Rock am Ring dag 2 - Evanescence & Kings Of Leon spelen Rock Am Ring plat
Een tweede festivaldag gevuld met kleppers van namen uit de metalwereld, verbazingwekkend goeie nieuwe bands en een verrassend favoriet optreden na deze hele gevulde dag op Rock am Ring.
Op zaterdag 3 juni was er een nieuwe dag van Rock am Ring. Een dag met een veelbelovende line-up met verschillende bekende namen op de affiche, zoals Papa Roach, Gojira, Halestorm, Incubus, Kings of Leon en Evanescence. Jack Black is ook van de partij met Tenacious D.
De meest interessante stages zijn op zaterdag de Mandora stage en Orbit stage, de kleinere podia van het festival. Op de Mandora stage opent het Candese Cleopatrick uit Ontario. Als openers van een groot festival kan men al eens verwachten dat er weinig publiek is dat zo vroeg al wil komen opdagen, maar niets is minder waar. Het was echter kotje vol bij Cleopatrick en die toonden hoe ze een festival in gang moeten steken. Zanger/gitarist Luke Gruntz gaf een heel sterke performance op het podium. Ze zijn in Cleopatrick maar met z’n tweetjes, maar pakten het publiek volledig in met hun optreden. De muziek kwam het best tot z’n recht iets verder van het podium, daar ging het publiek ook volledig los op de meeslepende nummers van de Canadezen. Er werd vol enthousiasme gesprongen en meegezongen en uiteraard kon ook een moshpit en circlepit hier en daar niet ontbreken. Het publiek kon het optreden zeker en vast smaken!
Op de Orbit stage was intussen The Raven Age aan hun optreden begonnen en wat een zalig energieke sfeer waaide er meteen onze kant op. De Britse melodic metalband zette een enorm sterk optreden neer. Eén van hun gitaristen, George Harris, is dan ook niemand minder dan de zoon van een iets bekendere “Harris”, namelijk Steve Harris van Iron Maiden. George Harris bracht samen met Tony Maue zingende gitaren en prachtige zuivere gitaarsolo’s op het podium. Zanger Matt James heeft echt een prachtige stem die perfect past bij het genre muziek dat ze brengen. Ze zweepten het publiek helemaal op en kregen iedereen aan het zingen. Ook hier stond echt verrassend veel volk voor het begin van de festivaldag. Het publiek kon er duidelijk geen genoeg van krijgen en er werd met volle kracht mee geheadbangd.
Na The Raven Age was er zowaar een kleine volksverhuis terug naar de Mandora stage om Bury Tomorrow te zien en wat een gelijk had het publiek! De band gaf echt een zwaar feestje op het podium. Het sextet gaf zich helemaal en de dynamiek tijdens het optreden was subliem. De afwisseling met twee zangers was echt top! Het contrast tussen de screams van Daniel Winter-Bates en clean zang, gebracht door Tom Prendergast die ook aan de keyboards z’n werk deed, zorgde voor zoveel diepte in de liedjes en dat kon het publiek zeker appreciëren, zelfs met de screams brulde iedereen uit volle borst mee. Ze gingen dan ook volledig wild op het liedje “Cannibal” en ze waren er ook niet om verlegen om eens te crowdsurfen. De fans van Bury Tomorrow dansten ook hevig in het rond in de circle pit die naar het einde toe ontstond.
Ik stond al vaak met mijn mond vol tanden bij fantastische optredens en Halestorm heeft daar nog eentje aan toegevoegd. Wat – een – zalige band! Lzzy’s broer Arejay Hale ramde haast zijn drumstokken door zijn drumstel. Zijn drumwerk zorgde echt wel voor heel wat ambiance! Hij wist ook een zeer mooi gevarieerde drumsolo neer te zetten tijdens het optreden. De energie en het plezier dat van hem afsprong was onwaarschijnlijk. Uiteraard kregen we ook het verfijnde gitaarwerk te horen. Lzzy kwam daarbij al eens graag samen met haar medegitaristen om in elkaars gezelschap gezellig wat lange riffs te spelen. Prachtig toch om zo’n helder gitaarwerk te horen?!
Het is wel al geweten dat zangeres / gitarist Lzzy Hale goed kan zingen, maar nu zette ze haar keelgat wel héél ver open en zong ze vlekkeloos en met volle kracht al haar nummers. Wat een klok van een stem heeft zij! Ze zette op de Mandora stage echt een knap staaltje stemcontrole neer en zong die lange intense teksten echt vlekkeloos. En niet alleen de band amuseerde zich te pletter, ook het publiek ging volledig uit zijn dak op de aanstekelijke nummers van de band. Niet zo verwonderlijk om in al het enthousiaste geweld ook veel crowdsurfers over het veld te zien gaan. Dit was terugkijkend op die dag toch echt mijn favoriete optreden om mee te maken!
Incubus speelde vervolgens op de Utopia stage. Het was even wennen aan de muziek, het was wat minder hevig dan wat we tot nog toe gewoon waren op het festival. De Amerikaanse rockband speelde bij het begin van hun optreden enkele tragere nummers. Zanger Brandon Boyd leek er veel zin in te hebben, maar klonk niet altijd even toonvast en krachtig. Incubus bracht op dat moment veel liedjes met laag en traag bass-gedreun. Heel veel beweging zat er dus niet echt in bij de band en dat was ook te zien bij het publiek. Het volledige veld stond afgeladen vol tot achterin, maar stond vrij stijfjes te kijken en te luisteren naar Incubus. De band kreeg wel duidelijk bijval met de lyrics, want hun fans zongen met plezier mee.
Naarmate het optreden vorderde vond zanger Brandon Boyd de kracht in zijn stem wel terug. Incubus dreef ook het tempo van hun nummers mooi op en ook het publiek kwam daardoor helemaal in beweging, alsof ze uit een winterslaap ontwaakten. De handen gingen vlotjes de lucht in en circle pits ontstonden spontaan. Naast hun eigen nummers brachten ze ook enkele covers, o.a. “Come Together” van The Beatles. Ook hun hitsong “Wish You Were Here” kon uiteraard niet ontbreken in hun setlist.
Wat moeten de mensen juist weten over Tenacious D? Dat deze muzikanten als de beste weten hoe je plezier met professionaliteit kunt combineren. Hun optreden zat volgestouwd met gekke extra’s, zoals een opblaasbare demon, een robot “The Metal” en vermeend geklungel met pyrotechnics. Het duo Jack Black en Kyle Gass brengen samen met hun band een fantastische sfeer over het veld aan de Utopia stage. Deze muzikanten staan met zoveel plezier op het podium en ze zijn dan wel niet de meest serieuze muzikanten, ze weten verdraaid goeie muziek te brengen! Vaak hoefde Tenacious D maar enkele noten te spelen en de fans joelden luid en zongen alles luidkeels mee voor er nog maar één letter van de tekst werd gezongen door de band. Een mooie extra op het podium was wanneer zangeres Amy Lee van Evanescence de band vervoegde om twee nummers met hen mee te zingen, namelijk “Kyle Quit The Band” en “Lee”. Ook Tenacious D bracht een covertje, al was het maar gedeeltelijk. Zij kozen voor “Wicked Game”. Ze eindigden hun aanstekelijke performance met het nummer “Fuck Her Gently” waar ze ook absoluut konden rekenen op de fans om luidkeels mee te zingen.
Gezien ik de volledige set van Tenacious D bekeek, had ik een half uurtje Papa Roach gemist. Meteen bij het aansluiten van het overvolle veld bij de Mandora stage bleek er een extatische sfeer te hangen! Met twee mannen die stevig de drums konden verzorgen kan dat ook niet anders! Zanger Jacoby Shaddix kreeg zonder veel moeite de handjes in de lucht om omhoog en omlaag te bewegen of van links naar rechts. Het publiek reageerde als één man op de “instructies” die Shaddix hen gaf. Hij begroette het publiek ook op de eerste rij en zong bijna een volledig nummer op de trapjes van de barrière om zo dicht mogelijk bij de fans te kunnen zingen. Het was dan ook al hun zevende optreden op het festival Rock am Ring liet hij het publiek weten.
Menig crowdsurfer passeerde ook de voorkant van het podium. Het was er plots wel heel druk! De band speelde ook het nummer “Swerve” met hun collega-muzikanten uit Hollywood Undead. Het publiek werd echt helemaal wild en ze voelden het einde van het optreden naderen wanneer ze de beginnoten van “Last Resort” hoorden. De fans van Papa Roach scandeerden met veel plezier elk woord van het liedje mee.
Bram Van Waetermeulen
