo Fighters was een prachtige knaller om de eerste dag van Rock am Ring mee af te sluiten. Ze brachten die dag hun gloednieuwe plaat uit en speelden ook al enkele nieuwe nummers, zoals “Rescued”. Ze zorgden voor een prachtige set met een mooi ensemble liedjes. Met uitzondering van zanger/gitarist Dave Grohl stond de band er echter vrij statisch bij. Grohl was volledig op zijn gemak en palmde heel het podium in, desnoods al lopend van de ene naar de andere kant van de Utopia-stage. Tussen de geconcentreerde gezichten door zag je frequent toch een glimlach of betekenisvolle blik tussen de bandleden bij het zien van de duizenden fans. Nieuwe drummer Josh Freeze leverde prachtig werk! Hij heeft dan ook al wel enige ervaring in vorige bands zoals onder andere Guns ’n Roses, A Perfect Circle en Nine Inch Nails.

De Foo Fighters hadden er duidelijk veel zin in. Ze brachten niet zomaar het ene nummertje na het andere. Ze zorgden ook voor tal van momenten waarbij ze een solo-moment hadden en de gitaren en/of drums eens volledig in de schijnwerper konden staan. Dat liet nogmaals blijken hoe getalenteerd deze muzikanten zijn. Ze speelden tal van klassiekers die het publiek helemaal konden inpakken, zoals “Walk”, “These Days”, maar uiteraard ook “Pretender” en “Monkey Wrench”. Dave Grohl kreeg ook nog hulp van zijn dochter Violet waar ze prachtig meezong met het liedje “Shame Shame” dat Foo Fighters opdroegen aan Limp Bizkit die eerder op de Utopia-stage stonden. Ook droegen ze het liedje “Aurora” op aan Taylor Hawkins. Afsluiten doen we met de prachtige meezingers “Best Of You” en “Everlong”.

Bram Van Waetermeulen